Morphin™ | مورفین

و دنیا خوشحالی ‌اش آلوده به غم است!

من واقعا باید یکی برام خیلی عزیز باشه که باهاش تلفنی حرف بزنم‌.

تو ایران به بچه هایی که تروما دارن میگن ماشالله خیلی بیشتر از سن خودش میفهمه!!!! بابا اون بدبخت از تو پوکیده

اون کسی که باعث شد در تاریک ترین قسمت روحت احساس روشنایی کنی، کسیه که نباید هرگز از دستش بدی...

یه واقعیت در مورد ازدواج که خیلیا نمی دونن اینه: شما وقتی ازدواج می‌کنی، در واقع داری خونواده تشکیل میدی پس خونواده ی اول تو همسرته نه پدر و مادرت.... خیلی وقتا لازمه بخاطر خونواده ی اولت(همسرت) برای خونواده ی دومت(پدر و مادرت) حد و مرز بذاری چون کنترل گری و دخالت اونا می تونه رابطه‌ت رو بهم بریزه در واقع ازدواج به معنای تغییر خونوادست و این یه واقعیته، نه چیزی که این معنی رو بده تو دیگه پدرو مادرت رو دوست نداری!

من هیچ‌جا تو زندگیم پشیمون نشدم جز اونجایی که تهش به طرف گفتم: حیف وقتی که واسه تو گذاشتم اون لحظه عمیقا پشیمون بودم میدونی چرا؟ چون میتونستم بشینم کتاب بخونم، بستنی بخورم، واسه خودم قهوه درست کنم، فصل جدید سریالمو ببینم، ولی وقتمو دو دستی دادم به طرف گفتم بیا عزیزم مال تو، خرابش کن.

ماییم و دلی که هزار رویا برای شکفتن دارد❤️🌱

هر وقت دیدی داری به چیزی اهمیت میدی که ارزش انرژیت رو نداره؛ به خودت بگو: آرامشم مهمتره، و دیگه بهش فکر نکن.

توجه کنید که تو انتخاب پارتنر، پشتوانه بودن خیلی مهم تر از قیافه و پول و هیکله اینکه وقتی همه دنیا مخالف توان اون تو جبهه ی تو بمونه اینکه هم سنگرت باشه و بهت باور داشته باشه... در غیر این صورت مجبوری با مشکلات زندگی تنهایی بجنگی و کم کم به مرگ رابطه نزدیک بشی...

هشت سال زندگی مشترک داشتیم، جدا شدیم، بعد از جدا شدنمون مهاجرت کرد، تو یک شرکت معتبر مشغول به کار شد، خونه و ماشین مورد علاقه‌شو خرید، به کشورهایی که دوست داشت مسافرت کرد و کلی پیشرفت چشم گیر داشت اتفاقا تو روزایی که کنار هم بود حرفِ این کارارو میزد. و حتی چندین بار مطرح کرد که با هم انجام بدیم، این کارا در نظرِ من نشدنی بودن حتی چندین بار هم خواستم تن بدم به خواسته هاش ولی ترسیدم از ریسک و سر همین ترس ها ازم جدا شد و رفت تا چند وقت پیش منتظر بودم سرش به سنگ بخوره و برگرده ولی نخورد و روز به روز هم پیشرفت کرد، قبول کردم که مقصر من بودم، آدم بده من بودم و کسی که جلوی پیشرفت رو گرفته بود من بودم قبول کردم چون دنیام کوچیک بود و اون آدم برای دنیای من خیلی بزرگ بود تو زندگی مشترکمون آدم بدی نبود و همیشه به فکر پیشرفتمون بود، ادای شکست خورده ها و کسی که در حقش ظلم میشه رو هم در نمیارم ‏در واقع من بودم که در حقش ظلم میکردم و الان به رفتنش حق میدم دنیای اون خیلی بزرگتر از دنیای من بود نمیگم پیشرفتش خوشحالم میکنه، ولی از آدم جسور خوشم میاد آدمی که میره دنبال پیشرفت و خوشبختیش و پشتِ «چون دوسش دارم بذار کنارش بمونم و از خودم بزنم»قایم نشد و خودشو نسوزوند دمش گرم ⚜

همه چی تا ٢٧-٢٨ سالگی باحاله، بعدش ميفهمی عه کمردرد و پادردم هست، بعدش کم‌ظرفيت ميشی، از کسی خوشت بياد نگاش ميکنی رد میشی، مغزه خسته ميشه، صحبت نميکنی که بحث نکنی، بدتر از همه ميفهمی کی داره دروغ ميگه که اين همه چيو سخت ميکنه...

از رفتار دیگران ناراحت نشو، آگاه شو...

نامه ای به کسی که دوسش دارم: خواستم بهت بگم مرسی که همیشه پیشم بودی، هیچوقت تنهام نذاشتی، هر وقت خسته بودم پناهم شدی.. با اینکه خودت کلی مشکلات سخت تو زندگیت داشتی، خیلی خوشحالم که دارمت، همیشه قوی بمون خُب؟ تو قوی باشی منم قویم.. خیلی دوستت دارم♥️:)

بین خودمان بماند خودت ک هیچ.. حتی زخم های روحت را هم دوست دارم..! 🫀🪽

تو برای من «آخیش هیچ‌جا خونه‌ی خود آدم نمی‌شه.» ای.

دوتا جمله‌ی ساده بود ولی ذهنم و درگیر کرد و باعث شد بهش فکر کنم "نباید چیزی که لایقته رو توی آدما بگردی. اول باید تو خودت پیداش کنی بعد دنبال آدمی بگرد که لایقش باشه!" 🌱

علت بعضی از افسردگی‌ها غم نیست بلکه خشمه، خشمی که نتونستی بروز بدی و الان به خودت حمله کرده، مثل خشم از پدر، مادر، پارتنر، دوست و زندگی...

همه فکر می‌کنن اوج صمیمیت و نزدیکی خوابیدن با هم دیگست، اما صمیمیت واقعی خیلی فراتر از جسم و فیزیک ماست؛ صمیمیت واقعی وقتیه که تو بتونی عمیق ترین افکارتو، درداتو، گذشتتو، تروماهاتو بهش بگی و بدونی گوش می‌ده و درکت می‌کنه.

من دوام آوردم. باز هم دوام میارم. ولی دلم میخواست معنی زندگیم چیزی بیشتر از دوام آوردن باشه.