سن‌پترزبورگ؛

سال‌ها منتظر مانده بود؛ منتظر آرزوهایی که در سینه داشت، رویاهایی که شب‌ها قبل از خواب برایشان نقشه می‌کشید و صبح‌ها فقط به امید رسیدنشان چشم باز می‌کرد. برای آن‌ها جنگیده بود؛ بارها خسته شده، شکسته، زمین خورده و دوباره بلند شده بود. از آدم‌ها حرف‌هایی شنیده بود که قلبش را تکه‌تکه می‌کرد، اما چیزی نمی‌گفت. فقط لبخند می‌زد و ادامه می‌داد؛ چون باور داشت تمام این دردها روزی ارزشش را خواهند داشت. شب‌های زیادی را نخوابید؛ با اضطراب، نگرانی، غم و هزار فکرِ نگفته. گاهی آن‌قدر خسته بود که فقط دلش می‌خواست برای چند ساعت همه‌چیز را فراموش کند، اما باز صبح می‌شد و او دوباره مجبور بود قوی باشد. تمام عمرش در جنگ با خودش گذشت؛ جنگی که هیچ‌کس ندید، هیچ‌کس نفهمید و هیچ‌کس نپرسید چقدر خسته است. با این حال ادامه داد… چون فکر می‌کرد یک روز می‌رسد؛ یک روز که تمام این شب‌های سخت، تمام اشک‌ها و تمام تنهایی‌ها جبران می‌شوند. اما آن روز هیچ‌وقت نرسید. کم‌کم رویاهایش رنگ باختند؛ آرزوهایی که روزی برایشان می‌جنگید، آرام‌آرام از دلش کوچ کردند. و شاید دردناک‌ترین قسمت داستان همین بود؛ اینکه او تمام زندگی‌اش را صرف رسیدن به فردایی کرد که هرگز فرصت دیدنش را پیدا نکرد. آخرین بار که به رویاهایش فکر کرد، دیگر برایشان لبخند نزد. فقط نگاهشان کرد و آرام از کنارشان گذشت… رویاهایش زنده ماندند، اما خودش دیگر نماند که به آن‌ها برسد. و این‌گونه داستانش تمام شد؛ نه وقتی که دیگر رویایی نداشت، بلکه درست وقتی که هنوز هزار آرزوی نرسیده در قلبش بود. و شاید غم‌انگیزترین پایان، همین باشد؛ اینکه آدم سال‌ها برای زندگی کردن بجنگد، اما درست قبل از رسیدن به زندگی‌ای که آرزو کرده بود، خودش تبدیل به خاطره شود. آری او برای رویا هایی جنگید که خیلی از آدم ها در حالت طبیعی بدست آورده بودنش اما او تمام عمرش را صرف بدست آوردن آن کرد... و در نهایت رویاهایش به دیدار مرگ رفتند و داستانش برای همیشه تمام شد..((:

مهسا.

بهترین راه آروم کردن ذهنت، خسته کردن بدنته(((:

باهم حرف بزنید،وگرنه ذهن به جاتون حرف میزنه و داستان می‌سازه...

اگه دلت خوش باشه ؛ ۴ ساعت هم بخوابی برات کافیه، دلت که خوش نباشه ۲۴ ساعت هم بخوابی ، باز خسته ای مسئله 'دلخوشیه'...

میگفت ادم خودتون باشید. اینکه ادم برای خودش باشه خیلی مهمه بخاطر خودش لبخندبزنه،برای خودش کار کنه ، برای خودش بخوابه و برای خودش زندگی کنه!

‏من بسیار آدمِ "پیام نداد حتما نمی‌خواد در ارتباط باشیم پس منم مزاحمش نمیشم" ای هستم.