Morphin™ | مورفین

تو مرحله ای از زندگیم هستم که: همه چیز داره بهم فشار میاره، از یه طرف ترس و استرس آینده رو دارم، از یه طرف باید غصه خانوادم و دغدغه هاشون رو بخورم..... از یه طرف باید مراقب فروپاشی روانی باشم، از یه طرف باید به حرفایی که راجبم میزنن اهمیت ندم .. و از يه طرف باید سرپا باشم، خودمو حفظ کنم، قوی باشم، ادامه بدم... من بين همه اینها گیر کردم

نوشته بود: قوی بودن، معمولا آخرین انتخاب آدماست. آدما اولش دوست دارن دوست داشته بشن، فهمیده بشن، اولویت کسی باشن...وقتی اینا محقق نمی‌شه، تصمیم می‌گیرن قوی باشن. خیلی درسته به نظرم.

هر انسانی داستانی دارد که اگر بشنوی، دیگر نمی‌توانی از آن‌ متنفر باشی. -آروین یالوم.

⭕️ چیزهایی که باعث میشه پارتنر یا همسرتون به خواسته و نیاز های شما اهمیت نده: - صحبتت رو با غر زدن و بحث شروع میکنی! - وقتی میخوای درمورد مسئله مهمی صحبت کنی اصلا شرایط رو در نظر نمیگیری و تو موقعیت نابجا حرفتو میزنی - از زاویه دید پارتنرت به موضوع نگاه نمیکنی، همدلی مهم ترین مسئله‌است - فقط میشنوی که جواب بدی نمیشنوی که بفهمی! ( منتظری سریع حرفشو که زد تو جواب بدی و به عمق موضوع فکر نمیکنی) - توهین و بی احترامی به خودش و خانوادش رو وارد گفتگوهاتون کردی + اگه میخوای پارتنرت بهت گوش بده، صحبتت رو با جملات مثبت شروع کن و تو موقعیت درست نیازتو بگو

دقت کردین؟ تا یکیو با اسم قشنگ سیو می‌کنی، گند می‌زنه. تا یکیو پین می‌کنی، گند می‌زنه. تا به یکی احترام می‌زاری، گند می‌زنه. تا یکیو تو‌دلت از بقیه جدا می‌کنی، گند می‌زنه. تا به یکی ارزش و جایگاه می‌دی، گند می‌زنه. تا یکیو از رو‌ عشق بغل می‌کنی، گند می‌زنه. طوری شده که فقط بفهمن دوستشون داری، گند می‌زنن.

تو اگر نبودی من با چه کسی اینقدر بی‌پرده و عریان حرف می‌زدم؟ چه کسی ناگفته‌های مرا می‌شنید و چه‌کسی درک می‌کرد که میان آن‌همه عجولانه و بی‌وقفه حرف زدن، دقیقا چه می‌گویم و چه چیزی مرا آنقدر به‌هم ریخته که باید حرف بزنم؟ تو نبودی چه کسی می‌فهمید که من الآن و در این لحظه که احساس ضعف می‌کنم، فقط نیاز دارم شنیده‌شوم؟ نیاز دارم که احساس کنم کسی می‌فهمد چه رنجی می‌کشم، چقدر سختی پشت‌سر گذاشته‌ام و چه راه سختی پیش‌رو دارم... خدا را شکر که تو را دارم و اگر همه مرا مستحق پناه داده‌شدن ندانستند، تو هنوز هستی و درست مثل یک کودک ۷ ساله‌ی بی‌گناه، مرا دوست داری و به من حق می‌دهی و پناهم می‌شوی... خدا را شکر که آغوش تو هست، صدای تو هست، سایه‌ی تو هست، حرف‌های تو هست... من اگر تو را نمی‌شناختم و اگر تو بخش مهمی از جهان من نبودی، چه می‌کردم؟! کجای جهان ایستاده‌بودم و به چه امیدی ادامه داده‌بودم و با چه ذوقی دوام می‌آوردم؟!

ولی این یکی از قشنگترین جملاتی بود که خوندم: "دوراهی بین معرفت و منفعت؛ تنها جاییه که ذات آدمها مشخص میشه!"

یه قسمتی از بزرگسالی اونجاست که میفهمی زندگی منتظرت نمیمونه، بعد هر شکست باید خودت تیکه هات رو از زمین جمع کنی و با زخم‌هات ادامه بدی، تو مسیر که حرکت کنی کم کم دوباره ترمیم میشی، زندگی با هر اتفاقی در جریانه پس تو هم باید ادامه بدی.

متأسفانه من حساس تر از چیزی هستم که به نظر می‌آید. پس اگر فکر کردی که ناراحت نشدم، شدم. فقط سکوت کردم تا از درگیری ودردسر دوری کنم.

‏من برای لحظه به لحظه‌ی زندگی کردنم دارم تلاش می‌کنم، هم جسمی و هم روحی، و کسی که بخواد سر هرچیزی و هر قدمی که من دارم به سختی برمی‌دارم، ته دل منو خالی کنه، قطعا از خودم دور می‌کنم.

تو کتاب بی‌شعوری خیلی قشنگ نوشته: «بی‌شعورها قابلیت شگفت انگیزی در دیدن تنها یک وجه از هر مساله‌ای رو دارن، همون وجهی که منافع اونا رو تامین میکنه»

درسته که انسان به امید زنده‌است؛ ولی امیدهایی که زیاد طول بکِشند، قاتلان بی‌صدا هستند...🌱

از آدم‌های رازدار و امن خیلی خوشم میاد. از اینا که دلت رو قرص می‌کنن “همه‌چی بین خودمون می‌مونه” و خیالت راحته که پشت سرت با هیچکسی حرف نمی‌زنن. اینا خیلی آدم حسابی‌ان. ‌

دیگه هیچ وقت از استانداردهام کوتاه نمیام؛ قیافه مهمه اخلاق مهمه شعور و شخصیت مهمه تحصیلات مهمه خانواده مهمه درامد مهمه شغل مهمه

ازش پرسیدم: بعد از ۶۰ سال کار تو بازار مهمترین درسی که گرفتی چیه؟ گفت: آدم بی استعداد ولی منظم میلیاردر میشه. ولی آدم باهوش بی نظم تهش هیچی نمیشه داشت به زبون خودش میگفت نظم و دیسیپلین هست که فرق می سازه همیشه

این شعر خیام قشنگ ترین چیزی بود که خوندم: «بد خواه کَسان هیچ به مقصد نرسد یک بد نکند تا به خودش، صد نرسد! من نیکِ تو خواهم و تو خواهی بدِ من، تو نیک نبینی و به من بد نرسد..»

ما رشد میکنیم ، اما نه با سن و سال ؛ بلکه با نبردهایی که در سکوت با آنها میجنگیم.

تنها راه برای فراموش کردن کسی که عاشقش هستی این است که با او ازدواج کنی، وگرنه تا همیشه عاشق او خواهی‌ماند. - داستایفسکی.

کاش می‌تونستم به آدما توضیح بدم که آدم ‌میتونه حرف بزنه، بخنده، بامزه باشه، با دوستاش شام بیرون بره، از همه چیز عکس بگیره، لباس جدید بخره، سرکار بره، آخر هفته پارتی و سفر بره ولی یه غم و تنهایی بزرگ همراهش باشه و نتونه در موردش با کسی حرف بزنه.