سید مهدی موسوی

شبیه قلبِ پر از اضطراب من هستید! شبیه خاطره‌ای دووور از وطن هستید شبیه دیدن یک گربه در خیابان‌اید شبیه یک تن زخمی، شبیه ایران‌اید هزار سال تمام است که عزادارید خلیجِ‌فارس‌ترین چشم شهر را دارید پر از امید، پر از خشم، گرچه ویرانید شبیه گریه‌ی مادر، شبیه ایران‌اید! نگاه یخ‌زده و قلبِ غرقِ تب دارید که نروژید! که شش ماه روز و شب دارید! که نروژید! به قطب شمال چسبیده میان برف، به مشتی خیال چسبیده دو چشم غمگین دارید، مثل فکر محال به روی سینه دو خرگوش قطبی خوشحال که گریه‌اید ولی پشت چهره‌ای خندان که نروژید و تمامی سال، یخبندان! شبیه بوسه‌ی ممنوعه گوشه‌ی سالن شبیه زلزله‌ای مرگبار در ژاپن سکوت‌کردنِ عرفانِ ذن به آهن‌ها! شبیه یک ساموراییِ تا ابد تنها قدم زدید مرا سمت یک منِ دیگر که ژاپن‌اید و پر از باغ‌های افسونگر جنونِ غرقِ سکوتید و شرمِ در هیجان که ژاپن‌اید، که آتشفشانِ در فوران! حضور وحشی شعرید و معنی شادی فرانسه‌اید! پر از انقلاب و آزادی که جام‌جام شرابید، وقت هر دیدار فرانسه‌اید پر از کافه‌، قهوه و سیگار غروب «شانزه‌لیزه» در تن شما جاری‌ست فرانسه‌اید که هر روز غیرتکراری‌ست! پریدنید! از این زندگی و کابوسِ... فرانسه‌اید! پر از عاشقانه و بوسه شبیه گریه پس از یک وداع طولانی که کوچه‌های هلندید، مست و بارانی! تمام شب می‌چرخند غرق شادی‌ها برای دیدنتان آسیاب‌بادی‌ها تجسم هروئینید در میانِ ورید! که لاله‌لاله هلندید! مثل خون شهید که کوچه‌کوچه جنونید و با شما شادم مخدّرید و به آن چشم خسته معتادم مراکش‌اید! دو چشم سیاه، مثل شبم دو لب شبیه دو دیوانه تا فقط بِلَبَم! مراکش‌اید شبیه غمی بیابانی جنون رابطه‌ای بی‌قرار و پنهانی مراکش‌اید دو خرمای تا ابد شیرین مراکش‌اید شبیه پرنده‌ای غمگین مراکش‌اید پر از رمز و راز و افسانه شبیه داغیِ خورشیدِ ظهر، دیوانه!... مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن! مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن! مرا کشید به آغوش و ناپدید شدم... مهدی موسوی @seyedmehdimoosavi2