Morphin™ | مورفین

ته تهش آدم باید خودشو دوست داشته باشه و از خودش راضی باشه وگرنه راضی نگهداشتن بقیه خیلی گرونه به قیمت هدر رفتن زندگی ...

یکی امروز طلاق گرفته، یکی امروز ازدواج کرده؛ هردو برای خوشبختی گامی برداشتن! یکی امروز از کارش استعفا داده، یکی بالاخره استخدام شده؛ هردو فصل جدیدی و شروع کردن! یکی آخر هفته تو بار خوش میگذرونه، یکی آخر هفته کتاب میخونه؛ به هرکی یجور خوش میگذره! یکی خوشحاله که وزنش زیاد شده، یکی خوشحاله که وزن کم کرده؛ همه برای نتیجه یکسان تلاش نمیکنن! ما برای احساس خوشبختی مجبور نیستیم مثل هم باشیم، هرکس مسیر خودشو داره!

‌ساکت در پیله‌ی خویش به فکر پروانه شدن !

بیا یه لحظه فکر کنیم مُردیم… دیگه نیستیم! تموم شده همه چیز! یه سوال! مگه مرگ قطعی‌ترین اتفاق زندگی نیست؟ حالا که تهش اینه از چی میترسی انقدر؟ خیام یه شعری داره که میگه: چون عاقبتِ کار جهان نیستی است، انگار که نیستی، چو هستی خوش باش… فکر کن نیستی! تهش همینه دیگه! پس حالا که هستی زندگی کن … جدا کن خودتو از ترس‌هات! قبرستون پُر از آدم‌هاییه که با ترس زندگی کردن و طعم خیلی از لذت‌ها رو نفهمیدن! لذت عشق لذت رسیدن به یه رویا! می‌دونی بعضیا انقدر جدی گرفتن قصه رو که حتی برخورد یه نسیم به پوست صورتشون رو حس نمی‌کنن! اگه اینجوری باشه پس فرق ما با ربات چیه؟ تو زنده‌ای لامصب! میفهمی؟ میفهمی وجود داشتن چقدر ارزشمنده؟ خودتو باور کن خودتو بشناس خودتو‌ کشف کن گور بابای حرفای آدما اونا که تورو زندگی نمی‌کنن! اونا که تورو نمی‌میرن اگه یهو همین فردا نمیریم! تا هفتاد سالگی فقط یه پلک فاصله‌ست… نشه توی اون سن برگردی به مسیری که اومدی نگاه کنی و با خودت بگی عجب…تباه کردم زندگی رو… نامهربون بودم هیچی نفهمیدم! یادت بمونه حرفایِ امشبو!

ما‌هیچ‌تر ازهیچ پی‌هیچ دویدیم جزهیچ‌ دراین هیچ دگر هیچ ندیدیم...

وقتی کسی رفتار ناخوشایندی باهات می‌کنه و بی‌هیچ تلاشی برای بخشیده شدن می‌بخشیش، منتظر باش دوباره همون رفتار رو تکرار کنه و باز هم بی‌هیچ تلاشی برای بخشیده شدن ببخشیش، چون اگر یاد گرفته بودی به خودت احترام بذاری همون بار اول می‌ذاشتی. این روند تکرار و تکرار و تکرار می‌شه و اگر هم روزی ازش خسته شی دیگه کاریش نمی‌شه کرد چون اون آدم یاد گرفته لازم نیست در پی اشتباهاتش تلاشی کنه برای دوباره به دست آوردن تو و توجه‌ات و وقتی چنین چیزی ازش بخوای رهات می‌کنه و می‌ره چون طبق آموخته‌های اون داری چیزی رو طلب می‌کنی که حقت نیست و لیاقتش رو نداری. برخوردت با اولین اشتباهی که آدم‌ها درباره‌ت مرتکب می‌شن، تنها برخوردی‌ه که تا آخر ازت می‌پذیرن.

بعضی از آدما از جنس نورن انگار وقتی تو زندگیت هستن همه چی خوب تره،حالِ دلت بهترِ، بهت بیشتر خوش میگذره، سختی ها آسون تر میشه و خندیدن هات واقعی تر میشه، انگار میتونن عمیقا ترین نقطه ی قلبت رو لمس کنن و غمت رو احساس کنن و بفهمن.. بعضی از آدما انگار از جنس نور هستن، انگار وجودشون برکتِ، نگاهشون نعمته و جنس عیارشون طلاست.. یکی مثل تو..

ما از دلگیریِ روزهایمان، به "شب" پناه می بردیم، و از دلتنگیِ شب هایمان، به روز... و اینگونه بود که تمامِ جوانیِ مان؛ در ناتمامِ یک انتظار، "تمام" شد... 👤#نرگس_صرافیان_طوفان

حتما براتون پیش اومده به یکی بگین من فلان کار رو به خاطر تو کردم و طرف جواب بده خب نمی‌کردی مگه من ازت خواستم؟ بعد شما پیش خودتون فکر کنین چه بی‌چشم و رو. خب باید بگم که نه؛ اون بی‌چشم و رو نیست و مشکل از شماست. تا وقتی کسی کاری ازتون نخواسته انجامش ندین، وقتی هم خواست فکر نکنین چون ازم خواسته باید انجامش بدم. حق انتخاب برای خودتون قائل شین؛ وقتی فکر کنین وظیفه‌تونه طرف هم فکر می‌کنه وظیفه‌تونه پس در آینده هم خبری از قدردانی و ظرفیت نه شنیدن نخواهد بود.

عباس معروفی یه جایی تو سمفونی مردگان گفت: "حضورش برایم هیچ اهمیتی نداشت اما غیبتش خیلی آزار دهنده بود." این خیلی نکته جالبیه. یعنی تا هست مهم نیست ولی وقتی نیست جای نبودش اذیت میکنه...

تو زندگی خیلیامون یه غمی هست که پر رنگ‌تر از بقیه غم‌هاست، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی. هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی؛ برمیگردی پیش اون غم. از غم‌ های جدید به کهنه ترین غمت پناه میبری. به جانکاه ترین غمت...

‏چیزایی كه در شأن تو نیست رو به اسم صبر و فداکاری تحمل نکن تو قرار نیست فدا بشی شکوهت رو حفظ کن..

هر زمانی حس کردید کسی را آنقدر دوست دارید که شبیه به حیثیت، اصالت، خانواده، وطن تان است، وَ به این آسانی‌ها از آن دست نمی‌کشید، آنگاه اجازه دارید دوستت دارم را بیان کنید. آدم باید اینطور پایبند به «دوستت دارم» هایش باشد...

چمیدونم بابا منم بار اولمه دارم زندگی میکنم فدای سرم اگه جایی خراب کردم:)

‏می گفتی"شبت خوب جانِ من" بیشتر از خوب بودن شب، اندیشه ی این که جان تو هستم، در من ریشه می کرد و سبز می شد.🌱❤️

نصیحت امشب: اگر خوب تا کردید نشد، مچاله کنید بندازید دور... اعصابتون، آرامشتون، روح و روانتون خیلی مهم تره🤌🏻

ایده‌ی بایو در مورد «صبوری کردن»: * باشد که غم خجل شود از صبرِ قلب ما * صبر تا کِی؟ دلم از طاقت بسیار بُرید * لب اگر بسته، نخِ صبر به سوزن دارم * این صبر که می‌کنم افشردن جان است * صبر کن ای دل، شبی آخر به ما هم می‌رسد

‏من بهت نمیگم دوست دارم، من عکسای گالریمو بهت نشون میدم و واست داستان هر عکسو تعریف میکنمم ❤️

‌ به سرزنش کنندگان بگویید: اندکی صبر؛ حوادثِ روزگار می چرخند.