شعر مذهبی رضیع الـحسین

#مقتل‌الزهرا #گریز «کشته شد محسن و آنانکه تماشا کردند» «سند تیر به اصغر زدن امضا کردند» ​✍ پس از آنکه حضرت فاطمه -سلام الله علیها- بین در و دیوار فشرده شد و بر زمین افتاد، ناله‌ای از جگر کشید و با آن ناله مدینه را زیر و رو نمود؛ او خروشید و فریاد برآورد: «يَا أَبَتَاهُ يَا رَسُولَ اللهِ! هَكَذَا يُصْنَعُ بِحَبِيبَتِكَ وَابْنَتِكَ... آه يَا فِضَّةُ! إِلَيْكِ فَخُذِينِي فَقَدْ وَاللهِ قُتِلَ مَا فِي أَحْشَائِي... (پدر! ای پیامبر خدا! آیا می‌بایست با حبیبه و دختر تو چنین رفتار کنند؟ آه فضه! مرا دریاب، به خدا فرزندم را کشتند...)» در این هنگام درد زایمان او را فرا گرفت و او به دیوار تکیه داد و بچه شش ماهه‌اش محسن -علیه السلام- را که در رحم داشت سقط نمود.  ​📚 الهدایة الکبری: ۱۷۸ - ۱۷۹ و ۴۰۷؛ بحار الانوار: ۳۰/۲۹۴ (به نقل از دلائل الامامة ج ۲) و ۵۳/۱۹  @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #حضرت_محسن علیه‌السلام #فاطمیه #احراق_بیت آهای باد سحر! باغ سیب شعله‌ور است برس به داد دل مادری که پشت در است چهل نفر، همه نامردهای جنگ‌آور به صف، مقابلِ حوریه‌ای که یک نفر است چه غنچه‌ای‌ست که پرپر شده‌ست کنج حیاط در آشیانۀ بلبل چقدر بال و پر است نگفتم از پسر سوم علی سخنی که سِرّ مُستَتر اهل‌بیت، این پسر است پسر چه عرض کنم پیر عالم امکان پسر نیامده از راه، حیدر دگر است پسر نیامده از راه، معنی والشمس پسر نیامده از راه، عین والقمر است پسر نیامده از راه، آه خواهد رفت پسر نیامده از راه، راهی خطر است گرفت صورت خود را مقابل آتش پسر به خاطر مادر، نیامده سپر است غم تمام پسرهای او، بزرگ ولی غم نیامده فرزند او بزرگ‌تر است قرار نیست بگیرد قرار بعد از او دل شکستۀ مردی که از قضا پدر است #ع‌سادات_حجتی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_مناجات #فاطمیه بهشت اُنس ما از گلشن جنّت نمی ماند دراین گلشن گُلی بی بارش رحمت نمی ماند براین درگه چو رو کردی غم روزی مخور هرگز که مهمان دراین خانه بی قسمت نمی ماند هر آن کس حرمت بزم محبت را نگه دارد به روز بی کسی بی حرمت و عزت نمی ماند در این جا فرصت خود را به کسب معرفت طی کن که تا چشمان خود را واکنی ،فرصت نمی ماند اگر این جا نشوید اشک حسرت چهره ی ما را برای ما به رستاخیز جز حسرت نمی ماند به اخلاص و یقین کن پیروی از مکتب زهرا که این گوهر به روز حشر بی قیمت نمی ماند بخوان ازغربت بانوی گُل غم نامه ای، بلبل اگر چه درغم او بهر ما، طاقت نمی ماند عجب نبود «وفایی» ازسخن گفتن اگر افتد چوآید گریه از ره ،فرصت صحبت نمی ماند #سیدهاشم_وفایی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #بستر یک چشم تو خواب و یکى بیدار مانده بانوى خوبم, تا سحر بسیار مانده زانو بغل کردم, شدم خیره به بستر مثل کسى که بر سرش آوار مانده قرآن بخوانم؟ هم تو هم من جان بگیریم؟ از فرصت دیدار یک مقدار مانده با دستها دنبال مهر و جانمازى سیلى که خوردى, چشمهایت تار مانده در شعله چادر سوخت, زهرا سوخت, در سوخت امّا صحیح و سالم این مسمار مانده از خانه تا مسجد, میان کوچه دیدم خون تو روى کاگلِ دیوار مانده امشب که غسلت مى دهم, مى فهمم آخر که زیر این چادر چقدر اسرار مانده ! نصف شبى دیدم حسن رفته به کوچه دارد خودش را مى زند, غمبار مانده یک کم بجاى نان به فکر بچه ها باش در این مصیبت خانه, خیلى کار مانده گفتى خودم باید حسینم را بشویم چه حکمتى در پشت این اصرار مانده موهاى زینب شانه خورد و شانه افتاد شانه به موهاى حسین انگار مانده یک روز برمى گردى و مى بینى آن روز موهاى او در دست نیزه دار مانده این قوم زن را مى زنند, آن هم چه راحت در بین شان این رسمِ ناهنجار مانده دو مرتبه ناموس من را مى زنند, آه کوچه گذشت, اما سر بازار مانده چادر نمازت را بده زینب که فردا بى پوشیه در بین آن تالار مانده #حسین_قربانچه @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #بستر پیش تو دندون به جگر می‌گیرم دارم از این و اون خبر می‌گیرم تو این روزا که دس رو صورت  داری پا میشم و دس به کمر می‌گیرم قنوت آخرت رو بالا بگیر پاشو بازم پرت رو بالا بگیر دارم می‌میرم از خجالتِ تو نگو  علی سرت رو بالا بگیر بالم و از دست قفس گرفتم صدام زدی با تو نفس گرفتم با حسن از میونِ خاکِ کوچه رفتم و گوشواره‌تو پس گرفتم نفس بکش تا نفسم جا بیاد جون علی چی میشه بالا بیاد خیره به گهواره دارم می‌خونم حیف که نشد  بچه به دنیا بیاد گهواره خالیه تکونش ندید به دست مادرِ  جوونش ندید به بچه‌های بی کسم سپردم لباس محسنو نشونش ندید تکون به جسم نیمه جونت نده  جارو نگیر صفا به خونَت نده ترک ترک ترک ترک خورده‌ای به فضه گفتم که تکونت نده اومدن و رو چادرت پا زدن شیشه‌ی عمرم و به سنگا زدن دادِ من و شنیدن و خندیدن دادِ تو رو شنیدن، امّا زدن #حسن_لطفی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #مدینه اى مدينه اى ديار فاطمه اى بقيع تو مزار فاطمه اى مدينه شهر طاها ، شهر نور آشنا با روزگار فاطمه نام زهرا بر لبم گل كرده است دل شد امشب بی قرار فاطمه هان بگو با من چرا گرديده است كوچه هايت شرمسار فاطمه در هجوم فتنه پاييز شد زرد و پژمرده بهار فاطمه  در دفاع از عشق ، بازوى كبود شد مدال افتخار فاطمه تا به هم ريزد سكوت شهر ، بود اشك و آه و ناله كار فاطمه خواب اهل شهر را آشفته كرد گريه ی بى اختيار فاطمه با هجوم سنگدلها شد خراب بيت الاحزان سايه سار فاطمه تسليت دادند با زخم زبان بر دل اندوهبار فاطمه تا دم آخر حمايت از على بود اين تنها شعار فاطمه آفرينش خلق شد از نور او هست هستى وامدار فاطمه قابل او در بساطم آه نيست گوهر اشكم نثار فاطمه #کمیل_کاشانی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #بستر از بس که در پیکر، جراحت داشت زهرا آه و فغان ساعت به ساعت داشت زهرا پای امیرالمؤمنین و حق مولا پرداخت هر آنچه بضاعت داشت زهرا شاهد طلب کردند از صدیقه، ای وای قلبی شکسته از اهانت داشت زهرا هر کس به یک قصدی عیادت رفت اما چشمی پر آب از هر عیادت داشت زهرا زن ها به هم گفتند با طعنه که روزی... چون سروِ رعنا قد و قامت داشت زهرا چرخاند حتی بسترش را رو به دیوار از دیدنِ برخی کراهت داشت زهرا پهلوی او نه، محور دین را شکستند بر دین خاتم، محوریت داشت زهرا ضربات سختی خورد پشت در، اگرچه... مانند ریحانه لطافت داشت زهرا نه فکر حالش بود و نه دربند جانش جان امامش، ارجحیت داشت زهرا می بست با شال نبی پیشانی اش را بدجور با دیوار اصابت داشت زهرا پهلوی ضربه خورده کاری کرد با او در هر تکان خوردن مشقت داشت زهرا اُمّ الشهید خانه شد قبل از شهادت چون غنچه ای بهر شهادت داشت زهرا #محمدجواد_شیرازی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #کوچه بار دیگر مانده ام مضطر میان کوچه ها هست تنها هستی حیدر میان کوچه ها صاحب قرآن بیا در این مصیبت گریه کن مانده حیران سوره ی کوثر میان کوچه ها کاش دستش بشکند از ضربه ی سیلی او خورد محکم بر زمین مادر میان کوچه ها من عصایت میشوم نور دو چشمان ترم پاشو از جا تا نمردم در میان کوچه ها جان من گریه نکن دق میکنم با دیدنت میزنم با گریه ات بر سر میان کوچه ها کاش من سیلی در اینجا خورده بودم جای تو کاش اصلا مرده بودم در میان کوچه ها آسمان خون گریه کن خاک عزا بر سر بریز گشت خاکی چادر دلبر میان کوچه ها شهر پیغمبر نمی بیند پس از این روز خوش یاس پیغمبر شده پرپر میان کوچه ها... #محسن_صرامی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #مقتل‌الزهرا حضرت امام صادق(صلوات الله علیه)هنگام ذکر واقعه کوچه و هجوم به خانه حضرت زهرا(سلام الله علیها) چندان می گریستندکه محاسن مبارکشان از اشک دیدگانشان تر می گشت وسپس می فرمودند: روشن مباد آن چشم که هنگام ذکر این واقعه نگرید 📚بحار الأنوار،ج۵۳،ص۲۳ @raziolhossein

#حضرت_زهرا_مدح #فاطمیه بهار عاطفه ره سوی گلشنش دارد چهار دسته ی گل روی دامنش دارد چنان به دامن محراب بندگی تابد که جبرئیل به دل شوق دیدنش دارد به غیر او که عطا می کند به مسکینی شب زفاف لباسی که بر تنش دارد شدم هوایی شهری که مهبط وحی است شمیم فاطمه را کوی و برزنش دارد ز هرم ناله ی او سوخت هستی دشمن که راه تا به خدا بانگ شیونش دارد کسی که چهره بپوشد ز مرد نابینا حجاب نور خداوند مدفنش دارد جهان به حرمت صبح ظهور فرزندش هماره چشم به راه رسیدنش دارد سپهرطبع «وفایی» ستاره باران شد که موج معجزه صحرای ایمنش دارد #سیدهاشم_وفایی  @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #کوچه چگونه شرح دهم ماجرای سیلی را شنیده گوش مدینه صدای سیلی را سه ماه زیر نقاب است چشمِ صدیقه که صورتش ندهد شرح جای سیلی را نشاند کینه ی شیطان به دست سنگینش میان قلب علی ردّ پای سیلی را خدا عذاب جهنم‌ْ زیادتر دهدش گذاشت آنکه در آنجا بنای سیلی را چگونه در شب غربت علی ز چهره ی ماه بشوید آنهمه خونْ زخمهای سیلی را سفید موی غم مادرش_ حسن_ دلخون تمام عمر گرفته عزای سیلی را #حسن_کردی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #کوچه #فدک اون که بود سرشار کینه اون که بود سرمست دنیا سیلی زد به مادرم توو کوچه ی بن بست دنیا غم توو قلبم بی حسابه دل توو سینه بی قراره جاده ی گریه برا من دیگه بن بستی نداره… تر شده چشمم شبیه قصه ی نمناک کوچه مثل اون گوشواره ها که گم شدن رو خاک کوچه اون که اسمش داره شأنِ قسمِ لفظِ جلاله چرا صورتش کبود شد در قِبالِ یه قباله؟ نه فقط باغ فدک که همه دنیا ارث زهراس این که حقش و گرفتن بی لیاقتیِ دنیاس فدک و گندم ری رو ظالما بهونه کردند رخ مادر، سرِ بچه ش! این دو رو نشونه کردند دست ثانی! سنگ و سنگین دست شمرم خنجری بود بین کوچه؛ شد قیامت ته گودال؛ محشری بود یکی بست به سر عِصابة یکی دیگه سر جدا شد چشم ناموس خدا دید؛ سر به نِی خون خدا شد ارث مادر برا بچه س ارث کوثر برا دریاس موی خاکی حسین از چادر خاکی زهراس… #محمدحسین_مهدی_پناه @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه #خطبه_فدکیه با اقتدا به سلسلۀ آسمانی‌اش شب را شکست هیمنۀ خطبه‌خوانی‌اش مسجد شناخت حضرت سیب بهشت را از عطر ناب رایحۀ آسمانی‌اش این خطبه، شقشقیۀ اندوه فاطمه‌ست پیداست با کلام علی هم‌زبانی‌اش.. این خطبه مستندتر از آن است تا کسی یک ذره شک کند به اصول و مبانی‌اش این خطبه قله‌ای‌ست که دنیا هنوز هم دل بسته بر شکوه بلند معانی‌اش وقتی که حرف می‌زند انگار آسمان گم می‌شود در آینۀ بی‌کرانی‌اش.. مسجد هنوز روزۀ حیرت گرفته است از واژه واژۀ سخن جاودانی‌اش زهرا گلایه می‌کند و مسجدالنبی خون گریه می‌کند وسط روضه‌خوانی‌اش.. دنیا برای فاطمه هیچ است و هل اتی‌ست آن سوره‌ای که آمده در قدردانی‌اش ای آن‌که پاس حرمت کوثر نداشتی قرآن یکی‌ست کوثر و سبع‌المثانی‌اش.. آتش زدند بر در آن خانه‌ای که عشق بوسیده بود حلقۀ عرش‌آستانی‌اش ای باغ‌های سر به هوای جهان، چرا خیری ندید حضرت یاس از جوانی‌اش؟.. آن شب خدا حبیبۀ خود را به عرش برد دنیا! بسوز تا ابد از بی‌نشانی‌اش #عباس_شاهزیدی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه هرچند که دردمند و دلسوخته است دریا دریا حماسه اندوخته است زینب که بزرگ‌راوی عاشوراست از فاطمه خطبه‌خوانی آموخته است #ف_زرافشان @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه آینه با آینه شد رو‌به‌روی خوش بوَد آیینه‌ها را گفت‌و‌گوی گرچه پنهان بود راز سینه‌ها هیچ پنهان نیست از آیینه‌ها منعکس در آینه تصویر شد بی‌نهایت دردها تکثیر شد بسته لب از شرح سوز و سازها چشم‌ها گفتند بر هم رازها رازها گفتند با هم با نگاه هر دو آیینه مکدّر شد ز آه گفت: ای آیینه‌ی بشکسته‌ام جز تو در بر روی عالم بسته‌ام ای بهشت آرزوهای علی ای دو چشمت دین و دنیای علی شام غم را پرتو امّیدِ من کوکب من، ماه من، خورشید من ای نچیده گل زِ رویت آفِتاب وِ ای ندیده شب شبِ مویت به خواب در دل هر ذرّه نور مِهر تو مِهر هم سایه‌نشین چهر تو یک نگاهت بِه ز صد خلد برین نی، که یک ایمای تو خلدآفرین خانه‌ی آیینه‌ها خانه‌ی ما گرچه از خِشت است و گِل خشت روی خشت نَه، دل روی دل آستانش، آسمانِ آسمان سقف، بالاتر ز بام کهکشان پایه‌ی دیوار آن بر طاق عرش وز پَرِ خود عرشیان آورده فرش خاکِ آن را شسته آب سلسبیل گَرد آن را رُفته بال جبرئیل ناودان‌ریزش بِه از ماء مَعین بوریایش گیسوان حورعین روشنی زین خانه دارد نور هم روزنش بُرده سبق از طور هم کی به سینا پایْ موسی می‌گذاشت گر سراغِ خشتی از این خانه داشت؟ "لَن تَرانی" بوده زین سینا جدای رفته از این خانه هرکس تا خدای هر تنی جان و ز جان جانانه‌تر هر گهر از آن گُهر دردانه‌تر دخترانت بانوان مریمند هر دو در عزّت عَلَم در عالمند تا تو هستی قبله‌ی کاشانه‌ام کعبه می‌گردد به گِرد خانه‌ام جلوه‌های آیینه آن‌چه در این خانه خود را می‌نُمود عشق بود و عشق بود و عشق بود رو بدین سو دارد از هر سو بهشت تا بگیرد از تو رنگ‌وبو بهشت خانه‌ی ما گلبن صدق و صفاست فاش ‌گویم خانه‌ی عشق خداست نورها از پرتو روبند توست آفتاب خانه‌ام لبخند توست عین و شین و قاف، بی‌تو عشق نیست غیر تو معنای این سه حرف کیست؟ غربت و قربت آیینه‌ها ما غریبیم و شناسای همیم دولت بیدار و رؤیای همیم چون دو مِصرع روبه‌رو با هم شدیم شاه‌بیت شعر عشق و غم شدیم ای تبسّم آرزومند لبت ای سحر مست از مناجات شبت گو بگردانند روی از من همه دوست تا زهراست، گو دشمن همه گو به آن کز تیغ من در واهمه‌ست: ذوالفقارم جوهرش از فاطمه‌ست با چه جرأت در دلت غم پا بهشت؟ کوثر من! نیست جای غم بهشت آسِمانِ چشمِ تو تا ابری است کاسه‌ی صبرم پر از بی‌صبری است نفْسِ هستی زنده‌ی اَنفاس توست چرخش نه‌چرخ با دستاس توست شد دل دستاس هم پابستِ تو مفتخر از بوسه‌ها بر دستِ تو جانمازت ای بهشت خانه‌ام بُرده دل از خشت‌خشت خانه‌ام از جلالت محوِ تو ختم رسل وز جمالت عقل کُل شد عشق کل آن‌که بر فرق رسولان تاج بود پشت‌گرم از تو شب معراج بود گفت: ای از تو وجود ممکنات نی عزیز من، عزیز کاینات ای تو را دست خدا در آسِتین مرکز هستی، مشو خانه‌نشین خیز و با داغت چو لاله خو مگیر در بغل همچون جنین زانو مگیر خیز ای حق‌جوشن و زهرا‌زِرِه مانده بر دست تو چشم هر گره از چه رو در خانه‌ی محنت‌زده مانده‌ای چون مردم تهمت‌زده؟ غم مبادت، ای سلام بی‌جواب نیست در خفّاش مِهرِ آفِتاب آتش باطل همه افروختند بیش‌تر از در دلِ حق سوختند آیینه در آتش آدمی در صورت و شیطان‌سرشت دوزخی افروخت بر باغ بهشت شعله‌ها تا دامن ناهید رفت دودِ در در دیده‌ی خورشید رفت بین دود و آتش و دیوار و در بهر طفلم کردم احساس خطر هرچه نیرو داشتم بردم به‌کار تا نبیند غنچه‌ام آسیب خار تا که باطل با حقیقت در فِتاد آیه‌ای از سوره‌ی کوثر فتاد لیک بر من هر قَدَر بیداد رفت چون تو را دیدم، همه از یاد رفت #علی_انسانی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه آینه با آینه شد رو‌به‌روی خوش بوَد آیینه‌ها را گفت‌و‌گوی گرچه پنهان بود راز سینه‌ها هیچ پنهان نیست از آیینه‌ها منعکس در آینه تصویر شد بی‌نهایت دردها تکثیر شد بسته لب از شرح سوز و سازها چشم‌ها گفتند بر هم رازها رازها گفتند با هم با نگاه هر دو آیینه مکدّر شد ز آه گفت: ای آیینه‌ی بشکسته‌ام جز تو در بر روی عالم بسته‌ام ای بهشت آرزوهای علی ای دو چشمت دین و دنیای علی شام غم را پرتو امّیدِ من کوکب من، ماه من، خورشید من ای نچیده گل زِ رویت آفِتاب وِ ای ندیده شب شبِ مویت به خواب در دل هر ذرّه نور مِهر تو مِهر هم سایه‌نشین چهر تو یک نگاهت بِه ز صد خلد برین نی، که یک ایمای تو خلدآفرین خانه‌ی آیینه‌ها خانه‌ی ما گرچه از خِشت است و گِل خشت روی خشت نَه، دل روی دل آستانش، آسمانِ آسمان سقف، بالاتر ز بام کهکشان پایه‌ی دیوار آن بر طاق عرش وز پَرِ خود عرشیان آورده فرش خاکِ آن را شسته آب سلسبیل گَرد آن را رُفته بال جبرئیل ناودان‌ریزش بِه از ماء مَعین بوریایش گیسوان حورعین روشنی زین خانه دارد نور هم روزنش بُرده سبق از طور هم کی به سینا پایْ موسی می‌گذاشت گر سراغِ خشتی از این خانه داشت؟ "لَن تَرانی" بوده زین سینا جدای رفته از این خانه هرکس تا خدای هر تنی جان و ز جان جانانه‌تر هر گهر از آن گُهر دردانه‌تر دخترانت بانوان مریمند هر دو در عزّت عَلَم در عالمند تا تو هستی قبله‌ی کاشانه‌ام کعبه می‌گردد به گِرد خانه‌ام جلوه‌های آیینه آن‌چه در این خانه خود را می‌نُمود عشق بود و عشق بود و عشق بود رو بدین سو دارد از هر سو بهشت تا بگیرد از تو رنگ‌وبو بهشت خانه‌ی ما گُلبُن صدق و صفاست فاش ‌گویم خانه‌ی عشق خداست نورها از پرتو روبند توست آفتاب خانه‌ام لبخند توست عین و شین و قاف، بی‌تو عشق نیست غیر تو معنای این سه حرف کیست؟ غربت و قربت آیینه‌ها ما غریبیم و شناسای همیم دولت بیدار و رؤیای همیم چون دو مِصرع روبه‌رو با هم شدیم شاه‌بیت شعر عشق و غم شدیم ای تبسّم آرزومند لبت ای سحر مست از مناجات شبت گو بگردانند روی از من همه دوست تا زهراست، گو دشمن همه گو به آن کز تیغ من در واهمه‌ست: ذوالفقارم جوهرش از فاطمه‌ست با چه جرأت در دلت غم پا بهشت؟ کوثر من! نیست جای غم بهشت آسِمانِ چشمِ تو تا ابری است کاسه‌ی صبرم پر از بی‌صبری است نفْسِ هستی زنده‌ی اَنفاس توست چرخش نه‌چرخ با دستاس توست شد دل دستاس هم پابستِ تو مفتخر از بوسه‌ها بر دستِ تو جانمازت ای بهشت خانه‌ام بُرده دل از خشت‌خشت خانه‌ام از جلالت محوِ تو ختم رسل وز جمالت عقل کُل شد عشق کل آن‌که بر فرق رسولان تاج بود پشت‌گرم از تو شب معراج بود گفت: ای از تو وجود ممکنات نی عزیز من، عزیز کاینات ای تو را دست خدا در آسِتین مرکز هستی، مشو خانه‌نشین خیز و با داغت چو لاله خو مگیر در بغل همچون جنین زانو مگیر خیز ای حق‌جوشن و زهرا‌زِرِه مانده بر دست تو چشم هر گره از چه رو در خانه‌ی محنت‌زده مانده‌ای چون مردم تهمت‌زده؟ غم مبادت، ای سلام بی‌جواب نیست در خفّاش مِهرِ آفِتاب آتش باطل همه افروختند بیش‌تر از در دلِ حق سوختند آیینه در آتش آدمی در صورت و شیطان‌سرشت دوزخی افروخت بر باغ بهشت شعله‌ها تا دامن ناهید رفت دودِ در در دیده‌ی خورشید رفت بین دود و آتش و دیوار و در بهر طفلم کردم احساس خطر هرچه نیرو داشتم بردم به‌کار تا نبیند غنچه‌ام آسیب خار تا که باطل با حقیقت در فِتاد آیه‌ای از سوره‌ی کوثر فتاد لیک بر من هر قَدَر بیداد رفت چون تو را دیدم، همه از یاد رفت @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه آینه با آینه شد رو‌به‌روی خوش بوَد آیینه‌ها را گفت‌و‌گوی گرچه پنهان بود راز سینه‌ها هیچ پنهان نیست از آیینه‌ها منعکس در آینه تصویر شد بی‌نهایت دردها تکثیر شد بسته لب از شرح سوز و سازها چشم‌ها گفتند بر هم رازها رازها گفتند با هم با نگاه هر دو آیینه مکدّر شد ز آه گفت: ای آیینه‌ی بشکسته‌ام جز تو در بر روی عالم بسته‌ام ای بهشت آرزوهای علی ای دو چشمت دین و دنیای علی شام غم را پرتو امّیدِ من کوکب من، ماه من، خورشید من ای نچیده گل زِ رویت آفِتاب وِ ای ندیده شب شبِ مویت به خواب در دل هر ذرّه نور مِهر تو مِهر هم سایه‌نشین چهر تو یک نگاهت بِه ز صد خلد برین نی، که یک ایمای تو خلدآفرین خانه‌ی آیینه‌ها خانه‌ی ما گرچه از خِشت است و گِل خشت روی خشت نَه، دل روی دل آستانش، آسمانِ آسمان سقف، بالاتر ز بام کهکشان پایه‌ی دیوار آن بر طاق عرش وز پَرِ خود عرشیان آورده فرش خاکِ آن را شسته آب سلسبیل گَرد آن را رُفته بال جبرئیل ناودان‌ریزش بِه از ماء مَعین بوریایش گیسوان حورعین روشنی زین خانه دارد نور هم روزنش بُرده سبق از طور هم کی به سینا پایْ موسی می‌گذاشت گر سراغِ خشتی از این خانه داشت؟ "لَن تَرانی" بوده زین سینا جدای رفته از این خانه هرکس تا خدای هر تنی جان و ز جان جانانه‌تر هر گهر از آن گُهر دردانه‌تر دخترانت بانوان مریمند هر دو در عزّت عَلَم در عالمند تا تو هستی قبله‌ی کاشانه‌ام کعبه می‌گردد به گِرد خانه‌ام جلوه‌های آیینه آن‌چه در این خانه خود را می‌نُمود عشق بود و عشق بود و عشق بود رو بدین سو دارد از هر سو بهشت تا بگیرد از تو رنگ‌وبو بهشت خانه‌ی ما گُلبُن صدق و صفاست فاش ‌گویم خانه‌ی عشق خداست نورها از پرتو روبند توست آفتاب خانه‌ام لبخند توست عین و شین و قاف، بی‌تو عشق نیست غیر تو معنای این سه حرف کیست؟ غربت و قربت آیینه‌ها ما غریبیم و شناسای همیم دولت بیدار و رؤیای همیم چون دو مِصرع روبه‌رو با هم شدیم شاه‌بیت شعر عشق و غم شدیم ای تبسّم آرزومند لبت ای سحر مست از مناجات شبت گو بگردانند روی از من همه دوست تا زهراست، گو دشمن همه گو به آن کز تیغ من در واهمه‌ست: ذوالفقارم جوهرش از فاطمه‌ست با چه جرأت در دلت غم پا بهشت؟ کوثر من! نیست جای غم بهشت آسِمانِ چشمِ تو تا ابری است کاسه‌ی صبرم پر از بی‌صبری است نفْسِ هستی زنده‌ی اَنفاس توست چرخش نه‌چرخ با دستاس توست شد دل دستاس هم پابستِ تو مفتخر از بوسه‌ها بر دستِ تو جانمازت ای بهشت خانه‌ام بُرده دل از خشت‌خشت خانه‌ام از جلالت محوِ تو ختم رسل وز جمالت عقل کُل شد عشق کل آن‌که بر فرق رسولان تاج بود پشت‌گرم از تو شب معراج بود گفت: ای از تو وجود ممکنات نی عزیز من، عزیز کاینات ای تو را دست خدا در آسِتین مرکز هستی، مشو خانه‌نشین خیز و با داغت چو لاله خو مگیر در بغل همچون جنین زانو مگیر خیز ای حق‌جوشن و زهرا‌زِرِه مانده بر دست تو چشم هر گره از چه رو در خانه‌ی محنت‌زده مانده‌ای چون مردم تهمت‌زده؟ غم مبادت، ای سلام بی‌جواب نیست در خفّاش مِهرِ آفِتاب آتش باطل همه افروختند بیش‌تر از در دلِ حق سوختند آیینه در آتش آدمی در صورت و شیطان‌سرشت دوزخی افروخت بر باغ بهشت شعله‌ها تا دامن ناهید رفت دودِ در در دیده‌ی خورشید رفت بین دود و آتش و دیوار و در بهر طفلم کردم احساس خطر هرچه نیرو داشتم بردم به‌کار تا نبیند غنچه‌ام آسیب خار تا که باطل با حقیقت در فِتاد آیه‌ای از سوره‌ی کوثر فتاد لیک بر من هر قَدَر بیداد رفت چون تو را دیدم، همه از یاد رفت #علی_انسانی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #فاطمیه آینه با آینه شد رو‌به‌روی خوش بوَد آیینه‌ها را گفت‌و‌گوی گرچه پنهان بود راز سینه‌ها هیچ پنهان نیست از آیینه‌ها منعکس در آینه تصویر شد بی‌نهایت دردها تکثیر شد بسته لب از شرح سوز و سازها چشم‌ها گفتند بر هم رازها رازها گفتند با هم با نگاه هر دو آیینه مکدّر شد ز آه گفت: ای آیینه‌ی بشکسته‌ام جز تو در بر روی عالم بسته‌ام ای بهشت آرزوهای علی ای دو چشمت دین و دنیای علی شام غم را پرتو امّیدِ من کوکب من، ماه من، خورشید من ای نچیده گل زِ رویت آفِتاب وِ ای ندیده شب شبِ مویت به خواب در دل هر ذرّه نور مِهر تو مِهر هم سایه‌نشین چهر تو یک نگاهت بِه ز صد خلد برین نی، که یک ایمای تو خلدآفرین خانه‌ی آیینه‌ها خانه‌ی ما گرچه از خِشت است و گِل خشت روی خشت نَه، دل روی دل آستانش، آسمانِ آسمان سقف، بالاتر ز بام کهکشان پایه‌ی دیوار آن بر طاق عرش وز پَرِ خود عرشیان آورده فرش خاکِ آن را شسته آب سلسبیل گَرد آن را رُفته بال جبرئیل ناودان‌ریزش بِه از ماء مَعین بوریایش گیسوان حورعین روشنی زین خانه دارد نور هم روزنش بُرده سبق از طور هم کی به سینا پایْ موسی می‌گذاشت گر سراغِ خشتی از این خانه داشت؟ "لَن تَرانی" بوده زین سینا جدای رفته از این خانه هرکس تا خدای هر تنی جان و ز جان جانانه‌تر هر گهر از آن گُهر دردانه‌تر دخترانت بانوان مریمند هر دو در عزّت عَلَم در عالمند تا تو هستی قبله‌ی کاشانه‌ام کعبه می‌گردد به گِرد خانه‌ام جلوه‌های آیینه آن‌چه در این خانه خود را می‌نُمود عشق بود و عشق بود و عشق بود رو بدین سو دارد از هر سو بهشت تا بگیرد از تو رنگ‌وبو بهشت خانه‌ی ما گُلبُن صدق و صفاست فاش ‌گویم خانه‌ی عشق خداست نورها از پرتو روبند توست آفتاب خانه‌ام لبخند توست عین و شین و قاف، بی‌تو عشق نیست غیر تو معنای این سه حرف کیست؟ غربت و قربت آیینه‌ها ما غریبیم و شناسای همیم دولت بیدار و رؤیای همیم چون دو مِصرع روبه‌رو با هم شدیم شاه‌بیت شعر عشق و غم شدیم ای تبسّم آرزومند لبت ای سحر مست از مناجات شبت گو بگردانند روی از من همه دوست تا زهراست، گو دشمن همه گو به آن کز تیغ من در واهمه‌ست: ذوالفقارم جوهرش از فاطمه‌ست با چه جرأت در دلت غم پا بهشت؟ کوثر من! نیست جای غم بهشت آسِمانِ چشمِ تو تا ابری است کاسه‌ی صبرم پر از بی‌صبری است نفْسِ هستی زنده‌ی اَنفاس توست چرخش نه‌چرخ با دستاس توست شد دل دستاس هم پابستِ تو مفتخر از بوسه‌ها بر دستِ تو جانمازت ای بهشت خانه‌ام بُرده دل از خشت‌خشت خانه‌ام از جلالت محوِ تو ختم رسل وز جمالت عقل کُل شد عشق کل آن‌که بر فرق رسولان تاج بود پشت‌گرم از تو شب معراج بود گفت: ای از تو وجود ممکنات نی عزیز من، عزیز کاینات ای تو را دست خدا در آسِتین مرکز هستی، مشو خانه‌نشین خیز و با داغت چو لاله خو مگیر در بغل همچون جنین زانو مگیر خیز ای حق‌جوشن و زهرا‌زِرِه مانده بر دست تو چشم هر گره از چه رو در خانه‌ی محنت‌زده مانده‌ای چون مردم تهمت‌زده؟ غم مبادت، ای سلام بی‌جواب نیست در خفّاش مِهرِ آفِتاب آتش باطل همه افروختند بیش‌تر از در دلِ حق سوختند آیینه در آتش آدمی در صورت و شیطان‌سرشت دوزخی افروخت بر باغ بهشت شعله‌ها تا دامن ناهید رفت دودِ در در دیده‌ی خورشید رفت بین دود و آتش و دیوار و در بهر طفلم کردم احساس خطر هرچه نیرو داشتم بردم به‌کار تا نبیند غنچه‌ام آسیب خار تا که باطل با حقیقت در فِتاد آیه‌ای از سوره‌ی کوثر فتاد لیک بر من هر قَدَر بیداد رفت چون تو را دیدم، همه از یاد رفت #علی_انسانی @raziolhossein

#حضرت_زهرا_شهادت #فاطمیه #بستر پا شد از جا روز آخر بسترش را جمع کرد یک تبسم زد غم دور و برش را جمع کرد پا شد و محکم گره زد روسری را دور سر محکمش کرد و کمی درد سرش را جمع کرد بست جارو را به یک دستش ولی چون درد داشت زیر یک پهلوش دست دیگرش را جمع کرد آتش بین تنور خانه زهرا را که دید شرم کرد و هیزم و خاکسترش را جمع کرد فضه را اول صدا زد یادش آمد فضه بود کودک افتاده‌ی پشت درش را جمع کرد تن به آتش خورده میداند چه میگوییم ما فاطمه پروانه بود آتش پرش را جمع کرد شست موهای حسینش را و یک آهی کشید شمر در گودال زلف دلبرش را جمع کرد لشکر از گودال بیرون رفت اما شمر نه ضربه ضربه ضربه ضربه پیکرش را جمع کرد حرف میزد با جماعت روی خاک قتلگاه نیزه آمد حرفهای آخرش را جمع کرد بعد از این باید میان ریگ و رمل کربلا تکه های گوشوار دخترش را جمع کرد #وحید_عظیم_پور @raziolhossein

#حضرت_زهرا_مدح #فاطمیه شاهد شعر قدسيم باز ره سفر گرفت  كبوترانه دل سوى مدينه بال و پر گرفت شعله ی شوق مدح او به باغ سينه در گرفت  گرچه سروده‏ ام بسى بهانه ی دگر گرفت كه هرچه گفته‏ اى ولى به مدح فاطمه كم است جان محمد است او ؛ بگو كه اين همه كم است   بگو كه مدح فاطمه مدح تمام انبياست  نثار روح پاك او گل سلام انبياست  طراز شأن او ببين فوق مقام انبياست  روز جزا كه التجا ختم كلام انبياست قسم به نام فاطمه دهند ذوالجلال را  همين به وصف اوست بس شكوه را جلال را   در آن زمان كه هر كسى به فكر راه چاره است  پياده جمع انبيا و فاطمه سواره است بغل گشوده دوزخ و منتظر اشاره است گرچه حساب جرم من فزون تر از شماره است به لطف يك نگاه او خدا برات مى‏ دهد  كه مهر مادرانه‏ اش مرا نجات مى‏ دهد   نواى ناى خسته‏ ام به شور و حال و زمزمه  ببين دل شكسته‏ ام گرفته ذكر فاطمه فاطمه‏ اى كه عرش را بود قرار و قائمه به عشق او ندارم از غم حساب واهمه كه سايه سار دست او پناه اهل محشر است بر آستان جود او نگاه اهل محشر است   نداى «طَرِّقوا» رسد كه نور ايزد آمده باز كنيد راه را جلوه ی سرمد آمده زنى كه بر تمام مردها سرآمد آمده عشق على مرتضى جان محمد آمده دور كجاوه‏ اش ملك چو ازدحام مى‏ كند بهشت در حضور او عرض سلام مى‏ كند   كوثر و قدر و هل اتى آيتى از مقام او دست به سينه مصطفى آمده بر سلام او قيام كرده بارها نبى به احترام او شگفت مانده مرتضى ز قدرت كلام او فاطمه‏ اى كه بوسه زد ملك به تار چادرش شفاى جمله دردها گرد و غبار چادرش   بهار جلوه كرد از تبسم ولادتش خيره نگاه قدسيان به لحظه عبادتش كبود روى فاطمه گواهى ارادتش شكست پشت اهرمن ز غيرت و شهادتش كه پهلوى شكسته‏ اش بقاى دين احمدى است محسن او حقيقت شريعت محمدى است   كوچه و خانه ی على عرصه ی اقتدار او در آن طواف عاشقى على على شعار او كه بازوى كبود شد مدال افتخار او خطبه ی مسجد النبى عيار اعتبار او ز شعله‏ هاى آه او روز ستم سياه شد فتنه ی نابكارها ز اشك او تباه شد   شبى كه رفت تا خدا چه لحظه‏ ها عجيب بود زلال اشك مرتضى بدرقه ی حبيب بود چو كشتى شكسته‏ اى به موجها غريب بود اگر چه غرق دردها على پر از شكيب بود امانت شكسته را به صاحبش رساند واى كنار قبر فاطمه نماز صبر خواند واى   فصل كتاب معرفت اصل ولا فاطمه است نمونه ی بندگى و روح دعا فاطمه است  آنكه بگيرد از كرم دست مرا فاطمه است زمزمه ی اهل ولا فاطمه يا فاطمه است به يك اشاره ی نظر ' كميل را كمال بخش به شعر نارساى او شور و شعور و حال بخش #کمیل_کاشانی @raziolhossein