استاد علی صفایی حائری (عین صاد)

از ترس روشنفکرها... 🖊براى بيدارى و حركت افراد جامعه، گاهى از بينش اجتماعى استفاده مى‌كنيم و به آنها نشان مى‌دهيم كه در جامعه‌شان چه فقرهايى وجود دارد. آنها را اطراف ايران، بلوچستان، اطراف تهران، اين طرف و آن طرف، جواديه، دروازه غار، شمال تهران و... مى‌گردانيم تا وضعيت جامعه را ببينند و بينشى از اجتماع برايشان حاصل شود. 🖊گاهى از بينش سياسى استفاده مى‌كنيم كه از اين بينش، مى‌توان براى تقسيم دنيا و نشان دادن ابر قدرت‌ها، براى رسيدن به قدرت و راه مسالمت‌آميزِ جذب شدن به قدرت‌ها استفاده كرد. 🖊گاهى هم از بينش تاريخى مى‌گوييم كه چطور انسان‌ها گلّه‌وار زندگى مى‌كردند و بعدها بر اساس كمبود مواد غذايى، مجبور شدند ذخيره كنند و چطور اين كار، تراكم و سپس تقسيم كار و بعد هم تخصص را به وجود آورد و چطور تخصص‌ها، تفاوت استعدادها را به وجود آورد و... 🖊اين بينش‌هاى تاريخى يا سياسى و يا اجتماعى براى حركت و بيدارى يك جامعه كافى نيستند. اين بينش‌ها شايد به كار «ماركسيست‌ها» بيايد، ولى به كار ما نمى‌آيد؛ چون مادامى كه انسان شناسايى نشده و گنگ است، تاريخش، سياست يا حكومتش، جامعه‌اش نيز مبهم و گنگ خواهد بود. 🖊نشان دادن فقر و درد و رنج، انسان را جز تا سرزمين رفاه پيش نمى‌برد. جامعۀ او از دامپرورى بالاتر نخواهد رفت و حكومت و سياست او هدفى جز در اين سطح نخواهد داشت...اشكال كار ما اين است كه نقطۀ شروع خود را فراموش كرده‌ايم و به‌خاطر اينكه انگ و ماركى به ما نچسبد و يا از روشن‌فكرها عقب نيفتيم، چشم خود را مى‌بنديم و از اين و آن تقليد مى‌كنيم. 📖🛒 حرکت 📱با ما به دنیای عین‌صاد بیایید: https://t.me/einsad