تلویزیون منوتو

نبرد یمن در دو محور ساحل دریای سرخ و مسیر تعز–عدن شدت گرفته است. رقابت بر سر باب‌المندب، پیامدهای این جنگ را به تجارت جهانی و امنیت انرژی گره زده است.

ایران از نگاه جهان: سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵

۱۲ بمب‌افکن «بی-۱» آمریکا ناگهان پایگاه «فیرفورد» بریتانیا را ترک کردند، همزمان با تشدید تدابیر امنیتی و افزایش حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه. یک جابه‌جایی امنیتی یا نشانه‌ای از مرحله بعدی تنش با جمهوری اسلامی؟

استعفای وزیر نفت هم‌زمان با اوج‌گیری پرونده تراستی‌ها و پول‌های بازنگشته نفتی، ابهام‌ها درباره سازوکار فروش نفت و مسیر وصول درآمدهای آن را بیشتر کرده است.

مادر جاویدنام پارسا امینی با انتشار ویدیویی از حضور خود و دیگر مادران جاویدنامان بر مزار عزیزانشان نوشت: «ما بازماندگان دی‌ماهیم؛ ایستاده‌ایم تا از شجاعت و فداکاری فرزندانمان بگوییم. بی‌شک فداکاری فرزندانمان بیهوده نخواهد ماند.» او در این پست از پارسا امینی، ایمان اسدی، محمدمتین حسینی، ملینا میرزایی، پوریا باقری، علیرضا احمدی ترکمانی، یزدان احسان‌بخش، پیمان فدائی، عباس کشاورز، محمد جهاندیده پاشاکی، سودا اکرمی، محمد ربیعی و عباس ملکی یاد کرده است؛ عزیزانی که مادرانشان با زنده نگه‌داشتن نام و روایت زندگی آن‌ها، بر ایستادگی و فراموش نکردن تأکید دارند.

یکی از گزارشگران من‌وتو با ارسال ویدیویی از افزایش قیمت‌ها، به کنایه می‌گوید از این‌همه گرانی بسیار خوشحال است و از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجد؛ طنزی تلخ در فضایی که قوه قضاییه درباره انتشار محتوایی با عنوان «ایجاد رعب و وحشت عمومی» یا «خلاف امنیت ملی» هشدار داده و از مجازات‌های سنگین سخن گفته است. افزایش مداوم قیمت‌ها و عقب‌ماندن درآمدها از هزینه زندگی، خانواده‌ها را ناچار کرده حتی از نیازهای ضروری روزمره خود بگذرند؛ از حذف گوشت، لبنیات و میوه از سفره تا به تعویق انداختن درمان و خرید پوشاک. تأمین ابتدایی‌ترین نیازها برای بسیاری به دغدغه‌ای هرروزه تبدیل شده است. گرانی چه چیزهایی را از زندگی شما حذف کرده است؟ ویدیوها و روایت‌های خود را برای «گزارشگر» بفرستید.

یکی از گزارشگران من‌وتو با ارسال ویدیویی از تغییر نام خیابان‌ها به نام فرماندهان کشته‌شده جمهوری اسلامی انتقاد می‌کند و به کنایه می‌گوید نهایت توان حکومت برای «انتقام‌گیری»، عوض کردن تابلوهای خیابان‌هاست. تغییر پی‌درپی نام معابر، علاوه بر سردرگمی در آدرس‌دهی و خدمات شهری، نام‌های آشنا و بخشی از حافظه جمعی محله‌ها را کنار می‌زند. ویدیوها و نظرات خود را برای «گزارشگر» بفرستید.

صمد پورشه؛ بازگشت به زندان پیش از جراحی، انتقال به دهدشت در فایل صوتی تازه‌ای از داخل زندان، صمد پورشه، زندانی سیاسی اهل یاسوج، از انتقال خود از زندان یاسوج به زندان دهدشت خبر می‌دهد؛ اقدامی که به گفته او با هدف افزایش فشار و آزارش صورت گرفته است. پورشه پیش‌تر در پیامی ویدیویی گفته بود پس از حدود پنج ماه حبس، برای درمان به مرخصی آمده، اما درست زمانی که توانسته هزینه جراحی را فراهم کند و برای عمل وقت بگیرد، به او دستور داده‌اند صبح روز بعد به زندان مرکزی یاسوج بازگردد. به این ترتیب، فرصت انجام جراحی پیش از بازگشت به زندان از او گرفته شد. او می‌گوید آسیب‌های شدید کمر و دستش ناشی از شکنجه در دوران بازداشت است؛ آسیب‌هایی که نه‌تنها او را نیازمند جراحی کرده، بلکه توان بازگشت به گچ‌کاری و کارگری ساختمان و تأمین هزینه‌های زندگی و درمان را نیز از او گرفته است. روایت پورشه از فشارهایی حکایت دارد که به دوران بازداشت محدود نمانده است: آسیب جسمی، از دست دادن توان کار، دشواری تأمین هزینه جراحی و سپس بازگشت به زندان پیش از انجام عمل. اکنون انتقال او به دهدشت، نگرانی‌ها درباره ادامه درمان و دسترسی او به جراحی و مراقبت‌های پزشکی لازم را افزایش داده است.

جاویدنام محمدجواد عربعلی، ۳۲ ساله و اهل غرق‌آباد ساوه، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات، هدف شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت. گلوله به شکمش اصابت کرد و به کبد و طحال او آسیب شدید وارد کرد. او پس از جراحی اولیه، به‌دلیل وخامت حالش به بیمارستان شهدای تجریش تهران منتقل شد، اما روز ۲۰ دی بر اثر شدت جراحات جان باخت.

جاویدنام مهدی طوقانی، ۳۱ ساله و اهل زرین‌شهر استان اصفهان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات، بر اثر اصابت گلولهٔ جنگی نیروهای حکومتی به قلبش جان باخت. پیکر او پس از شش روز به خانواده‌اش تحویل داده شد و تحت تدابیر شدید امنیتی در آرامستان زرین‌شهر به خاک سپرده شد.

ایران از نگاه جهان: دوشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵

۲۳ اردیبهشت ۱۳۴۶، بخش تولید خودروهای سواری کارخانه ایران ناسیونال و خط تولید پیکان با حضور محمدرضا شاه پهلوی افتتاح شد. در این مراسم، محمدرضا شاه از بخش‌های مختلف کارخانه و مراحل تولید پیکان بازدید کرد و پشت فرمان یکی از خودروهای تولیدشده نشست. علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد وقت، نیز در جریان این بازدید در کنار شاه دیده می‌شود. این تصاویر آرشیوی، بخش‌هایی از مراسم افتتاح و خط تولید ایران ناسیونال را در آغاز تولید پیکان در ایران ثبت کرده‌اند.

مادر جاویدنام محمدپارسا امینی با انتشار این ویدیو از حضور بر مزار جاویدنام مانی صفرپور، از شماری از جاویدنامان یاد کرد و نوشت: «ما خانواده‌ای بزرگ هستیم با اصل و نسب که فرزندانمان شد اعتبار وطن؛ صلابت و شکوه و عظمت‌تان ستودنی‌ست.» جاویدنام مانی صفرپور، ۱۸ ساله، دانش‌آموز و اهل لاهیجان، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران، هنگام کمک به چند دختر معترض با شلیک مأموران حکومتی جان باخت. پیکرش در روستای لفمجان لاهیجان به خاک سپرده شد. جاویدنام عباس کشاورز لفمجانی، اهل لفمجان لاهیجان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در میدان صیقلان رشت با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت. جاویدنام امیرمحمد استاددوست، ۲۶ ساله، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در رامسر با اصابت گلوله نیروهای حکومتی به قلبش کشته شد. جاویدنام محمدجواد فردوس خبازی، ۳۷ ساله و اهل رامسر، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ مقابل ساختمان سپاه این شهر هدف گلوله جنگی قرار گرفت. او پس از چند هفته تحمل جراحات و انجام عمل‌های جراحی، روز ۱۳ بهمن جان باخت. جاویدنام بهرام چاووش ثانی، قهرمان پیشین کشتی مازندران و مربی کشتی در رامسر، در بهمن ۱۴۰۴ در بازداشت کشته شد. تحویل پیکرش به سکوت خانواده و اعلام علت مرگ به‌عنوان «عارضه قلبی هنگام جراحی» مشروط شده بود. جاویدنام محمدپارسا امینی، ۱۷ ساله و اهل فردیس کرج، در اعتراضات دی ۱۴۰۴ هنگام کمک به یک معترض مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت. 

مستند چهارقسمتی This Is Our Story بیش از نیم‌میلیون بار در یوتیوب دیده شده و مجموع زمان تماشای آن از ۱۵۵ هزار ساعت گذشته است. داده‌های یوتیوب نشان می‌دهد این مجموعه بیشتر کجا دیده شده، چه گروه‌های سنی آن را دنبال کرده‌اند و سهم زنان از مخاطبان چقدر بوده است؛ آماری از مخاطبان روایتی که بخشی از حافظه جمعی ایرانیان را ثبت کرده است.

مادر جاویدنام محمدپارسا امینی با انتشار این ویدیو از حضور بر مزار جاویدنام مانی صفرپور، از شماری از جاویدنامان یاد کرد و نوشت: «ما خانواده‌ای بزرگ هستیم با اصل و نسب که فرزندانمان شد اعتبار وطن؛ صلابت و شکوه و عظمت‌تان ستودنی‌ست.» جاویدنام مانی صفرپور، ۱۸ ساله، دانش‌آموز و اهل لاهیجان، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران، هنگام کمک به چند دختر معترض با شلیک مأموران حکومتی جان باخت. پیکرش در روستای لفمجان لاهیجان به خاک سپرده شد. جاویدنام عباس کشاورز لفمجانی، اهل لفمجان لاهیجان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در میدان صیقلان رشت با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت. جاویدنام امیرمحمد استاددوست، ۲۶ ساله، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در رامسر با اصابت گلوله نیروهای حکومتی به قلبش کشته شد. جاویدنام محمدجواد فردوس خبازی، ۳۷ ساله و اهل رامسر، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ مقابل ساختمان سپاه این شهر هدف گلوله جنگی قرار گرفت. او پس از چند هفته تحمل جراحات و انجام عمل‌های جراحی، روز ۱۳ بهمن جان باخت. جاویدنام بهرام چاووش ثانی، قهرمان پیشین کشتی مازندران و مربی کشتی در رامسر، در بهمن ۱۴۰۴ در بازداشت کشته شد. تحویل پیکرش به سکوت خانواده و اعلام علت مرگ به‌عنوان «عارضه قلبی هنگام جراحی» مشروط شده بود. جاویدنام محمدپارسا امینی، ۱۷ ساله و اهل فردیس کرج، در اعتراضات دی ۱۴۰۴ هنگام کمک به یک معترض مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت. 

یکی از گزارشگران من‌وتو با ارسال این ویدیو می‌گوید آرد در اختیار عده‌ای محدود است و نانوایان برای تأمین آن باید هزینه بیشتری بپردازند. کنترل دولتی و انحصار در توزیع، محدودیت انتخاب کارخانه، کاهش سهمیه و کیفیت نامناسب آرد، در کنار افزایش هزینه‌های کارگر، بیمه، اجاره، انرژی و تعمیرات، نانوایان را زیر فشار گذاشته است. اختلاف قیمت آرد یارانه‌ای و آزاد نیز زمینه رانت و فساد را فراهم کرده و ناهماهنگی قیمت مصوب نان با هزینه تولید، به فروش سهمیه آرد و کم‌فروشی دامن زده است. با وجود تأکید مسئولان بر کافی بودن گندم، نانوایان از دشواری تأمین آرد می‌گویند و مردم با صف‌های طولانی و افت کیفیت نان روبه‌رو هستند؛ نانی که با کوچک‌تر شدن سفره‌ها، نقش پررنگ‌تری در تأمین غذای خانواده‌ها پیدا کرده است. از کارگر و بازنشسته تا راننده، کاسب و نانوا، اعتراض به فشار معیشتی مشترک است. تجربه شما چیست؟ گزارش‌ها و نظرات خود را برای «گزارشگر» بفرستید.

مراسم زادروز جاویدنام مهدی رنجبری با حضور شماری از خانواده‌های جان‌باختگان بر سر مزارش برگزار شد. در این مراسم، خانواده‌ها نام عزیزانشان را بر زبان آوردند و یاد آنان را گرامی داشتند؛ حاضران نیز با تشویق، به شجاعت آنان ادای احترام کردند. جاویدنام مهدی رنجبری، ۲۲ ساله و ورزشکار، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در تهرانپارس، با اصابت گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی به شکمش به‌شدت مجروح شد. او به بیمارستان بعثت منتقل شد و پس از ده روز بستری، روز ۲۸ دی بر اثر شدت جراحات جان باخت. پیکر مهدی در بهشت زهرای تهران، قطعه ۴۸، ردیف ۸۲، شماره ۳۷ به خاک سپرده شد.

پدر آتنا قاسمی، با اشاره به تناقض در نامه‌های دو بیمارستان و پرسش‌های بی‌پاسخ درباره روند پرونده، خواستار بررسی دقیق چگونگی جان‌باختن دخترش شد. آتنا نوجوان ۱۴ ساله، ساکن شهرک اندیشه کرج، روز ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. خانواده پس از هفته‌ها جست‌وجو، پیکرش را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. او دانش‌آموز و نوازنده سازهای کوبه‌ای، به‌ویژه دف، بود و در کنار پدر هنرمندش نیز اجرا داشت. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده درباره پرونده، تلفن همراه آتنا پس از ناپدیدشدنش در اختیار متهم اصلی بوده و تا حدود ده روز روشن و خاموش شده است. متهم اصلی روز اول شهریور و فرد دیگری از دوستان او روز ۲۲ شهریور بازداشت شدند. درباره آخرین ساعات زندگی آتنا و چگونگی مرگ او روایت‌های متفاوتی منتشر شده است. علت دقیق مرگ همچنان در دست بررسی است و خانواده خواهان رفع تناقض‌ها و دریافت پاسخی روشن درباره سرنوشت فرزندشان هستند. پدر آتنا می‌گوید: «ما فعلاً فقط می‌خواهیم همه‌چیز درست و دقیق بررسی شود.» او تأکید کرده در صورت وقوع هرگونه کوتاهی یا تخلف در رسیدگی، خانواده از تمام مسیرهای قانونی برای روشن‌شدن حقیقت استفاده خواهد کرد. او همچنین توضیح داده که منظورش از «غرب کشور» در صحبت‌هایش، غرب استان تهران و محدوده شهریار بوده است.

مروری بر مهم‌ترین اخبار و تحولات یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵.

جاویدنام احمد خزایی، ۴۶ ساله، آرایشگر و ساکن تهرانپارس، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در خیابان ولیعصر شهریار، با اصابت گلوله نیروهای جمهوری اسلامی به ناحیه گردن جان باخت. خانواده احمد پیکرش را در کهریزک شناسایی کردند. او شب ۲۱ دی در قطعه ۳۲۸ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. مقام‌های حکومتی از خانواده خواستند احمد را «شهید نظام» معرفی کنند، اما خانواده این درخواست را نپذیرفتند.