سن‌پترزبورگ؛
前往频道在 Telegram
این بار، خودم را جا نمی‌گذارم.
显示更多未指定国家未指定类别
291
订阅者
无数据24 小时
+17 天
-2430 天
帖子存档
291
Repost from پـســرِ سـپتـامـبـر 🍁
بچه‌ها،
اگه هنوز «پسر سپتامبر» رو هم چک می‌کنید،
یه فور کوچولو بزنید
تا بدونم کیا هنوز همراهمونن و کیا نیستن🫱🏻🫲🏻
291
فور کن و نظرتو درمورد اینجا بگو تا منم نظرمو درمورد چنلت بگم...-پرایوت نباشه دیگه -اینجا جوین باش 🌟سن‌پترزبورگ؛
291
Repost from دلباخته ی کتاب و قهوه🧣
فور کن قشنگترین کتابی که خوندی رو معرفی کن منم فور کنم اینجا🦕.
دلباخته ی کتاب و قهوه.
291
Repost from اینجادیوانهایمینویسد!
آخرین چالشِ نامه‌ی چنل اینجادیوانهایمینویسد!این پیام رو فور کنید، براتون آخرین نامه رو بنویسم. این بار از سمت خودم، برای شما.
ظرفیت: فردا خط می‌زنم.جوین باشید قشنگ‌تره.💚
291
Repost from شین مثل شایار
فقط دخترای خوشگل فور کنن
و کامل کنن : دخترای خوشگل همیشه....چی؟؟
گروه حمایتی
291
Repost from دلباخته ی کتاب و قهوه🧣
فولدری داریم با جذبِ +۶۰🦋
این پیامو فور کن چنلت
اینجا و اینجا جوین باش| شات جوین بودنت توی هر دو چنل+لینک چنلتو بفرست بات واسم:
@Delbakhtebot
-بینِ شرکت کنندگان این چالش،به ۱۰ چنل استارز هدیه داده میشه⭐️
این پیام رو میتونید بعد از ۱۲ ساعت از چنلتون پاک کنید اما از ۲ چنل لف ندید❗️اینجا رو هم داشته باش که از تایم فولدری جا نمونی. تبلیغاتِ ارزون: @tabfaty
291
و اما رسیدیم به همان لحظه‌ای که ماه‌ها و سال‌ها، روز به روز، برایش جنگیدیم؛ به نقطه‌ای که پشت سر گذاشتن دوازده سال ترس، تلاش، خستگی و امید، در چند ساعت سنجیده خواهد شد.
فردا همان آزمونی از راه می‌رسد که سال‌ها تنها شنیدن نامش کافی بود تا قلبمان تندتر بزند و دست‌هایمان بلرزد؛ همان آزمونی که زمانی حتی تصور نشستن پشت آن میز و دیدن دفترچه‌اش برایمان سخت بود. اما حالا دیگر وقت رسیدنش است.
می‌دانم خسته‌ای. می‌دانم روزهایی بوده که از شدت فشار خواستی همه‌چیز را رها کنی، شب‌هایی که با نگرانی خوابیدی و صبح‌هایی که با ترس از آینده چشم باز کردی. اما با تمام این‌ها ماندی، ادامه دادی و تا همین‌جا آمدی. همین، خودش چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنارش گذشت.
فردا قرار نیست فقط نتیجه‌ی چند ساعت را ببینی؛ قرار است حاصل تمام آن سال‌هایی را که آرام و بی‌صدا جنگیدی، روی کاغذ بنویسی.
پس...فردا، با تمام ترس‌هایت برو؛ اما نگذار ترس به جای تو تصمیم بگیرد. آرام بنشین، نفس بکش و به خودت یادآوری کن که تو تمام تلاشت را کرده‌ای. با این ایمان وارد جلسه شو که ارزش تو، بیشتر از چند عدد و چند پاسخ است.
و شاید چند ساعت بعد، وقتی از جلسه بیرون آمدی، لبخندی خسته روی صورتت بنشیند و با خودت بگویی:
«همین بود؟ تمام شد؟»
آری، تمام می‌شود.
این روزهای سخت، این شب‌های بی‌خوابی، این اضطراب و انتظار، بالاخره جایی تمام می‌شوند.
به تو و تمام روزهایی که دوام آوردی ایمان دارم.
فردا فقط کافی‌ست آرام بمانی و آنچه را که سال‌ها برایش جنگیدی، به بهترین شکل ممکن به پایان برسانی.
آرزوی آرامش، سربلندی و موفقیت برای تمام کنکوری ها...
باشد که فردای هرکدامتان، آغاز روزهایی باشد که سال‌ها برای رسیدن به آن‌ها جنگیدید.
مهسا.
