ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی

فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی

前往频道在 Telegram

🌱روان‌کاوی/فلسفه/ادبیات/ادیان/سینما 📍مصطفی سلیمانی (دکتری فلسفه کارشناسی ارشد فلسفه اخلاق کارشناسی ارشد روان‌شناسی شخصیت) 📱ارتباط با من: @mostafa_soleymani63 . 🔖اینستاگرام: https://instagram.com/_u/mostafa_soleymani63

显示更多
7 465
订阅者
无数据24 小时
+27 天
-230 天
帖子存档
عشق در وهله نخست، ارتباط یک شخص خاص نیست، بلکه نگرش و جهت‌گیری منش انسان است که رابطه‌ی او را با کل جهان، و نه با یک معشوق خاص، تعیین می‌کند. انسان اگر فقط یکی را دوست بدارد و نسبت به دیگر هم‌نوعان خود بی اعتنا و بی تفاوت باشد، پیوند او عشق نیست، بلکه نوعی بستگی همزیستی و تعاونی یا خودخواهیِ گسترش یافته است. با وجود این اکثر مردم فکر می‌کنند علت به وجود آمدن عشق، وجود معشوق است، نه استعداد درونی. در حقیقت، آنان حتی فکر می‌کنند چون هیچ‌کسِ دیگری را جز معشوق دوست ندارند، این خود نشان‌دهنده‌ی شدت عشقشان است. این همان سفسطه‌ای است که مثلا بدان اشاره رفت‌. چون چنین فردی نمی‌تواند درک کند که عشق نوعی فعالیت و نوعی قدرت روحی است، خیال می‌کند تنها چیز لازم پیدا کردن یک معشوق مناسب است و پس از آن بقیه‌ی کارها به خودی خود درست خواهند شد. این نگرش را می‌توان با نگرش آدمی که می‌خواهد نقاشی کند ولی به جای این‌که هنر و فن آن را یاد بگیرد، می‌گوید منتظر موضوع مناسبی برای نقاشی هستم و ادعا می‌کند که اگر موضوع را بیابد، زیباترین نقاشی‌ها را خواهد کشید، یکی دانست. اگر آدم واقعا کسی را دوست داشته باشد، حتما همه‌ی انسان‌ها، دنیا و زندگی را دوست می‌دارد. اگر من بتوانم به کسی بگویم "دوستت دارم"، باید توانایی این را هم داشته باشم که بگویم " من در وجود تو همه را دوست دارم"، با تو دنیا را دوست دارم، در تو حتی "خودم را دوست دارم". 🔸️ #اریک_فروم #هنر_عشق_ورزیدن ❤️🍀 @filsofak
25 8月 2020, 01:33

«ما مجبوریم با کتب زندگی کنیم. اما زندگی کوتاه‌تر از آن است که با کتبی غیر از بزرگ‌ترین کتب زندگی کنیم.» — لئو اشتراوس ــــــ
«ما مجبوریم با کتب زندگی کنیم. اما زندگی کوتاه‌تر از آن است که با کتبی غیر از بزرگ‌ترین کتب زندگی کنیم.» — لئو اشتراوس ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔸️ [از «مقدمه‌ای سیاسی بر فلسفه» | ترجمهٔ یاشار جیرانی] 🍀❤️ @filsofak
25 8月 2020, 01:33

🔹کافر «قرآنی» غیر از کافر «فقهی» است. کافر در زبان قرآن کسی است که حقانیت عقیده/ادعا/سخنی را درک کرده و میداند که آن عقیده/ ادعا/ سخن، حق است و در عین حال از سر هوی و هوس یا تعصب و عناد و لجبازی و حسادت و خودپرستی و دنیاپرستی آن را انکار میکند. کفر ورزیدن در قرآن به معنای پوشاندن «حقی» است که حقانیتِ آن بر انکار کننده «روشن» و «معلوم» است. 🔹و لذا انکار «حقی» که حقانیت آن بر انکار کننده «پوشیده» است، یا دلیل معتبری بر «ناحق بودن» آن گواهی میدهد، از نظر قرآن کفر نیست. و نیز ابراز شک و تردید در حقی که حقانیت آن بر شخص پوشیده است و دلیل قانع کننده ای به سود آن در دسترس او نیست، کفر نخواهد بود. کسی که به استناد «دلیل موجه» و از سر حقیقت طلبی، نه از سر تعصب و هوی و هوس و خودپرستی و دنیاپرستی عقیده یا آموزه ای را که «واقعا» حق است نمیپذیرد، از نظر قرآن نه تنها کافر نیست که مستحق ثواب و پاداش است. 🔸️ دکتر ابوالقاسم فنائی، کتاب اخلاق دین شناسی، صفحه 203 ❤️🍀 @filsofak
25 8月 2020, 01:33

من آدم‌های مبارزی را كه هياهو به پا می‌كنند دوست دارم. من عاشق كسی هستم كه به خاطر خواسته‌هايش شرمنده نيست و اجازه نمی‌دهد ديگران نااميد و منصرفش كنند. مبارز بی‌پروا از نظر من يعنی اين؛ يعنی حاضريد برای رسيدن به خواسته‌تان -هر چيزی كه هست- تلاش كنيد و منتظر نمانده‌ايد تا كسی آن را دودستی تقديمتان كند و می‌دانيد كه اين خواسته متعلق به شماست و به آن دست خواهيد يافت. 🔸️ #ریچل_هالیس #شرمنده_نباش_دختر ❤️🍀 @filsofak
25 8月 2020, 01:25

چارلز دیکنز آگاهی‌بخشی ادبیات ترجمه و صدای دکتر ایمان فانی ❤️🍀 @filsofak
23 8月 2020, 08:40

تجربه از دست دادن فقط وقتى شدت مى‌گيرد كه چيزى ارزشمند در زندگى ما وجود داشته باشد. اگر تجربه از دست دادن نداشته باشيم، به اين معناست كه هيچ چيز ارزشمندى در زندگى‌مان وجود ندارد. با رنج بردن از اين تجربه، ارزش چيزى را كه به ما عطا شده است، درك مى‌كنيم. زیگموند #فرويد مقاله‌اى تحت عنوان «سوگوارى و افسردگى» نوشت كه در آن اظهار داشت: كودكى كه والدين خود را به‌واسطه مرگ از دست مى‌دهد، مى‌تواند عزادارى كند و مقدارى از انرژى آن را تخليه كند. كودكى كه والدينش حاضر، اما از لحاظ عاطفى غايب هستند، نمى‌تواند سوگوارى كند؛ زيرا والدين وى به راستى نمرده‌اند. اين ماتم بيهوده آنگاه براى كودك به‌صورت افسردگى، غم فقدان و ميل شديد به وصل مجدد درونى مى‌شود. بدين‌سان تجربه فقدان فقط به‌دنبال از دست دادن چيزى ارزشمند به‌وجود مى‌آيد. وظيفه ما در اين مرداب رنج آن است كه ارزش آن چيزى را كه به ما عطا شده است درك كنيم. هنگامى كه عزيزى را از دست مى‌دهيم بايد برايش سوگوارى كنيم و درعين حال آگاهانه آنچه را كه از او درونى كرديم، گرامى بداريم. ما با آگاه شدن از نقشى كه عزيزان ازدست رفته در زندگى ما داشته‌اند و به‌كارگيرى آن ارزش‌ها در اقدامات آتى زندگى، به بهترين وجه اين عزيزان را گرامى مى‌داريم. اين شيوه، تبديل مناسب فقدان در اين زندگى فانى است. چنين تبديلى انكار نيست؛ بلكه تحول است. هر چيزى كه درونى شده باشد، هرگز گم نمى‌شود. #کارل_گوستاو_يونگ هنگامى كه همسرش اِما را از دست داد به افسردگى واكنشى مبتلا شد. او ماه‌ها داغدار و سرگردان بود. آنگاه يك شب در خواب ديد وارد سالن تئاترى شد كه در آنجا تنها بود. او به رديف جلو رفت و صبر كرد. جايگاه اركستر مانند شكافى عميق دربرابرش بود. هنگامى كه پرده كنار رفت، همسرش را ديد كه در آنجا ايستاده بود؛ لباسى سفيد به تن داشت و به او لبخند مى‌زد. يونگ فهميد كه سكوت شكسته شده است. آن ها با هم بودند؛ خواه با هم يا جدا از هم. هر چيز واقعى كه پيوسته مهم و تأثيرگذار بوده است هيچ‌گاه از دست نمى‌رود. شخص فقط با رها كردن توهم كنترل مى‌تواند به راستى از اندوه فقدان رها شود و آن ارزش را گرامى بدارد. 🔸️برگرفته از کتاب مرداب روح نوشته‌ی جیمز هالیس ❤️🍀 @filsofak
23 8月 2020, 01:26

برای اولین بار صحنه واقعی روز عاشورا منطبق بر مقاتل به صورت کامل و اجرای هنرمندان عراقی در کربلا به تصویر کشیده شد... ❤️🍀 @filsofak
23 8月 2020, 00:48

شما خبر ندارید که در دوروبرتان انبوهی از مردم بدبخت هستند که زندگی کردن برایشان یعنی هر روز رنج بردن، یعنی بی‌دستمزد کافی و بی‌تضمین آینده و بی‌امکان امید، زیر کار خرد شدن! شما دست کم می‌دانید که زغال سنگ استخراج می‌شود و کارخانه‌ها به راه می‌افتد، ولی آیا گاهی به فکر این میلیونها انسان بوده‌اید که همه عمرشان در تاریکی معادن می‌گذرد؟ و میلیونها انسان دیگر که اعصابشان در هیاهوی ماشین‌آلات کارخانه‌ها فرسوده می‌شود؟ یا حتی آن مردم نیمه خوشبخت روستاها که کار روزانه‌شان خراشیدن زمین است و برحسب فصلهای سال، روزی ده یا دوازده یا چهارده ساعت جان می‌کنند تا حاصل رنجشان را به واسطه‌هایی بفروشند که از قِبل آنها در تنعم زندگی می‌کنند؟ این است رنج انسانها! آیا اغراق می‌کنم؟ ابدا! 🔸️ رمان خانواده تیبو ❤️🍀 @filsofak
22 8月 2020, 11:00

اولین ماجرای عشقی‌ای که در این جهان باید آن را به کمال برسانیم رابطه با خودمان است! تنها پس از موفقیت در این رابطه است که می‌توانیم به دیگران عشق بورزیم... 🔸️ #ناتانیل_براندن ❤️🍀 @filsofak
22 8月 2020, 08:43

#معنی_زندگی_چیست؟ فیلسوف یونانی دکتر پاپادروس در پایان کلاس درسش با این پرسش به سخنرانی خود خاتمه داد: آیا كسی سؤالی دارد؟ یکی از شاگردانش به نام "رابرت فولگام" نویسندۀ مشهور در بین حضار بود و پرسید: جناب آقای دكتر پاپادروس، معنی زندگی چیست؟ بعضی از حضار خندیدند! اما پاپادروس، دانشجویان خودرا به سکوت دعوت كرد، سپس كیف بغلی خود را از جیبش درآورد، داخل آن را گشت و آینۀ گرد و كوچکی را بیرون آورد و گفت: موقعی كه بچه بودم جنگ بود، ما بسیار فقیر بودیم و در یک روستای دورافتاده زندگی می‌كردیم، روزی در كنار جاده چند تکه آینۀ شکسته، از لاشه یک موتورسیکلت آلمانی پیدا كردم. بزرگترین تکۀ آن را برداشتم و با ساییدن آن به سنگ، گِردش كردم. همین آینه‌ای كه حالا در دست من است و ملاحظه می‌كنید. سپس به‌عنوان یک اسباب‌بازی شروع كردم به بازی با آن و بازتاباندن نور خورشید به هر سوراخ و سنبه و درز و شکاف كمد و صندوقخانه و تاریکترین جاهایی كه نور خورشید به آنها نمی‌رسید. از اینكه با كمک این آینه می‌توانستم ظلمانی‌ترین نقاط دنیا را نورانی كنم به‌قدری شیفته و مجذوب شده بودم كه وصفش مشکل است. *در واقع، بازتاباندن نور به تاریکترین نقاط اطرافم، بازی روزانۀ من شده بود. آینه را نگه داشتم و در دوران بعدیِ زندگی نیز هر وقت كه بیکار می‌شدم آن را از جیبم در می‌آوردم و به بازی همیشگی خود ادامه می‌دادم. بزرگ كه شدم دریافتم این كار یک بازی كودكانه نبود، بلکه استعاره‌ای بر كارهایی بود كه احتمال داشت بتوانم در زندگی خود انجام دهم. بعدها دریافتم كه من، خود نور و یا منبع آن نیستم، بلکه نور و به عبارت دیگر، حقیقت، درک و دانش جایی دیگر است و تنها در صورتی تاریکترین نقاط عالم را نورانی خواهد كرد كه من بازتابش دهم. من تکه‌ای از آینه‌ای هستم كه از طرح و شکل واقعی آن اطلاع چندان درستی ندارم. با وجود این، هرچه كه هستم، می‌توانم نور را به تاریکترین نقاط عالم، به سیاهترین نقاط قلوب انسان‌ها منعکس كنم و سبب تغییر بعضی چیزها در برخی از انسان‌ها گردم. شاید دیگران نیز متوجه این كار شوند و همین كار را انجام دهند. به‌طور دقیق این همان چیزی است كه من به دنبال آن هستم. این معنی زندگی من است. دکتر بعد از پایان درس، آینه را به دقت دوباره در دست گرفت و به كمک ستونی از نور آفتاب كه از پنجره به داخل سالن می‌تابید، پرتویی از آن را به صورتم و به دستهایم كه روی بازوی صندلی به هم گره خورده بودند، تاباند و گفت: ✔به جایی که تاریک و ظلمانی است، نور ببریم. ✔به جایی که امید نیست، امید ببریم. ✔به جایی که دروغ هست، راستی ببریم. این معنای زندگیست. ❤️🍀 @filsofak
22 8月 2020, 08:43

✔ به تو از دور سلام سلام. می‌خواهم با تو دوستی کنم، این را قبلن گفته‌ام. گفته‌ام که تمام عالم را گشته‌ام. که هیچ‌کس را ندارم. که هیچ دلیلی برای زندگی کردن ندارم و اگر آویزان تو نباشم می‌میرم. گفته‌ام اما ما هنوز با هم غریبه‌ایم. حتمن غریبه‌ایم که هنوز از دور به تو سلام می‌کنم. بگو باید چه کنم اگر بخواهم این غریبه‌گیِ بین‌مان از میان برود؟ گریه کنم خوب است؟ دلت را نرم می‌کند، یا کم است؟ می‌خواهی از خوبی‌هات بگویم؟ بگویم که زندگی‌ام را روی روال انداخته‌ای؟ بگویم که از وقتی تو را شناخته‌ام همه پریشانی‌هام از سرم افتاده؛ نبودن هیچ‌کس مرا نمی‌ترساند و دلم گرم می‌شود حتی به ذکر نامت؟ این‌ها کافی است؟ اگر کافی نیست من هنوز راه‌های زیادی توی خیالم دارم برای این‌که بتوانم دلت را به دست بیاورم. بگویم بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي خوب است؟ اگر کم است که واسطه بیاورم. بِمُحَمَّدٍ، بِعلیٍّ، بِفاطِمَةَ، بِالحَسَنِ، به خودت... به خودت متوسل شوم خوب است؟ اگر بگویم به مهربانی‌ات که کرانه ندارد و به کَرَمت که دست رد به سینه هیچ‌کس نمی‌زند، فاصله بین‌مان را بردار، فاصله را تمام می‌کنی؟ خودت را به خودت یادآوری کنم چه؟ مثلن اگر بگویم تو همانی هستی که گفته‌ای حال‌بدیِ من به هم‌ات می‌ریزد تأثیر دارد؟ دستم را می‌گیری اگر به یادت بیاورم که تو همانی هستی که جانِ عزیزت را به زحمت انداخته‌ای تا دستم را بگیری؟ می‌دانی از وقتی تو را پیدا کرده‌ام دیگر گم نشده‌ام و همه بندهای اسارت از دست و پام افتاده است؟ 🔸️چراغ هدایت و کشتی نجات من! بگو تا کی می‌خواهی مرا به بی‌چاره‌گی و غربت غریبه‌گی با خودت معذب کنی؟ اصلن تو اهل عذاب کردنی؟ دل‌رحم نمی‌شوی مگر این‌که عجز و لابه‌ام را در بی‌چاره‌گی و غم دوری از خودت ببینی؟ دوست داری کارم به بر سر و سینه زدن برسد از بی‌طاقتی؟ فقط کشته مرده قبول می‌کنی؟ خب راستش من کشته مرده شدن بلد نیستم. من بلد نیستم خودم را به تو برسانم‌. و آن راه‌هایی که گفتم هم همه مال وقتی هستند که من «کسی» باشم بی‌تو. که این در و آن در زدن در توانم باشد برای پیدا کردنِ تو. راستش می‌دانم نیاز نیست این در و آن در بزنم برای به دست آوردن دلت. می‌دانم آغوشِ تو، مثل درِ خانه‌ای که طاق‌هاش یک‌سره از هم بازند، یک‌سره باز است. می‌دانم. من همه این‌ها را می‌دانم. من حتی می‌دانم آن کسی که می‌خواهد با دیگری دوستی کند، تو هستی نه من. ولی راستش هنوز نمی‌دانم پس چرا ما این‌همه غریبه‌ایم با هم. این‌قدر غریبه که من هنوز از دور به تو سلام می‌کنم. #مصطفی_سلیمانی #محرم #به_تو_از_دور_سلام #امام_حسین 🍀❤️ @filsofak
22 8月 2020, 05:40

باید پیوسته تاثیر زمان و متغیر بودن چیزها را در نظر داشت و از این رو در هر موقعیتی بلافاصله عکس آن را به تصویر آورد: یعنی در سعادت، شوربختی را، در دوستی دشمنی را، در روزهای آفتابی روزهای ابری را، در عشق نفرت را، در اعتماد و در میان گذاشتن راز خود با دیگری خیانت و پیشمانی را و بر عکس. این رفتار سرچشمه‌ی ماندگار فرزانگی واقعی در زندگی خواهد بود که موجب میشود، همواره سنجیده عمل کنیم و به آسانی گمراه نشویم. 🔸️در باب حکمت زندگی #آرتور_شوپنهاور ❤️🍀 @filsofak
22 8月 2020, 04:54

✍ #دمی_با_رضا_بابایی خویش یا خیش؟ اینکه دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) در آستانۀ محرم فرموده‌اند «انگلیس برای ترویج قمه‌زنی، پانزده هزار قمه وارد ایران کرده است»، تنها یک خبر(درست یا نادرست) نیست؛ نوعی نگاه به مسائل کشور و مناسبات بین‌المللی است. وقتی بسیاری از مراجع پیشین(حتی نائینی بزرگ) و فقهای امروز(حتی مرجع نوگرایی همچون آیة الله صانعی) با قمه‌زنی موافقت کرده‌اند، و دربارۀ ریشه‌های تاریخی، عقیدتی و ایمانی آن ده‌ها کتاب نوشته‌اند و از همه مهم‌تر اینکه زمینه‌هایی در فقه و کلام و گفتمان شیعی دارد، چرا مشکل خود را گردن همسایه بیندازیم؟ نشانی غلط، هیچ سودی ندارد جز ناتوان‌تر کردن جامعه در حل چنین مسائلی. از قمه تا داعش، و از طلاق تا اعتیاد، ریشه‌هایی تنومند در فرهنگ و اقتصاد بیمار ما دارد و تا این ریشه‌ها باقی است، حتی اگر همۀ عوامل بیرونی را نابود کنیم، همچنان گرفتاریم. جهاد سازندگی قزوین در سال‌های نخست انقلاب، داوطلبان را برای کمک به کشاورزان به روستاها می‌برد. من هم گاهی در این برنامه‌ها شرکت می‌کردم. در یکی از این سفرها، مسئول کاروان ابزاری شبیه خیش را به دو نفر از ما بست که زمین را شخم بزنند. آن دو اعتراض کردند که خیش را به گاو می‌بندند نه انسان. ما زور گاو را نداریم. مسئول کاروان گفت: اگر صاحب این زمین گاو داشت که شما را نمی‌آوردیم اینجا. بعد همان خیش را به دو نفر دیگر بست و آنها بدون نق و ناله شروع کردند به شخم زدن زمین. به آن معترضان هم گفت: دیدید مشکل از خویش است، نه خیش؟ ۹۶/۶/۲۴ 🍀❤️ @filsofak
22 8月 2020, 02:18

چند ثانیه پر از عشق، به دور از نژادپرستی ♥️ 🍀❤️ @filsofak
21 8月 2020, 20:23

نامه‌ای که نوشتی هرگز نگرانم نکرد... گفته‌ای بعد از این مرا دوست نخواهی داشت! اما... نامه‌ات چرا این‌قدر طولانی است؟ تمیز نوش
نامه‌ای که نوشتی هرگز نگرانم نکرد... گفته‌ای بعد از این مرا دوست نخواهی داشت! اما... نامه‌ات چرا این‌قدر طولانی است؟ تمیز نوشته‌ای پشت و رو دوازده برگ؛ این خودش یک کتاب کوچک است! هیچ‌کس برای خداحافظی نامه‌ای چنین نمی‌نویسد نامه‌ات نگرانم نکرد... 🔸️ #هاینریش_هاینه 🍀❤️ @filsofak
21 8月 2020, 06:48

زمان می گذرد؛ خیلی چیزها تغییر می کند؛ یک روز به خودت می آیی و میبینی که دوستان واقعیت را نشناخته ای و دشمنانت به تو لبخند میزنند! کسانی را ازیاد برده ای که زمانی جزو بهترین هایت بوده اند؛ با آدمهای جدیدی آشنا میشوی که هرکدام حس جدیدی درتو می کارند و گاهی خاطره ای قدیمی را درتو زنده می کنند؛ بوی عطرشان گاهی قلبت را می فشارد ،ازبعضی مکان ها با ترس می گذری و خاطره های خنده دارت اشک آور میشوند؛ یک روز صبح ازخواب بیدار میشوی و از کنار درختی شکوفه دار می گذری که زمانی خالی از برگ بود و متوجه میشوی که گلفروشی سرکوچه را به دکه ی روزنامه تبدیل کرده اند و به این فکر میکنی که زمان سرسخت ترین چیزها را تغییر می دهد. حتی باورهایی که زمانی قلبت را میساختند. 🔸️ #ناهید_آقاطبا 🍀❤️ @filsofak
21 8月 2020, 06:48

«پدران و استادان، از خود می‌پرسم جهنم چیست؟ به نظر من رنج ناتوانی از دوست‌داشتن است.» #برگه‌ها ❤️🍀 @filsofak
«پدران و استادان، از خود می‌پرسم جهنم چیست؟ به نظر من رنج ناتوانی از دوست‌داشتن است.» #برگه‌ها ❤️🍀 @filsofak
20 8月 2020, 14:52

هراکلیتوس به این موضوع اشاره داشت که جهان همیشه محل اضداد است. اگر هیچ وقت بیمار نمی‌شدیم نمی‌توانستیم مفهوم سلامتی را درک کنیم. اگر هیچ وقت گرسنه نمی‌شدیم نمی‌توانستیم از سیر شدن لذت ببریم. اگر هیچ وقت جنگ نبود ارزش صلح و آرامش را نمی‌دانستیم و اگر هیچ وقت زمستان نمی‌شد نمی‌توانستیم بهار را درک کنیم. هراکلیتوس عقیده داشت خیر و شر در نظام هستی ضروری است. اگر تعامل دائمی اضداد وجود نداشته باشد جهان نابود خواهد شد. 🔸️یوستین گردر 🍀❤️ @filsofak
20 8月 2020, 06:51

من اینطوری عوض شدم! به مدت چندين سال همسرم به یک اردوگاه در صحرای (ماجوی) کالیفرنيا فرستاده شده بود. من برای اینکه نزدیک او باشم، به آنجا نقل مکان کردم واین درحالی بود که از آن مکان نفرت داشتم. همسرم برای مانور اغلب در صحرا بود و من در یک کلبه کوچک تنها می ماندم. گرما طاقت فرسا بود و هیچ هم صحبتی نداشتم. سرخ پوست ها و مکزیکی ها ی آن منطقه هم انگلیسی نمیدانستند. غذا و هوا و آب همه جا پر از شن بود. آنقدرعذاب می کشیدم که تصمیم گرفتم به خانه برگردم و حتی قید زندگی مشترک مان را بزنم. نامه ای به پدرم نوشتم و گفتم یک دقیقه دیگر هم نمی توانم دوام بیاورم. می خواهم اینجا را ترک کرده و به خانه شما برگردم. پدر نامه ام را با دوسطر جواب داده بود، دو سطری که تا ابد در ذهنم باقی خواهند ماند و زندگی ام را کاملا عوض کرد.«دو زندانی از پشت میله ها بیرون را می نگریستند...یکی گل و لای را می دید و دیگری ستارگان را!» بارها این دو خط را خواندم واحساس شرم کردم. تصمیم گرفتم به دنبال ستارگان باشم و ببینم جنبه مثبت در وضعیت فعلی من چیست؟ با بومی ها دوست شدم و عکس العمل آنها باعث شگفتی من شد. وقتی به بافندگی و سفالگری آنها ابراز علاقه کردم، آنها اشیایی راکه به توریست نمی فروختند را به من هدیه کردند. به اشکال جالب کاکتوس ها و یوکاها توجه می کردم. چیزهایی در مورد سگهای آن صحرا آموختم و غروب را مدام تماشا می کردم. دنبال گوش ماهی هایی می رفتم که از میلیون ها سال پیش، وقتی این صحرا بستر اقیانوس بود، در آنجا باقی مانده بودند. چه چیزی تغییر کرده بود؟ صحرا و بومی ها همان بودند. این نگرش من بود که تغییر کرده و یک تجربه رقت بار را به ماجرایی هیجان انگیز و دلربا تبدیل کرده بود. من آنقدر از زندگی در آنجا مشعوف بودم که رمانی با عنوان ” خاکریز های درخشان” در مورد زندگی درصحرای ماجوی نوشتم. من از زندانی که خودم ساخته بودم به بیرون نگریسته و ستاره ها را یافته بودم. اگر به فرزندان خود رویارویی با سختی های زندگی را نیاموزیم در حق آنها ظلم کرده ایم 🔸️ آیین زندگی /دیل کارنگی ❤️🍀 @filsofak
20 8月 2020, 06:51

باید بیاموزید که با افکار خود تنها باشید. گاهی خودتان را از شبکه‌های اجتماعی دور کنید. اینترنت را قطع کنید. خودتان را به شامی گرم مهمان کنید. دوش آب گرمی بگیرید. شمعی روشن کنید و وقتی را به مراقبه بگذرانید. تمام صداها، عقاید، پیام‌ها، فكرها و نظرهایی را که با درون شما یگانه نیستند دور بریزید و وقتی را با خودتان سپری كنید. درون قلب و جان شما، نبوغ فراوانی نهفته، فقط کافی است وقت و مكانی را به خودتان اختصاص دهید و آن نبوغ را گرامی بدارید. 🔸️راز دختران موفق #کارا_الویل_لیبا ❤️🍀 @filsofak
20 8月 2020, 06:45