Morphin™ | مورفین

تو اگر نبودی من با چه کسی اینقدر بی‌پرده و عریان حرف می‌زدم؟ چه کسی ناگفته‌های مرا می‌شنید و چه‌کسی درک می‌کرد که میان آن‌همه عجولانه و بی‌وقفه حرف زدن، دقیقا چه می‌گویم و چه چیزی مرا آنقدر به‌هم ریخته که باید حرف بزنم؟ تو نبودی چه کسی می‌فهمید که من الآن و در این لحظه که احساس ضعف می‌کنم، فقط نیاز دارم شنیده‌شوم؟ نیاز دارم که احساس کنم کسی می‌فهمد چه رنجی می‌کشم، چقدر سختی پشت‌سر گذاشته‌ام و چه راه سختی پیش‌رو دارم... خدا را شکر که تو را دارم و اگر همه مرا مستحق پناه داده‌شدن ندانستند، تو هنوز هستی و درست مثل یک کودک ۷ ساله‌ی بی‌گناه، مرا دوست داری و به من حق می‌دهی و پناهم می‌شوی... خدا را شکر که آغوش تو هست، صدای تو هست، سایه‌ی تو هست، حرف‌های تو هست... من اگر تو را نمی‌شناختم و اگر تو بخش مهمی از جهان من نبودی، چه می‌کردم؟! کجای جهان ایستاده‌بودم و به چه امیدی ادامه داده‌بودم و با چه ذوقی دوام می‌آوردم؟!

ولی این یکی از قشنگترین جملاتی بود که خوندم: "دوراهی بین معرفت و منفعت؛ تنها جاییه که ذات آدمها مشخص میشه!"

یه قسمتی از بزرگسالی اونجاست که میفهمی زندگی منتظرت نمیمونه، بعد هر شکست باید خودت تیکه هات رو از زمین جمع کنی و با زخم‌هات ادامه بدی، تو مسیر که حرکت کنی کم کم دوباره ترمیم میشی، زندگی با هر اتفاقی در جریانه پس تو هم باید ادامه بدی.

متأسفانه من حساس تر از چیزی هستم که به نظر می‌آید. پس اگر فکر کردی که ناراحت نشدم، شدم. فقط سکوت کردم تا از درگیری ودردسر دوری کنم.

‏من برای لحظه به لحظه‌ی زندگی کردنم دارم تلاش می‌کنم، هم جسمی و هم روحی، و کسی که بخواد سر هرچیزی و هر قدمی که من دارم به سختی برمی‌دارم، ته دل منو خالی کنه، قطعا از خودم دور می‌کنم.

تو کتاب بی‌شعوری خیلی قشنگ نوشته: «بی‌شعورها قابلیت شگفت انگیزی در دیدن تنها یک وجه از هر مساله‌ای رو دارن، همون وجهی که منافع اونا رو تامین میکنه»

درسته که انسان به امید زنده‌است؛ ولی امیدهایی که زیاد طول بکِشند، قاتلان بی‌صدا هستند...🌱

از آدم‌های رازدار و امن خیلی خوشم میاد. از اینا که دلت رو قرص می‌کنن “همه‌چی بین خودمون می‌مونه” و خیالت راحته که پشت سرت با هیچکسی حرف نمی‌زنن. اینا خیلی آدم حسابی‌ان. ‌

دیگه هیچ وقت از استانداردهام کوتاه نمیام؛ قیافه مهمه اخلاق مهمه شعور و شخصیت مهمه تحصیلات مهمه خانواده مهمه درامد مهمه شغل مهمه

ازش پرسیدم: بعد از ۶۰ سال کار تو بازار مهمترین درسی که گرفتی چیه؟ گفت: آدم بی استعداد ولی منظم میلیاردر میشه. ولی آدم باهوش بی نظم تهش هیچی نمیشه داشت به زبون خودش میگفت نظم و دیسیپلین هست که فرق می سازه همیشه

این شعر خیام قشنگ ترین چیزی بود که خوندم: «بد خواه کَسان هیچ به مقصد نرسد یک بد نکند تا به خودش، صد نرسد! من نیکِ تو خواهم و تو خواهی بدِ من، تو نیک نبینی و به من بد نرسد..»

ما رشد میکنیم ، اما نه با سن و سال ؛ بلکه با نبردهایی که در سکوت با آنها میجنگیم.

تنها راه برای فراموش کردن کسی که عاشقش هستی این است که با او ازدواج کنی، وگرنه تا همیشه عاشق او خواهی‌ماند. - داستایفسکی.

کاش می‌تونستم به آدما توضیح بدم که آدم ‌میتونه حرف بزنه، بخنده، بامزه باشه، با دوستاش شام بیرون بره، از همه چیز عکس بگیره، لباس جدید بخره، سرکار بره، آخر هفته پارتی و سفر بره ولی یه غم و تنهایی بزرگ همراهش باشه و نتونه در موردش با کسی حرف بزنه.

برنده اونیه که آدم بلاتکلیفو گذاشت کنار با اینکه دوسش داشت.

امروز فهمیدم که وقتی بتونی داستانت رو بدون اینکه گریه کنی تعریف کنی یعنی تو درمان شدی! درمان شدن به معنی فراموش کردن یا پاک کردن درد نیست! تو دیگه وقتی ماجرا رو تعریف میکنی دگرگون نمیشی! دیگه نمیشکنی و فقط تعریف میکنی!

با آدمایی که دوسشون دارم اینجوریم که خیلی مهربونم، خیلی اهمیت میدم، خیلی صاف و ساده ام ولی اگه یذره متوجه بشم باهام صادق نیستن و با سیاست رفتار میکنن كلاً از چشمم میفتن و دیگه نمیتونم باهاشون ارتباط بگیرم

بعضی‌ها از دست تو عصبانی هستن چون اونطور که انتظار داشتن ، در رنج نیستی !! دوباره بخون :)

یکی از بزرگترین دروغایی که شنیدیم این بود که گفتن زندگیتون پر از آدم هایی میشه که شما برای بقیه بودید! به نظرم این مزخرف ترین حرف دنیاست زندگی ما پر از آدمایی میشه که هر روز و هر روز بیشتر تلاش میکنن ما رو از خوب بودن و خوب زیستن پشیمون کنن و دنیا همه تلاشش و میکنه تا آدم‌هایی رو سر راهت بذاره که بتونه تبدیلت کنه به بدترین آدم دنیا! که هیچ خوبی رو باور نمیکنه به هیچ آدمی نمیتونه اعتماد کنه