مطبوعات قدیمی

خاطرات آرشیوی! دیروز در جایی نوشتم که یک روزی اگر عُمر باشد و بتوانم #خاطرات_آرشیوی خودم را مرتب خواهم کرد، شاید خنده دار به نظر برسد در دنیایی که به خاطرات رجال رجوع می کنند فردی ناشناس که از سر بیکاری به دنیایی از کاغذ پناه بُرده از خاطرات خود بگوید و بنویسد، ولی این بیراهه است، گاهی خاطرات یک راننده تاکسی، یا یک مغازه دار و یا تراکت پخش کن، هر شغلی از نظر شناخت جامعه ای که این راننده در آن مسافر برده، آن مغازه دار در آن جنسی فروخته و یا یک تراکت پخش کن تراکت هایی را به دست مخاطب آن رسانده است مهم می شود. جامعه را همیشه نباید از منظر سیاستمداران و رجال کهنه کار نگاه کرد. گاهی یک آرشیویست می تواند چیزی را ببیند و بیابد که در افق دید یک سیاستمدار نیست. من روزی هزار صفحه حدودا، با کم و زیاد آن اسکن میکنم، آن چه اسکن میکنم را نگاه هم میکنم ببینم چه چیزی به مجموعه اضافه خواهد شد، گاها یک مقاله و یا گزارش را از تنور در می آورم و مرور میکنم، گاهی میشود جذب یک یادداشت شده ام و یک ساعت گذشته و چایی که برای خودم ریخته بودم تا بین اسکن دو مجله کمی خستگی درکنم سرد شده ...! این ها همه را می نویسم، شب ها قبل خواب، مینویسم امروز چه اسکن کرده ام، کدام نشریه از کدام سایت دانلود شده، این نشریه چه مطلب به درد بخوری داشته، چه خبر یا گزارشی در روزنامه پنجاه سال پیش خواندم و الی آخر! مرور آن چه که بیست سال پیش نوشته ام، آن هم امروز عجیب هست و شگفت انگیز، انسان ها چقدر تغییر میکنند، چیزی که مثلا سال هشتاد و هفت خوشحالم می کرد امروز ناراحتم می کند و بر عکس، درباره موضوع واحدی آن سال یک نظر داشتم و امسال نظری دقیقا نقطه مقابل آن ... خاطرات یک خاصیت مهم دارد و آن این که اگر درست نگاشته شود، بی واسطه سانسور به دلایل مختلفی چون سیاست روز، می تواند روند تغییر را نشان دهد، تغییر آنی نیست، یک انسان برای تغییر از یک سو به منتها الیه سوی دیگر گاهی بیست سال طی طریق می کند، مرور این بیست سال از روی کاغذ گاهی باعث می شود انسان گریه کند، به حال دیروزش و خوشحال شود، به روزگار امروزش ... @seyedrohollahaminabadi @oldnewspaper