روان درمانی وجودی (طوبی زنگی آبادی)

ابهام و شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی تأثیر عمیقی روی بدن و روان انسان دارن، علی الخصوص از طریق فعال‌سازی سیستم استرس و ترشح هورمون کورتیزول.در ادامه، رابطه بین ابهام، کورتیزول، و اثراتشون روی بدن و روان رو توضیح می‌دم. رابطه ابهام و شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی با کورتیزول ۱. ابهام و شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی چیست؟ ابهام (Uncertainty) وقتیه که اطلاعات کافی برای پیش‌بینی آینده وجود نداره «قراره چی بشه؟»این شامل عدم اطمینان درباره امنیت، معیشت، روابط اجتماعی، یا حتی برنامه‌های روزمره می‌شه. - شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی: تو موقعیت‌های بحرانی (مثل جنگ، بحران اقتصادی، یا بلایای طبیعی)، الگوهای معمول زندگی (مثل شغل، روتین روزانه، یا روابط) مختل می‌شن. مغز نمی‌تونه نتایج رو پیش‌بینی کنه، که باعث فعال‌سازی سیستم استرس می‌شه. ۲. نقش کورتیزول در پاسخ به ابهام کورتیزول یه هورمون استرسیه که توسط غدد آدرنال (فوق‌کلیوی) ترشح می‌شه و بخشی از پاسخ «جنگ یا گریز» (Fight-or-Flight) بدنه. وقتی مغز یه تهدید (مثل ابهام) رو تشخیص می‌ده، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال فعال می‌شه و کورتیزول ترشح می‌کنه. - چرا ابهام کورتیزول رو بالا می‌بره؟: مغز انسان برای پیش‌بینی و حل مسئله تکامل پیدا کرده. وقتی آینده مبهمه، آمیگدال (مرکز هیجانات مغز) سیگنال خطر می‌فرسته، چون عدم قطعیت رو به‌عنوان تهدید می‌بینه. این باعث می‌شه محورHPA(هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال)کورتیزول بیشتری تولید کنه تا بدن آماده واکنش بشه. ابهام مداوم(مثل ندانستن وضعیت معیشت یا امنیت)این سیگنال رو دائمی می‌کنه. - شواهد علمی: مطالعات نشون می‌دن که عدم قطعیت مداوم (مثل ندانستن نتیجه یه موقعیت) باعث افزایش کورتیزول می‌شه، حتی بیشتر از یه تهدید مشخص (مثل یه خطر فیزیکی). این به‌خاطر اینه که مغز تو ابهام نمی‌تونه راه‌حل مشخصی پیدا کنه و تو حالت «هشدار دائم» می‌مونه. ۳. اثرات کورتیزول روی بدن - کوتاه‌مدت: - افزایش ضربان قلب و فشار خون: کورتیزول بدن رو برای واکنش سریع آماده می‌کنه، که باعث تپش قلب یا تنش عضلانی می‌شه. - کورتیزول قند خون رو بالا می‌بره تا انرژی برای جنگ یا گریز فراهم کنه.این می‌تونه باعث حس بی‌قراری یا تحریک‌پذیری بشه. - بلندمدت: - خستگی جسمانی: کورتیزول مداوم سیستم ایمنی رو ضعیف می‌کنه، خستگی مزمن میاره، و حتی می‌تونه به بیماری‌هایی مثل فشار خون بالا یا دیابت نوع ۲ منجر بشه - اختلال خواب: کورتیزول بالا باعث بی‌خوابی یا خواب منقطع می‌شه - مشکلات گوارشی: استرس مداوم می‌تونه باعث معده‌درد، کاهش اشتها، یا مشکلات روده‌ای بشه ۴. اثرات کورتیزول روی روان -اضطراب و تحریک‌پذیری:کورتیزول بالا باعث می‌شه آمیگدال بیش از حد فعال بشه، که به اضطراب، نگرانی مداوم، و حتی پرخاشگری منجر می‌شه. - خستگی شناختی: ابهام مداوم مغز رو تو حالت «حل مسئله بی‌پایان» نگه می‌داره، که باعث کاهش تمرکز، تصمیم‌گیری ضعیف، و حس درماندگی (Learned Helplessness) می‌شه. - افسردگی: کورتیزول طولانی‌مدت تعادل مواد شیمیایی مغز (مثل سروتونین و دوپامین) رو به هم می‌زنه، که می‌تونه به علائم افسردگی مثل ناامیدی یا انزوا منجر بشه. - شواهد علمی: استرس مزمن (مثل ابهام طولانی) باعث تغییر ساختار مغز (مثل کوچک شدن هیپوکامپ) می‌شه، که حافظه و تنظیم هیجانات رو مختل می‌کنه. - اثرات اجتماعی کورتیزول بالا: خشم و تحریک‌پذیری ناشی از کورتیزول می‌تونه به درگیری‌های روزمره (مثل بحث توی تاکسی،خیابون یا خانواده) منجر بشه. ۵. راه‌حل‌های عملی برای کاهش اثرات کورتیزول( یا کم‌کردن تاثیرات مخربش): - تنفس عمیق (Diaphragmatic Breathing): تنفس ۴-۴-۶ (۴ ثانیه دم، ۴ ثانیه نگه‌داشتن، ۶ ثانیه بازدم) سیستم پاراسمپاتیک رو فعال می‌کنه و کورتیزول رو کاهش می‌ده. - نوشتن احساسات (Expressive Writing): نوشتن درباره نگرانی‌ها (مثل «چرا مضطربم؟») برای ۵-۱۰ دقیقه در روز، فعالیت آمیگدال رو کم می‌کنه و حس کنترل رو تقویت می‌کنه. - تمرکز روی اقدامات قابل‌کنترل: انجام کارهای کوچک (مثل مرتب کردن خونه یا گپ زدن با یه دوست) حس خودکارآمدی رو بالا می‌بره و حلقه ابهام رو تا حدی می‌شکنه. #جان_و_تن #تن_ز_جان_و_جان_ز_تن_مستور_نیست #اضطراب #دکتر_جمیله_زارعی

چیروگ واژه‌ای‌ست برآمده از «چیروک» به معنای قصه؛ اما از آنجا که این قصه، جنگ را تجربه کرده تبدیل شده است به «چیروگ». ما‌ جمعی از افرادی هستیم که به کودکان اهمیت می‌دهیم. ما معلم، مربی، روان‌شناس، محقق، فعال حقوق کودک‌ هستیم و معتقدیم که دانش باید از دل تجربه‌ی زیسته، از دل قصه‌های آدم‌ها یا چیروک‌ها و‌ چیروگ‌هایشان تولید شود. در چیروگ بر آنیم تا با تکیه بر تجربه‌ی زیسته‌ی خود در شرایط جنگی و با بهره‌گیری از دانشی که از تجربه‌ی دیگر کشورها شکل گرفته، به کودکان و نوجوانان ایرانی بیندیشیم. تلاش می‌کنیم راهکارهایی عملی و کاربردی بیابیم که به بزرگسالان کمک کند در کنار کودکان بمانند و همراه آن‌ها از این مسیر دشوار عبور کنند. چیروگ، کودکان و نوجوانان را بخشی فعال از جامعه می‌داند؛ آن‌ها تنها دریافت‌کننده‌ی مراقبت نیستند، بلکه خود می‌توانند مراقبت‌گر، اندیشمند و شکل‌دهنده‌ی آینده باشند. چیروگ به خلق فضای مشترکی میان والد و کودک می‌اندیشد؛ جایی که صدای کودک شنیده می‌شود، تجربه‌اش جدی گرفته می‌شود، و عاملیت‌اش به رسمیت شناخته می‌شود.

فضایی برای مراقبت از کودکان و نوجوانان در شرایط جنگی اینستاگرام: instagram.com/chiirug https://t.me/chiirug

مدرسه زندگی هما تحت نظارت دانشگاه شهید بهشتی: 🔆در این روزهای پرآشوب که تاریکی بر روان جامعه سایه افکنده، همراه هم هستیم ... ✅با توجه به شرایط بحرانی این روز ها، مدرسه زندگی هما تصمیم به برگزاری جلسات مشاوره کوتاه و #رایگان برای والدین کودکان زیر ۱۰ سال دارد. 🔹رزرو رایگان نوبت از طریق آیدی زیر : @homaa_admin

📣 مدرسه زندگی هما تحت نظارت دانشگاه شهید بهشتی برگزار میکند: ‌ 💡سلسله نشست های #رایگان پنجه در پنجه بحران با هدف تقویت سلامت روان جامعه ‌ 🔆در این روزهای پرآشوب که تاریکی بر روان جامعه سایه افکنده، همراه هم هستیم ... ‌ 🔴 وبینار : « تنها نمان به درد » + محافظت از سلامت روان کودکان در روز های بحران ( ویژه والدین کودکان زیر ۱۰ سال ) ‌ 🧑‍🏫 دکتر آزاده عطاری + مدرس و رواندرمانگر کودک ‌ ⏰ چهارشنبه ۴ تیر ، ساعت ۱۱ ‌ لطفا برای دوستان تون ارسال بفرمایین 🌹 ‌ 🔔جهت شرکت در وبینار و اطلاع از دیگر برنامه ها : @homa_clinic

🗞 درنگ #دکتر_امیرحسین_جلالی‌ندوشن. روان‌‌پزشک در میانه‌ی اندوه و انسجام مهاجر ایرانی در روزهای جنگ و دوری در روزهایی که آسمان ایران پر از سایه‌ی تهدید است و دل‌ها در تپش اخبار نامعلوم، بسیاری از ما ایرانیان، که فرسنگ‌ها دور از وطن زندگی می‌کنند، با حسّی غریب از «نزدیکی درد» و «فاصله‌ی ناتوانی» زندگی می‌کنیم. شبیه قهرمانان رمان‌های چون “شازده احتجاب” هوشنگ گلشیری که در خاطره‌ و گذشته زندانی‌ست تا “چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم” زویا پیرزاد که در سکوت و خویشتن‌داری روزمره‌اش، طوفان‌های درونی پنهان است ــ در ما نیز لایه‌هایی از سوگ، اضطراب، احساس گناه و گسست نهفته است. مهاجرت، نه تنها جابجایی جغرافیایی، بلکه یک تجربه‌ی بلندمدتِ عاطفی-شناختی است. ما حامل حافظه‌ای جمعی، زبانی ناگفته، و ارتباطاتی بریده با سرزمینی هستیم که هنوز در خواب‌ها و نیایش هایمان زنده است. این روزها، بسیاری از مهاجران ایرانی دچار پدیده‌ای هستند که به آن grief without body یا سوگ بی جسد می‌گویند؛ یعنی سوگی بی‌پایان، بی‌خداحافظی، و بی‌امکانِ مشارکت در آداب جمعی سوگواری. از سوی دیگر، تجربه‌ی مهاجران در این ایام اغلب با گناه بازمانده (survivor’s guilt) و شرم ناظر (witnessing shame) درآمیخته: چرا من اینجا در امنیت‌ام، در حالی که خانواده‌ام، هم‌نسلانم، یا حتی بیمار سابقم، در دل اضطراب و خطرند؟ این احساسات اگرچه قابل‌فهم‌اند، اما اگر بدون پالایش باقی بمانند، به افسردگی پنهان، خشم‌های درونی شده، یا جدایی از خویشتن اصیل مهاجر می‌انجامند. چه باید کرد؟ نه گسستن کامل از رسانه‌ها ممکن است، نه زیستن در اضطراب همیشگی. نقطه‌ی تعادل جایی‌ست که مهاجر می‌کوشد هم‌دلی فعال را با مرزبندی روانی همراه کند؛ که بتواند به اخبار واکنش نشان دهد، بدون اینکه تمام روان‌اش را واگذارد؛ که بتواند اندوه را بپذیرد، بی‌آنکه فرسوده شود؛ که بتواند از راه دور تأثیرگذار باشد، بی‌آنکه خود را قربانی احساس ناتوانی کند. در نهایت، مهاجرت برای ایرانی، همچون بسیاری از ملت‌های ریشه‌دار، بیشتر از یک تجربه‌ی زیستی، یک تجربه‌ی هستی‌شناسانه است. زیستن در دو زمان (گذشته و اکنون)، دو زبان (مادری و دوم)، و دو سرزمین (زاده‌شده و انتخاب‌شده) کاری‌ست که قدرتی عاطفی، فرهنگی و ذهنی می‌طلبد. اگر بتوانیم این روزها را با گفت‌وگو، پیوند، و مراقبت روانی از خود و دیگران بگذرانیم، شاید از دل همین بحران، انسجامی تازه برای روان مهاجر ایرانی زاده شود. #تجربه‌های_روان‌پزشکانه

🔰 حلقه‌ی مطالعاتی یک‌چند برگزار می‌کند: ▫️بحران جنگ و تاب‌آوری روانی: گفتگوهایی برای کمک به گذر از این روزها ▪️درباره کودکان با زهرا مهدی‌پور سه‌شنبه ساعت ۱۰ الی ۱۱:۳۰ چهارشنبه ساعت ۱۵:۳۰ الی ۱۷ ▪️درباره‌ی بزرگسالان با حمیدرضا غریبی سه‌شنبه ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ ▪️درباره‌ی نوجوانان با مهدی جاهدی چهارشنبه ساعت ۲۰ الی ۲۱:۳۰ 🔹️ در این جلسات با حضور روان‌شناسان و روان‌درمان‌گران، در این‌باره گفتگو می‌کنیم که در این روزهای بحرانی چه راهکارها، روش‌ها و ایده‌هایی می‌توانند به حفظ و بهبود تاب‌آوری روانی خود، کودکان و نوجوانانمان کمک کنند. 🔺️این گفتگوها به‌صورت مجازی و در بستر گوگل میت برگزار خواهند شد. لینک هر جلسه پیش از برگزاری در صفحات مجازی حلقه‌ی مطالعاتی یک‌چند قرار خواهد گرفت. ▪️شرکت در این جلسات نیازی به ثبت‌نام ندارد و حضور برای عموم آزاد است. ▫️با آرزوی سلامتی و آرامش برای تمامی همراهان و هم‌میهنان. 🔻حلقه‌ی مطالعاتی یک‌چند: @halghe_yekchand

🔴 9 گام برای مدیریت استرس‌های شدید 👈 بر اساس نظریه‌ی «پُلی‌واگال» از استفن پورجز، سیستم عصبی ما یه جور سلسله‌مراتب داره برای مواجهه با تهدید. اولین واکنش، وقتی هیچ راه فراری نیست، «یخ‌زدگی» هست. جایی که شاخه‌ی پشتی عصب واگ فعال می‌شه تا بدن، بی‌صدا و بی‌حرکت باقی بمونه و دیده نشه. 🧠 بعد، اگه راهی پیدا شه، سیستم سمپاتیک وارد بازی می‌شه و انرژی لازم برای فرار یا دفاع رو فراهم می‌کنه. و اگر خطر رفع بشه یا حس امنیت نسبی برگرده، اون‌وقته که شاخه‌ی جلویی عصب واگ فعال می‌شه؛ همونی که به بدن اجازه می‌ده آروم شه، نفس راحت بکشه، و دوباره وارد حالت اجتماعی بشه. 🤔 حالا توی این موقعیت‌ها چیکار کنیم تا استرس کنترل بشه؟ 😲 ۱. نفس کشیدن با دهان باز خیلی وقتا توی شوک، ناخودآگاه نفس‌مون رو نگه می‌داریم. انگار خودمون رو موقتاً از جریان زندگی قطع می‌کنیم. کاری که می‌تونی بکنی اینه: دهنت رو کمی باز کن، و یه نفس بلند با صدای "هاااا" بیرون بده.  شل شدن فک،  سیگنال امنیت رو به مغز ارسال می‌کنه. 🤝 ۲. یه چیزی تو دستت بگیر ترس ما رو از بدن‌مون جدا می‌کنه. واسه همین، گرفتن یه شیء واقعی مثل یه سنگ، یه بطری آب، یه تکه پارچه باعث می‌شه مغز دوباره وصل بشه به «اینجا و اکنون». حتی فشار دادن آروم اون شیء کمک می‌کنه از حالت فریز بیای بیرون. اگه کنار کسی هستی که بهت حس امنیت می‌ده، گرفتن دستش خیلی کمک می‌کنه. 🫂 ۳. فشرده‌سازی متقاطع (آغوش خودت) دست راستت رو بذار روی بازوی چپت، دست چپ رو روی بازوی راستت. بعد شروع کن به وارد کردن فشارهای کوچیک، ریتم‌دار. انگار داری خودت رو بغل می‌کنی. این حرکت ساده، یه سیگنال امن به سیستم عصبی می‌فرسته که: «آروم باش تو تنها نیستی.» 🧏‍♂️۴. به صداهای آشنا گوش بده وقتی می‌ترسیم، حس تنهایی شدید هم میاد سراغمون. گوش دادن به صدای یه دوست، صدای ضبط‌شده‌ی عزیزان، یا حتی صدای خودت توی یه موقعیت آروم، مغز رو از حالت اضطراری می‌بره سمت ارتباط. اگه اینا در دسترس نبود، حتی صدای بارون، پرنده‌ها یا یه موزیک ملایم با پس زمینه صدای طبیعت هم می‌تونه کمک کنه. 📝 ۵. کارهای روتین انجام بده کارهای کوچیک و آشنا مثل مسواک زدن، شونه کردن مو، آب دادن به گل‌ها، یا حتی نوشتن توی دفترت، مغز رو آروم می‌کنن. این کار به مغز میگه که آروم باش دنیا هنوز سرجاشه و این ثبات رفتاری، حتی در دل موقعیت‌های بی‌ثبات باعث مدیریت هیجانات مغز میشه. 👤 ۶. ایجاد لرزش در نقاط مختلف بدن بر اساس نظریه‌ی Peter Levine Trauma discharge drama، وقتی از ترس خشک‌مون می‌زنه، بدن نیاز داره این انرژی رو تخلیه کنه. ایستادن و لرزوندن زانوها، بالا پایین کردن شونه‌ها، یا تکون دادن انگشت‌ها حرکت‌هایی‌ان که کمک می‌کنن استرس فیزیکی از بدن خارج شه. 🗣️ ۷. شرح موقعیت با کلمات وقتی مغز توی حالت فاجعه‌سازی می‌ره، لازمه برش گردونی به واقعیت. کافیه با صدای بلند بگی: "الان تو اتاقم، نشستم روی تخت، کنار دیوار، نفس‌هام تنده، ذهنم پر از فکره که قراره چی بشه و چیکار کنم." این کار ساده باعث می‌شه مغز اطلاعات واقعی‌تری دریافت کنه و از خیال‌های ترسناک فاصله بگیره. 🌺 ۸. یه چیزی بو کن رایحه، یکی از سریع‌ترین راه‌های ارتباط با مغزه. بوهایی مثل قهوه، خاک خیس، صابون، یا حتی لباس یکی از عزیزات، مغز رو می‌بره به جای آشنا. اگه چیزی دم دست نبود، حتی بو کردن کف دست خودت هم جواب می‌ده. 🎯 ۹. درصورتی که... آن‌گاه... گاهی اوقات در موقعیت‌های بحرانی که شرایط زندگی و برنامه‌های ما دچار اختلال می‌شه، مغز وارد یک حالت بی‌نظمی فکری می‌شه که برای برنامه‌های آینده نگرانه و نمی‌دونه باید چیکار کنه. توی این شرایط نیاز به طراحی مجدد استراتژی داریم تا بتونیم مغز و از این شرایط خارج کنیم. ‼️ یک تمرین معرفی می‌کنم در اولین فرصت توی چند پومودورو در خلوت انجامش بدید: ✏️ یک قلم و کاغذ بردارید و آنچه در ذهنتون می‌گذره رو روی کاغذ بیارید تا ذهن از حجم زیاد افکار تخلیه بشه و  بهتر بتونه موقعیت رو پردازش کنه. وقتی تمام احساسات و افکارتون رو روی کاغذ آوردید حالا وقتشه که چند استراتژی برای خودتون چه در شرایط فعلی چه در آینده طراحی کنید تا افکار مغز منظم بشه و در طول روز با نشخوار فکری اذیتتون نکنه. 📊موقعیت‌های مختلف و چه در لحظه‌ی حال و چه در آینده توی ذهنتون متصور بشید و با جمله‌ی درصورتی که... آن‌گاه... برای اون موقعیت استراتژی بنویسید. 🔎 مثال: « درصورتی که این‌طور شد ..... آن‌گاه این‌کارو ..... می‌کنم.» و برای سناریوهای مختلف این جملات رو بنویسید تا به یک چشم‌انداز کلی دست پیدا کنید و بتونید برنامه‌ی بهتری برای خودتون بر اساس شرایط طراحی کنید. 🔗 منبع: کتاب The Polyvagal Theory

‍ راهنمای سلامت روان برای شرایط جنگ کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران www.iranpa.org انجمن روان شناسی ایران ضمن تسلیت به ملت بزرگ ایران و محکوم نمودن جنگ و تجاوز، اعتقاد راسخ دارد صلح و آرامش بنیان سلامت روانی و اجتماعی جوامع انسانی است. این انجمن در پی تجاوز اخیر به سرزمین‌مان ایران، نگرانی جدی خود را در زمینۀ سلامت روانی جامعه به ویژه کودکان، نوجوانان و سالمندان ابراز می دارد. از این رو، کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران راهنمای سلامت روان در شرایط بحران جنگ را منتشر می نماید. به نام زندگی، به احترام امید در شرایطی که صدای انفجار جای صدای آرام طبیعت را می‌گیرد لازم است بیش از هر زمان دیگری از سلامت روان خود و اطرافیان‌مان مراقبت کنیم. جنگ نه‌تنها سلامت جسمی را تهدید می‌کند، بلکه سلامت روانی را نیز در معرض آسیب‌های جدی قرار می‌دهد: ترس، اضطراب، ناتوانی، درماندگی، سوگ، بی‌خوابی و بسیاری احساسات دیگر، بخشی از تجربه روانی افراد در بحران‌های جنگی است . راهنمای زیر با بهره‌گیری از توصیه‌های منابع بین‌المللی نظیر سازمان بهداشت جهانی و با هدف ارتقای سلامت روانی در جامعه و حمایت از تاب‌آوری فردی و جمعی نگارش شده است. نکاتی که در ادامه می‌آید، می‌تواند به کاهش آسیب‌های روانی ناشی از جنگ و تقویت سازگاری در این شرایط دشوار کمک کند. ۱. احساسات خود را بپذیرید، سرکوب نکنید. ترس، اندوه، خشم و اضطراب در زمان جنگ طبیعی‌اند. انکار یا سرکوب این احساسات نه‌تنها آن‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه فشار روانی را افزایش می‌دهد. آگاهی از هیجان‌هایی که تجربه می‌‎شود، نام‌گذاری و پذیرش آن هیجان‌ها، پایه‌ بسیاری از درمان‌های روان‌شناختی مبتنی بر تروماست. ۲. به اطلاعات موثق و محدود دسترسی داشته باشید. دریافت بیش از حد اخبار، به‌ویژه از منابع غیررسمی، اضطراب و نگرانی را تشدید می‌کند. راهکار توصیه‌شده، استفاده از منابع خبری معتبر و در عین حال محدودسازی میزان استفاده از اخبار است. ۳. از ارتباط انسانی غافل نشوید. ارتباط اجتماعی یکی از مهم‌ترین عوامل محافظت‌کننده در برابر اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی است. ایجاد یا حفظ ارتباطات خانوادگی، دوستی و اجتماعی باعث کاهش احساس انزوا و افزایش تاب‌آوری روانی می‌شود . ۴. روال زندگی را تا حد امکان حفظ کنید. حفظ عادات روزمره، به افراد حس پیش‌بینی‌پذیری، کنترل و ثبات می‌دهد که برای مقابله با بحران بسیار ضروری است. این توصیه در برنامه‌های MHPSS (خدمات سلامت روان و حمایت روان‌اجتماعی سازمان ملل) نیز تاکید شده است. ۵. تکنیک‌های ساده آرام‌سازی را تمرین کنید. نفس‌عمیق، تمرین‌های توجه‌آگاهی (Mindfulness) و حرکات بدنی ساده از ابزارهای مهم برای تنظیم هیجانی هستند. این تکنیک‌ها توسط سازمان جهانی بهداشت به‌عنوان مداخلات سطح اول توصیه می‌شوند. ۶. مراقب کودکان و سالمندان باشید در بحران‌ها، کودکان و سالمندان نیازمند توجه ویژه هستند. صحبت با زبان ساده، مداخلات مبتنی بر بازی، و ایجاد محیطی امن برای کودکان و مراقبت روانی مداوم برای سالمندان توصیه می‌شود. ۷. در صورت نیاز، از کمک حرفه‌ای استفاده کنید. در صورت بروز نشانه‌های هشداردهنده مانند افکار آسیب‌رسان، اختلال خواب شدید یا بحران روانی، دریافت کمک تخصصی بسیار ضروری است. در کشور عزیزمان ایران، خدمات روان‌شناسی زیادی به صورت حضوری یا تلفنی، مانند خط 1480 سازمان بهزیستی کشور ارایه می‌شود و مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره انجمن روان‌شناسی ایران با آدرس (https://iranpa.org/clinic/ ) از جمله این مراکز است. در پایان... در دوران جنگ، لازم است هر انسان نه‌فقط مراقب جسم، بلکه روان خود باشد. کمیتۀ مداخله در بحران انجمن سعی خواهد کرد با انتشار مطالب علمی مبتنی بر شواهد، در کنار هم‌میهنان عزیز باشد. مراقبت از سلامت روان، نه‌تنها حق ماست، بلکه مسئولیت ما در برابر خود و جامعه نیز هست. با هم، از این بحران عبور خواهیم کرد. کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران 1404/03/23

🔴 این هیجانِ سوگ است که یگانگی و جایگزینی‌ناپذیریِ دیگران را به یادمان می‌آورد. در تعبیر روان شناختی، افراد داغ‌دار اغلب می‌توانند عشق را پس از یک دورۀ عزاداری بازیابند و شاید حتی میلشان به زندگی دوباره احیا شود و عاشق فرد دیگری شوند، اما خود فقدان بازگشت‌ناپذیر است؛ مُرده جایگزین‌پذیر نیست، چون هر فردی بی‌همتاست. روابط جدید چیزی ورای آنچه نام دارند نیستند، یعنی روابط «جدید». 🔴 این یافتۀ آن دسته از نظریه‌پردازانِ جدید سوگ است که بر استمرار تعلقات تمرکز می‌کنند و معتقدند تکلیف فرد داغ‌دیده گسستن تعلقاتش از متوفا و «دل‌کندن و پشت‌سرنهادن» نیست، بلکه ماندن در آن تعلقات و پیش‌رَ‌‏وی در زندگی «همراه با» متوفاست که همچنان در قالب خاطرات، داستان‌ها و ابژه‌هایی که رابطه را شکل می‌دهند به حضورش ادامه می‌دهد. 🔴 توانایی ما برای سوگواری جلوه‌ای است از راه‌ورسمِ بشریِ وجودداشتن در جهان، چون حاکی از رابطۀ اگزیستانسیالِ بنیادین ما با عشق، مرگ و دیگریِ انضمامی است. از دریچۀ سوگ می‌توان به فهم بهتری از انسان و مسائل انسانی دست یافت. و ازقضا شاید دقیقاً به همین دلیل کم‌شمارند کسانی که پس از مرگ عزیزانشان مایل به زندگیِ عاری از سوگ باشند. 🔴 اما چه می‌شد اگر می‌توانستیم سوگی بدون درد را تجربه کنیم؟ آیا معرکه نبود؟ بیایید تصور کنیم کپسولی اختراع شده است که، با خوردن آن، درد و رنج روان‌شناختیِ سوگ از بین می‌رود؛ وقتی کپسول را می‌خوریم، کماکان واجد خاطراتیم، اما دردمندانه حسرت آن خاطرات را نمی‌خوریم. می‌توانیم آلبوممان را ورق بزنیم و به تماشای تصاویر فرزند ازدست‌رفتۀ خود مشغول شویم، و این تصاویر صرفاً لبخندی بر لبمان می‌نشانند و خیالاتی شادکامانه در سرمان می‌پرورند. 🔴 در ظاهر امر، شاید این کپسول چیز به‌دردبخور و خوبی باشد، اما گمان من آن است که بیشتر ما آن را نخواهیم خورد. چرا؟ اگر خوردن یک کپسول بتواند درد و اندوهمان را بزداید، چرا آن را نخوریم؟ پاسخ احتمالاً این است که درد فقدانْ عنصر ذاتی سوگ است. 🔴 این درد دقیقاً از آن جهت معنادار است که تعلق مستمرمان به کسانی را که از دست داده‌ایم به یادمان می‌آورد. زدودنِ دردِ سوگ در حکمِ زدودنِ جنبه‌ای بنیادین از طبیعت ماست. سوگ بهای عشق است. و رغبت و اشتیاق ما برای پرداختن این بها بخشی از معنای انسان‌بودن ماست. 🔸 آنچه خواندید برشی است از فصل دوم کتاب «سوگ: بهایی که برای عشق می‌پردازیم» نوشتۀ سوِند برینکمن و با ترجمۀ علی کریمی. 🔺 این کتاب برای اولین بار در نمایشگاه بین‌المللی کتاب ۱۴۰۴ رونمایی می‌شود. منتظر حضورتان در غرفۀ ترجمان هستیم (سالن شبستان، راهرو ۲۵، غرفۀ ۲۵). می‌توانید در نمایشگاه کتاب را تورق کنید و آن را با ۱۵ درصد تخفیف تهیه کنید. 🔺 همچنین می‌توانید برای مطالعۀ بخش‌هایی از کتاب و تهیۀ آن به فروشگاه اینترنتی ترجمان بروید. https://B2n.ir/st2782 🔸 سوگ: بهایی که برای عشق می‌پردازیم ✍🏻 نوشتۀ سوِند برینکمن ✍🏻 ترجمۀ علی کریمی 📚 ۲۰۰ صفحه؛ رقعی؛ جلد نرم؛ قیمت، همراه با تخفیف نمایشگاه: ۱۹۵۵۰۰ تومان @tarjomaanweb

گروه کتابخوانی مادران به صورت آنلاین شنبه ها ساعت ۱۱ تا ۱۲ یکشنبه ‌ها ساعت ۱۸ الی ۱۹ قرار است در کنار هم در فضایی صمیمی، به گفتگو و تعامل راجع به کتاب‌هایی در زمینه والدگری بپردازیم. مطابق قرار صفحاتی را بخوانیم دغدغه‌های یکدیگر را بشنویم سوالاتمان را بپرسیم و از تجربه‌های هم بیاموزیم. این گروه ویژه کسانی است که به هر نوعی با فضای مادری در ارتباط هستند‌ مادر‌ داشتند، مادر هستند و یا دوست دارند مادر باشند! و به نوعی ویژه ی همه‌ی ماست. با حضور: شفیعه مشیری درمانگر تحلیلی کودک و نوجوان . . . #گروه_کتابخوانی #کتابخوانی #کتاب #رواندرمانی_تحلیلی #گروه_درمانی #موسسه_روانشناسی #روانشناسی #مادران_آگاه #ارتباط_والدين_با_فرزندان #مادری #روانکاوی #درمان_تحلیلی #درمانگر_کودک #درمانگر_کودک_و_نوجوان