هایلایت

بمانیم که چه؟ (پاسخ شهریار به سایه) سایه جان رفتنی‌استیم بمانیم که چه؟ زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟ درس این زندگی از بهر ندانستن ماست این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه؟ خود رسیدیم به جان، نعش عزیزی هر روز دوش گیریم و به خاکش برسانیم که چه؟ آری این زهر هلاهل به تشخّص هر روز بچشیم و به عزیزان بچشانیم که چه؟ دور سر هلهله و هالۀ شاهین اجل ما به سرگیجه کبوتر بپرانیم که چه؟ کشتی‌یی را که پی غرق شدن ساخته‌اند هی به جان کندن از این ورطه برانیم که چه؟ قسمت خرس و شغال است خود این باغ مویز بی‌ثمر غورۀ چشمی بچلانیم که چه؟ بدتر از خواستن این لطمۀ نتوانستن هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه؟ ما طلسمی که قضا بسته ندانیم شکست کاسه و کوزه سر هم بشکانیم که چه؟ گر رهایی است برای همه خواهید از غرق ورنه تنها خودی از لُجّه رهانیم که چه؟ قاتل مرغ و خروسیم یکیمان کمتر اینهمه جان گرامی بستانیم که چه؟ مرگ، یک بار مثل دیدم و شیون یک بار اینقدر پای تعلل بکشانیم که چه؟ شهریارا دگران فاتحه از ما خوانند ما همه از دگران فاتحه خوانیم که چه؟ کانال هایلایت