در محضر استاد بروجردي

#دعای_جوشن_کبیر۱۷۱ 💠 *«قاضیِ مهربانِ حیرت‌زدگان»* 🔅 *«يَا قَاضِيَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ»* 🔅 *«ای خدایی که اگر کسی از تو درخواست قضاوت و حکم کند، او را قضاوت می‌کنی و راه را به او می‌نمایی.»* ❇️ از خدا می‌خواهیم: خدایا تو حکم کن.  ما نمی‌دانیم این دو سخن، کدام راست است و کدام دروغ.  ⬅️ دو راه پیش رویمان هست؛ نمی‌دانیم کدام حقیقت است و کدام باطل.  نمی‌دانیم این خواسته نفسانی است یا روحانی.  🔷 *او می‌شنود.* به محض اینکه از او درخواست کنیم – با تمام وجود، نه فقط با زبان –بی‌درنگ به میدان می‌آید.  حق و باطل را برای ما تبیین می‌کند. 🔹 *او که «أحکم الحاکمین» است،* بنده‌اش را در حیرت رها نمی‌کند. 🔷 این قضاوت الهی، نه از جنس دادرسیِ خشک و بیرونی، که از جنس روشن‌شدنِ ناگهانیِ درون است؛ جایی که آدمی بی‌آنکه کسی به او بگوید، خود، «این» را بر «آن» ترجیح می‌دهد. 🔹 چنین حکمی، دل را آرام می‌کند و تردید را می‌زداید؛ چرا که قاضی، خود مهربان‌ترین است و بنده را در مقام استقضا، تنها نمی‌گذارد. و آن‌گاه انسان با اطمینان قدم برمی‌دارد، گویا نوری پیشاپیش او افتاده است. 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: [سایت](http://emamraoof.com) | [بله](https://ble.ir/Emamraoof_com) | [ایتا](https://eitaa.com/emamraoof_com) |

🔰 تمدید پذیرش طلبه مؤسسه علمیه السُلطان علی‌بن‌موسی‌‌الرضا علیه‌السلام (سال تحصیلی ۱۴۰۶–۱۴۰۵) 📣 تحصیل در محیطی علمی، پویا و سرشار از معنویت 🌀 مؤسسه علمیه السُلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام، در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ از بانوان علاقه‌مند به تحصیل در علوم دینی دعوت به ثبت‌نام و حضور در این مسیر نورانی می‌نماید. ✨ ویژگی‌های این مؤسسه: ✅ آموزش دروس طلبگی همراه با تحلیل و تفسیر آیات و روایات ✅ بهره‌مندی از کلاس‌های مفهومی نهج‌البلاغه و صحیفۀ سجادیه ✅ ارائۀ دروس کاربردی متناسب با نیازهای روز جامعه ✅ تلفیق آموزش علمی با برنامه‌های اخلاقی و تربیتی مستمر 🔹 جهت دریافت اطلاعات تکمیلی و ثبت‌نام، وارد لینک زیر شوید. https://survey.porsline.ir/s/8PuV7vx 💢 *مهلت ارسال تا آخر هفته جاری تمدید شد*

#تعامل_صحیح_با_خلق۲ 💠 *«مشقت‌پذیری»* 🔅 *«اللَّهُمَّ إِنّی أَعُوذُ بِكَ مِنْ تَعَاطِی الْكُلْفَةِ»* 🔅 *«خدایا! به تو پناه می‌برم از انجام کار سخت و پرمشقّت»* 📘 صحیفه سجادیه، دعای هشتم. 🔷 یکی از اموری که در آن به خدای سبحان پناه می‌بریم، «تَعَاطِي الْكُلْفَةِ» است؛ یعنی دست زدن به کارهای مشقت‌آمیز. من هنگامی که می‌خواهم خدمتی انجام دهم، به خدا پناه می‌برم که آن خدمت همراه با مشقت باشد. 🔹 اگر مشقت نبود، بسا اموری را رها می‌کردیم؛ در حالی که آفت جامعه امروز، راحت‌طلبی افراطی است، حال آنکه دین ما به جد و جهد فرامی‌خواند نه به راحت‌طلبی. 🔷 این سخن حضرت که «خدایا به تو پناه می‌برم از این که با افراد با تکلف رفتار کنم» به چه معناست؟ آیا به معنای کنار گذاشتن زحمات تعامل با دیگران است؟ هرگز. 🔹 کُلفت و دشواری زمانی رخ می‌دهد که انسان بی‌معرفت اقدام کند. وقتی از منزل در راه طلب علم قدم بر می‌داریم، فرش زیر پایمان بال فرشتگان است و ماهیان دریا برای ما استغفار می‌کنند، با این نگرش، دوری و سختی راه را احساس نمی‌کنیم. 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: سایت | بله | ایتا |

⭕️ عاشورا از دیدگاه امام شهید(5) ▪️ عبرت آن است كه انسان نگاه كند و ببيند چطور شد حسين‌بن‌على عليه‌السّلام - همان كودكى كه جلوِ چشم مردم، آن همه موردِ تجليلِ پيغمبر بود و پيغمبر دربارۀ او فرموده بود: «سيّد شباب اهل الجنه»؛ سرور جوانان بهشت - بعد از گذشت نيم قرن از زمان پيغمبر، با آن وضعِ فجيع كشته شد 1373/10/15

#محرم-و-صفر 💠 *«حال خوش در سایهٔ نگاه به «لحظه»»* 🔆 *«أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ»* 🔆 *«آگاه باشيد كه قطعاً بر اولياى خدا، نه ترسى است ونه اندوهگين مى‌شوند.»* 📗 سوره یونس، آیه ۶۲ 🔲 کسی که در جوار قرب حق قرار می‌گیرد، نه نگاهش به آینده است و نه نگران آن؛ نه سختی‌های گذشته را می‌بیند و برای آنها محزون است، بلکه در اکنون زندگی می‌کند. 🍃 شاید گفته شود: «گاهی اوقات همین الان برای من آزاردهنده است. اگر بخواهم خوش بگذرانم، باید نگاهم را از الان بردارم، درحالی‌که الان یک پیچ خطرناک زندگی‌ است. برای اینکه حالم را خوب کنم، یا باید چشم به آینده بدوزم که از این مرحله عبور کرده‌ام، یا با خاطرات خوش گذشته خودم را سرگرم کنم. اما اکنون حالم خوب نیست، چون وضعیت مناسبی ندارم.» 🔲 بسیاری از چیزهایی که ما نامش را «بدشانسی» می‌گذاریم، در حقیقت نه بدشانسی است و نه بدبختی؛ بلکه نتیجهٔ ندیدنِ «ذره‌ذرهٔ الطاف» الهی است. چون در حال، آن لطف را ندیدم، احساس مسئولیت نمی‌کنم و می‌گویم: «خدا برایم کاری نکرده است!» 🍃 درحالی‌که اگر در هر لحظه باور کنم که الطاف الهی چون قطرات باران می‌بارند، تازه می‌فهمیم که هر لحظه‌ای لطفی است. وقتی نگاهم چنین شود، کمترین ثمره‌اش شکرگزاری و استفادهٔ بهینه از نعمتِ همان لحظه است. اما وقتی نمی‌بینم، منتظر یک «چیز بزرگ» می‌مانم؛ درحالی‌که خداوند می‌فرماید: «تو از لطف کوچک نتوانستی استفاده کنی، قابلیت لطف بزرگ را هم نداری.» 🍃 در نهج‌البلاغه حکمت ۴۱۴ امیرالمؤمنین علی می‌فرماید: 🔅 *«إفعَلِ الخَير وَ لا تُحَقّر مِنهُ شَيئاً فإنَّ صغيرهُ كبيرٌ وَ قَليلُهُ كَثيرٌ»* 🔅 *«کار نیک را انجام بده، و هیچ کار خیری را کوچک مشمار؛ زیرا کوچک آن بزرگ است، و کم آن بسیار.»* ⬅️ اصلِ قضیه این است: یک ذرهٔ کار خوب را کوچک نبین؛ همان یک ذره، بسیار ارزشمند است. 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: [سایت](http://emamraoof.com) | [بله](https://ble.ir/Emamraoof_com) | [ایتا](https://eitaa.com/emamraoof_com) |

#رهبر_شهید 💠 *«شهید خامنه‌ای به روایت خودش»* ‏ 🇮🇷 پدربزرگ مادری‌ام مُلّای زاهدی بود امّا از آن مقدّسهای کم‌حرفِ اخموی هیچ‌نگو نبود! 🌹 مرحوم آقاسیّدهاشم پدربزرگ مادری‌ام روحانی موفّق و مُلّا و زاهدی بود. این را من شاید دیده بودم امّا از خاله‌ها و دایی‌ها و اینها هم زیاد شنیدم که مرحوم آقاسیّدهاشم از نماز می‌آمد خانه و مثلاً عیالش را صدا میزد: «ناهار بیاورید.» ‏ 🇮🇷 می‌گفتند: «آقا! هنوز‌ ‌‌ناهار حاضر نیست.» ‌‌‌ایشان می‌رفت سر سفره،‌ ‌‌یک تکّه نان خشک برمی‌داشت و چون دندانش نمیتوانست خرد کند، می‌آمد لب حوض آب می‌نشست‌ ‌‌این نان را تکّه‌تکّه میکرد، میزد توی آب حوض که نرم بشود و میخورد؛ یعنی تا این حد بی‌قید در غذا خوردن.‌ ‌‌این‌قدر بی‌قید بودن در غذا خوردن و این امور مهم است. 🌹‌ایشان خیلی خصوصیّات ممتاز و مثبتی داشت. مردی گرم و گیرا و در عین حال زاهد بود. یعنی با اینکه اصلاً خصوصیّتش زهد و عبادت بود و ‌‌از روحانیّون مقدّس مشهد محسوب میشد امّا از آن مقدّسهای کم‌حرفِ اخموی هیچ‌نگو نبود. ‏🇮🇷ً وقتی در مجلسی می‌نشست، اغلب صحبت میکرد، منتها مثلاً حدیث میگفت. به محض اینکه جایی می‌نشست، بنا میکرد حدیثی گفتن و چیزی نقل کردن و مطلب موعظه‌آمیزی را بیان کردن. مرد شیرینی بود؛ البتّه نه به معنای شوخی‌کن. اصلاً اهل شوخی و‌ ‌‌مزاح نبود امّا حرف ‌زدنش شیرین بود، آدم خوشش می‌آمد و پای صحبت ایشان می‌نشست. ‏📚 «@Ayatollaah_ir » 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: [سایت](http://emamraoof.com) | [بله](https://ble.ir/Emamraoof_com) | [ایتا](https://eitaa.com/emamraoof_com) |

#در_محضر_امام_سجاد_علیه‌السلام۱۴ 💠 *«پاسخِ حلم‌آمیزِ امام سجاد علیه‌السلام به بدگویی»* 🍃 فردی خدمت امام سجاد علیه‌السلام رسید و عرض کرد: «آقا! فلانی هرجا می‌نشیند، بسیار علیه شما می‌تازد.» حضرت فرمود: «با هم نزد او برویم.» وقتی آن شخص امام را دید، گمان کرد حضرت حتماً او را عقوبت خواهد کرد؛ اما امام چون بر او وارد شد، فرمود: «اگر آنچه دربارهٔ من گفته‌ای حق باشد، آری، من همانم؛ امیدوارم خدا مرا بیامرزد. و اگر آنچه گفته‌ای باطل باشد و من به آن اوصاف متّصف نباشم، دعا می‌کنم خدا تو را بیامرزد.» 📘 بحارالانوار، ج۴۶، ص۹۸ 🔷 امام سجاد علیه‌السلام به ما یاد می‌دهد که برای خاموش کردن آتش بدگویی، به خشم و تلافی نیاز نیست، به عفو و دعا نیاز است. اگر کسی به ما تهمت زد، اول بپذیریم که ممکن است عیبی در ما باشد و نیاز به آمرزش داریم، بعد هم برای او آمرزش بطلبیم. ⬅️ *این روش هم ما را در چشم دیگران بزرگ می‌کند، هم طرف مقابل را شرمنده و اصلاح‌پذیر می‌سازد.* 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: سایت | بله | ایتا |

#حدیث_روز 💠 *«خیمۀ محرم»* 🔲 خیمۀ محرم باز است، بزرگ و کوچک نمی‌شناسد، مرد و زن ندارد، کهتر و مهتر بی‌معناست، با همه رفیق است، آخر حسین ما را به محرم سپرده است و نیک می‌دانیم یک سال است و یک حسین...؛ 🍃 طرفه آنکه همان حسین که اسوه جانبازی در راه حقیقت است، به وقت جنگاوری مقابل طاغوت و باطل، همه چیز خود و اهلش را با دست و دلبازی تمام فدا می‌کند و ذره‌ای مردد نیست اما... اما... در کنار یاران و دوستداران، بسان «عَزیزٌ عَلیه ما عَنِتُّم» آنچنان هوای‌شان را دارد که ذره‌ای آسیب و خطر به آنها نرسد...سپر است برای‌شان...دستگیر است به جان‌شان...روح و ریحان است برای‌شان...بیشتر از خودشان، برای‌شان حرص و جوش می‌زند، آرام ندارد اگر آرام نباشند...برای‌شان پدری می‌کند و برادری... 🔲 اصلا حسین را به همین نشانی به ما نشان داده‌اند: غمخوار، مشفق، مرهم...روح و روان، آرام جان...به همین نشانی برویم دقیقا به کوی حسین و محله حسینیان می‌رسیم که اهالی «رُحَماءُ بَینَهُم»‌اند...می‌خواهیم حسینی باشیم همین راه را برویم: ✨ *مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم* 📚 «حوزه.نت» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: [سایت](http://emamraoof.com) | [بله](https://ble.ir/Emamraoof_com) | [ایتا](https://eitaa.com/emamraoof_com) |

#شرح_دعای_کمیل۳۲۵ 💠 *«شعله‌های هجران و امانِ سجده»* 🔅 *«وَلَيْتَ شِعْرى يا سَيِّدي وَاِلـهي وَمَوْلايَ، أَتُسَلِّطُ النّارَ عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً؟»* 🔅 *«ای معبودم و ای مولایم، کاش می‌دانستم که آیا آتش را بر صورت‌هایی مسلّط می‌گردانی که در برابر عظمت تو به زمین افتاده و در حال سجده است؟»* 💢 گناه و معصیت، آتش عذاب را بر وجود انسان شعله‌ور می‌کند و هر بخش از این آتش، بسته به نوع گناه، با بخش دیگر تفاوت دارد.  🍃 امیرالمؤمنین علیه‌السلام در این باره می‌فرماید:  🔅 *«خدایا کاش می‌دانستم که آتش را بر چهره‌ای که به حالت سجده بر زمین افتاده، مسلط می‌کنی؟!»* ✅ *لسان معصوم، لسان الله است* و سخنان آن بزرگواران، چه به صورت ایجاز و چه تفصیل، آکنده از حکمت و اسراری است که ذره‌ای مبالغه در آنها راه ندارد. گفتار معصومین علیهم‌السلام در هر جایگاهی، به تناسب موقعیت، حامل اسرار ناب محمدی است. 🔷🔹 امیرالمؤمنین علیه‌السلام به *گستردگی آتش* اشاره می‌کند: گاه بر صورت وارد می‌شود، گاه از زبان انسان آشکار می‌شود، گاهی دل‌ها و وجود انسان این آتش را به نمایش می‌گذارند، گاه سِرّ و باطن آدمی می‌سوزد و زمانی آتش بر اعضا و جوارح چیره می‌شود. ✅ بی‌گمان مفارقت از حق و حقیقت برای انسانِ فطرت‌مند، دردی جانکاه است و صورت باطنی این جدایی، آتشی سوزناک. چه بسا انسان در حال سوختن باشد، ولی از دیدگان عامیان پنهان بماند. *اهل معنا این سوزش را می‌بینند، متألم می‌شوند و با دعا، رفع آن را می‌خواهند.* 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: [سایت](http://emamraoof.com) | [بله](https://ble.ir/Emamraoof_com) | [ایتا](https://eitaa.com/emamraoof_com) |

⚫️ کاش روضه‌خوان بودم ی ▪️ روزی علامه طباطبا ی (ره) با ظاهری ساده در مجلس روضه‌ای حضور داشتند. فردی که ایشان را نمی‌شناخت، بی‌توجه به شأن مجلس، مشغول پرحرفی و سخنان بی‌جا بود. به او گفتند: «دست‌کم امروز که علامه اینجا هستند، مراعات کنید.» با تعجب پرسید: «ایشان علامه هستند؟! فکر می‌کردم مرثیه‌خوان هستند.» علامه با شنیدن این حرف فرمود: «کاش واقعاً مرثیه‌خوان سیدالشهدا علیه‌السلام بودم؛ حاضرم تمام عمر علمی‌ام را بدهم و ثواب یک مجلس روضه‌خوانی را داشته باشم.» منبع: عرفان علامه طباطبایی، تالیف آیت الله حسن رمضانی