Escapism
前往频道在 Telegram
«گاهی فرار، شجاعانهترین انتخابه.»
显示更多未指定国家未指定类别
1 463
订阅者
-624 小时
-677 天
-37030 天
帖子存档
1 463
Repost from N/a
کاش تو زندگی بعدیم جایی به دنیا بیام که اگه من ۵ تا تلاش کردم ۵ تا هم جوابشو ببینم نه منفی ۵۰۰۰ تا
31 7月, 01:58
1 463
Repost from N/a
کاش تو زندگی بعدیم جایی به دنیا بیام که اگه من ۵ تا تلاش کردم ۵ تا هم جوابشو ببینم نه منفی ۵۰۰۰ تا
31 7月, 01:57
31 7月, ~01:58
1 463
زندگی مثل آدامس جویدهشدست، مزهاش رفته، فقط کش میآید و کش میآید و کش میآید...
30 7月, 12:31
1 463
اگر بخواهم فقط یک بخش از فیلم «سهشنبهها با موری» را انتخاب کنم، بدون شک همان جایی است که موری به شاگردش میگوید:
«وقتی یاد بگیری چطور بمیری، یاد میگیری چطور زندگی کنی.»
شاید این جمله در نگاه اول غمانگیز به نظر برسد، اما تمام زیبایی فیلم در همین نگاه متفاوت است. موری که با بیماری سختی دستوپنجه نرم میکند، بهجای فرار از واقعیت، سعی میکند از روزهای باقیماندهاش درس بسازد؛ هم برای خودش، هم برای شاگردش، و هم برای ما.
این جمله یادآوری میکند که اگر بدانیم زمانمان بینهایت نیست، شاید کمتر وقتمان را صرف دلخوریها، رقابتهای بیهوده و نگرانی درباره نظر دیگران کنیم و بیشتر سراغ چیزهایی برویم که واقعاً ارزش زندگی کردن دارند؛ مثل عشق، خانواده، دوستی و مهربانی.
به نظرم «سهشنبهها با موری» از آن فیلمهایی است که بعد از تمام شدنش، بیشتر از اینکه داستانش در ذهنت بماند، سؤالهایی که از زندگی میپرسد با تو میمانند.
#معرفی_فیلم
@OurEscapismway
30 7月, 11:05
1 463
ای کاش به همون اندازه
که تظاهر میکنم اهمیت نمیدم
واقعا اهمیت نمیدادم، اما اهمیت میدم،
من درونِ خودم بیش از اندازه
به همه چیز اهمیت میدم.
@OurEscapismway
30 7月, 02:41
1 463
Repost from ༒︎𝑺𝑶𝑳𝑰𝑻𝑼𝑫𝑶
از آب انتظار مزه نداریم
شاید واسه همینه اینقدر میچسبه
انتظارداشتن خیلی چیزارو خراب میکنه...
29 7月, 12:03
1 463
آدمها
وقتی عوض میشوند
که دیگر
هیچ امیدی
به برگشتِ گذشته
نداشته باشند.
@OurEscapismway
29 7月, 06:41
1 463
ای غم ! نمی دانم
روز رسیدن روزی گام که خواهد بود
اما درین کابوس خون آلود
در پیچ و تاب این شب بن بست
بنگر چه جان های گرامی رفته اند از دست
دردی ست چون خنجر
یا خنجری چون درد
این من که در من
پیوسته می گرید
در من کسی آهسته می گرید
✍️هوشنگ ابتهاج
28 7月, 05:44
1 463
شخصیت فلوکی همیشه برام خیلی جذاب بود. فلوکی آدمی بود که انگار فقط دو چیز توی دنیا براش مهم بود؛ خدایاش و رگنار. به هیچی غیر از این دوتا اهمیت نمیداد. با اینکه رگنار همیشه اونقدری که فلوکی دوست داشت بهش اهمیت نمیداد، ولی فلوکی بازم ته دلش عاشق رگنار بود و خیلی بهش محبت میکرد.
فلوکی از اون آدمایی بود که وقتی یکی رو دوست داشته باشن، تا تهش کنارش میمونن؛ بدون حساب و کتاب، بدون توقع. راستش همچین آدمایی این روزا خیلی کم پیدامیشن. اگه یه روز توی زندگیتون یکی مثل فلوکی پیدا کردین، راحت از دستش ندین؛ چون وفاداری واقعی رو هر کسی نداره.❤
27 7月, 17:08
