تصدّقت

قربونت برم آقاجام دل ماهم برای شما تنگ می‌شه💔

آخرالزمان core :

والا به اونی که چندماه پیش پشت سر رهبر شهید ما برای بازدهی توی چنلش زر می‌زد نمی‌رسه چفیهٔ آقا رو مطالبه کنه از امام زمان. حالا خود دانی.

آها اینم بگم که زبونا رو عادت بدید به گفتن:«امام سیدمجتبی خامنه‌ای.» رهبر ما پسرخالهٔ کسی نیستش که. می‌دونید که؟

نمی‌دونم... ولی حقیقتا شاید برای همینه که هیچ‌وقت نتونستم به این مدل آدما احترام بذارم. چون احترام، سهمِ آدمیه که پای حرفش می‌ایسته؛ حتی اگه باهاش مخالف باشم. منتهی آدمی که هر روز یه پرچم دستشه، صرفا اضافات جهانه. اضافه دیگه، هرجا چاغم کنه همونجا. بی‌اصول بی‌تدبیر و بی‌شخصیت. دودقیقه یه صوت پلی می‌کنی با صدتا تناقض و ضدنقیض برخورد می‌کنی. حالا باز من نمی‌دونم ولی اگه بعضیا ما رو به جدّ مشترکمون نمی‌سپرن توصیه به اصلاح داریم. و البته دعای شفا. شفای عاجل جهت خروج از جبهه‌ی باد.

فرق داره آدم اشتباه بکنه با اینکه از اولش، هیچ سمتی جز منفعت خودش نداشته باشه. فرق داره آدم نظرش عوض بشه با اینکه اصلاً نظری نداشته باشه. این‌ جور آدما اعتقاد ندارن. یچیزی‌ن مثل رادار، آی شاخکم تکون خورد دنیا طرف این سمته. هر جا منفعت باشه، همون‌جان. هر جا جمعیت بیشتر باشه، همون‌جان. هر جا هزینه کمتر باشه، همون‌جان. و بدترین قسمتش می‌دونی کجاست؟ اینه که همیشه هم خودشون رو مظلوم‌ترین آدم ماجرا معرفی می‌کنن. ":))) بعد خدای نکرده بهشون بگی دیروز یه چیز دیگه می‌گفتیا داداش، تو می‌شی تندرو بهت می‌گن تند نرو. اگر حافظه داشته باشی، می‌شی افراطی. اگر تناقضشون رو نشون بدی، می‌شی بی‌منطق. (نفس عمیق)

به عقیدهٔ من این مدل آدما همیشه یه قدم عقب‌ترن؛ جایی که اگه ورق برگشت، راحت بتونن رنگ عوض کنن. آفتاب پرست؟ نه اونم توی رنگ عوض کردن لیمیت می‌خوره. تازه بعداز تغییر اسمش رو می‌ذارن تحلیل. اسمش رو می‌ذارن عقلانیت. اسمش رو می‌ذارن واقع‌بینی. نه... اسمش یه چیز دیگه‌ست جونم! اسمش هست نفاق. نفاق پرومکس.

فرضاً یه روز کنار یه جریان می‌ایسته، با حرارت و بلدم بلدم ازش دفاع می‌کنه، برای همون جریان سینه‌چاکه. بعد می‌بینی فرداش، وقتی موج برمی‌گرده، اولین نفریه که می‌گه: «من که از اولم باهاشون مشکل داشتم. نه حالا ببین من گفتم هرچقدر هم مشکل داشتی ولی درست مسیر اینوره.» عجیبه... نه از تغییر نظرش خجالت می‌کشه، نه از حرفای دیروزش. من بودم دو سه دور زمین رو می‌کندم خودمو دفن می‌کردم. انگار حافظه‌ی بقیه باید هر روز ریست بشه با تغییرات عقاید برخی.

نمی‌دونم والله... نشسته بودم بعد نماز به مهر زل زده بودم و به طیف افکار بعضیا فکر می‌کردم. حقیقتاً به در بسته خوردم. حالا شاید من زیادی ساده‌م. ولی هیچ‌وقت نفهمیدم چطور یه آدم می‌تونه هر بار که باد از یه سمت وزید، همون سمت وایسه و آخر شب هم با خیال راحت بخوابه. اصلا جهت باد بودن رو درک نمی‌کنم شما می‌کنید؟! از دشمنی خوشم نمیاد، ولی تکلیف دشمن معلومه. از مخالف هم بدم نمیاد، مخالفت حق آدمه. چیزی که حالم رو به هم می‌زنه، اون آدمیه که عقیده‌ش رو با جهت باد تنظیم می‌کنه.

دل‌بسته‌ مقام که عاشق نمی‌شود…

بسم الله. پرایوت.(این پیام میره بله ولی فقط برای تلگرامه)

این نهالی که شما کاشتی در انقلاب خوب قد کشیده دور سرت بگردم... ولیکن امان از دل بی‌تاب ما...

نوش جونت عزیزقلبم.. از شهادت تا آغوش امام حسین نوش جونت بزرگ‌مرد.. نوش جونت آقاسید..

روضه خوبه بابا بخونه برای آدم؛ نه؟!"؛) عادتمون دادی برای امام حسین گریه کنیم، عادتمون دادی هراشکی داشتیم به یاد مصائب حضرت زینب بریزیم.. آه از این دل که نمی‌دونه داغ نبود شما رو هم چطور تاب بیاره...

کم اوردم..