Morphin™ | مورفین

هر روز که میگذرد بیشتر معتقد میشوم که آدم‌ها شخصیت ناپایداری دارند، نمیشود روی ظاهر، لياقت يا فهم و شعورشان حساب باز کرد... -جین آستن

جمله‌ی "فدای‌سرت" رو خیلی میپسندم.! فدای‌سرت که غذا سوخت، فدای‌سرت ماشینو زدی، فدا‌ی‌سرت که نشد، نتونستی، نرسیدی، نیومد.! این یعنی هرچی‌‌ام بشه فدای‌سرت، من کنارتم.!

من به عنوان آدمی که کل زندگیش شرایطو درک کرده و همیشه با همه کس و همه چیز کنار اومده بهتون میگم: خود خواه باشید....!

بحث بی جنبه بودن یا زود رنج بودن نیست!فقط هر آدمی رو یه سری چیزا خیلی حساسه، از یه سری کارا بدش میاد، شاید یکی دو بار ببینه و به روی خودشم نیاره؛ ولی کسایی که برات مهمن بحثشون از بقیه جداست، آدم از یه سری از آدمای زندگیش انتظار نداره، نمیتونه اون حرفارو از کسایی که با تیکه تیکه ی وجودش دوسشون داره هضم کنه! بحث بحثه انتظاره، و اگرنه اگه یه غریبه اون حرفا رو بزنه یا اونطوری که دوست نداری رفتار کنه که مهم نیست! آدم از کسایی که دوسشون داره ناراحت میشه.

من واقعا به مونولوگ صابر ابر تو تاسیان باور دارم. اگه بلد بودیم با هم حرف بزنیم، اگه زخم‌هامونو نگه نمی‌داشتیم، خیلی اتفاق‌ها نمی‌افتاد. آدما هیچوقت کاملا مقصر یا کاملاً بی‌گناه نیستن. هرکسی یه‌جایی ممکنه حق داشته باشه. فقط باید یاد بگیریم بشنویم و بفهمیم.

کاش میتونستم موقع خوندن این خبر ناگوار دستتونو بگیرم ولی متاسفانه وقتی تو دایرکت اینستاگرام پیامی‌رو ادیت میکنید طرف مقابل میتونه با زدن روی edited بالای پیامتون، ورژن ادیت نشده رو ببینه =)

یادت نره همه‌ی اونایی که اذیتت می‌کنن، در واقع دارن دنبال واکنش تو می‌گردن. تا وقتی آروم و با تمرکز بمونی، بازی رو بردی. قدرت واقعی جاییه که انتخاب می‌کنی جواب ندی، چون می‌دونی آرامشت، با ارزش‌تر از اثبات کردنه. بی‌واکنشی ضعف نیست، تسلطه. یعنی تو تصمیم می‌گیری کی لایق انرژیت باشه.

دیگران را نمی دانم! در نظر من اما؛ هیچ چیز به اندازه‌ی مهربانی به آدمیزاد زیبایی نمی‌بخشد...

هر چقدر اصیل‌تر، عمیق‌تر‌، ارزشمندتر و قابل اعتمادتر باشی بخاطر آسیب‌های زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمیزنی، چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری، تو زمانی یک انسان شریف هستی که اجازه ندی تکه‌های وجودت عقده و باعث شکستن دیگران بشه.

بزرگسالی این شکلیه! گاهی تصمیم هایی میگیری که باید با غمش کنار بیای.

قبلنا تو بحث کردن با ادما خیلی جسورتر بودم ، بی پروا تر، پر انرژی تر. بعدها فهمیدم به از دست رفتن ارامشم نمی ارزه. اینکه تو بخوای به کسی که کل تلاششو میکنه متوجه نشه بفهمونی که این چیزی که میگی اشتباهه؟ یه بار نشستم گفتم فهمیدن و نفهمیدنشون چه تاثیری تو کیفیت زندگی من داره؟ دیدم هیچی. برای همین مهم نیست که حق دارن یا ندارن، راجبه چه چیزی راست میگن یا نه. مهم نیست کدوم عقیده و حرف و نظرشون طبق میل من هست یانه... در هر صورت من جوابم به تمامِ حرفها و اظهارنظرها فقط یک جمله‌ست: «بله حق با شماست» تا خودم رو از جهنم خود بزرگ بینی و خود همه چی بلد بودنشون بیرون بکشم. #فرگل_مشتاقی

یه جا خوندم نوشته بود: «خوب بودن با آدمای اطرافت مثل دروازه بان بودنه؛ مهم نیست چندتا توپ رو گرفتی، آدما همیشه فقط همون یک گلی که خوردی رو به خاطر میارن.» پس زیاد تلاش نکن که تو دید بقیه خوب به‌نظر بیای چون احتیاجی به ثابت کردنش به اونا نداری. فقط باید از نظر خودت آدم خوبی باشی. همین کافیه.

و در آخر تمام رفتارها و کارهات، خودت میمونی و وجدانت، اونجا اگه خیالت راحت بود بقیش مهم نیست👌

قدر آدم‌های زندگیتون که اهل گفت‌و‌گو هستند رو بدونید. اونایی که ازتون می‌خوان توضیح بدین چی ناراحتتون کرده و مشکل از کجاست. اونایی که گوش می‌کنن با دقت به حرفاتون و بعد حرف میز‌نن! به نظرم آدمایی که خوب و بد حال شما براشون مهمه و اهل گفت‌وگو‌ی سالم هستن؛ توی رابطه هاشون یه آپشن فوق العاده دارن!

من دلتنگ اون روزایی هستم که لبخندم واقعی بود.

هبچوقت محبت فیک به کسی نکردم، هر چی بوده از ته دلم بوده، چیزی که خودم درون خیلی‌ها ندیدم و هنوز هم ترجیحم به اینه که واقعی باشم.

اعتمادی که با رفتار از بین بره، با حرف برنمی‌گرده...

به زندگی‌ات برس! بی‌خیالِ کی چی گفت‌ها و کی چه‌کار کردها و کی کدام قله را فتح‌کردها... بی‌خیالِ غصه‌ها، رنج‌ها و اندوه‌ها، بی‌خیالِ مشکلاتی که هرچه بیشتر به‌ آنها بپردازی، پررنگ‌تر می‌شوند. به زندگی‌ات بپرداز و به آدم‌های خوبِ جهانت و به کارهای کوچک و ارزشمندی که از عهده‌شان بر میایی. غصه چرا؟ مقایسه چرا؟ حس بی‌کفایتی چرا؟ اگر رئیس یا مدیر خوبی نیستی، کارمند نمونه‌ای باش، اگر کارمند خوبی نیستی، در شغل آزاد خودت خوب باش و اگر تمام این‌ها نیستی، مادر یا پدر خوبی باش که جهان درست از همین نقطه‌ای که تو ایستاده‌ای آغاز می‌شود. قیاس، خطای محض است. هرکسی ماجرای خودش را دارد و در ماجرای خودش رنج و رسالت و آسیب خودش را. به زندگی‌ات برس و آرام باش و فراموش نکن که اگر سقف کوچک‌تری داری، زحمت و آسیب کمتری خواهی‌داشت و اگر سقفی وسیع‌تر، مسئولیت و آسیبی بیشتر و عدالت دنیا درست در همین‌جاست.🌱

بعضی وقتا مقصد مهم نیست، ترک مبدا مهمه!

‏«گهی گریان، گهی خندان، گهی چون ابر سرگردان، گهی عاقل‌تر از عاقل، گهی نادان‌تر از نادان.»