- تکـہ راـہ๛
前往频道在 Telegram
جایی برای نگهداری آنچه از ما باقی می ماند... تقطیر لحظه ها؛ در نقطه برخورد تاریکی و نور! کپی؟ نه. اگه خواستین از متنا بدون فوروارد استفاده کنین، با ذکر نام "نرگس صنوبری" باشه حتما* و الا راضی نیستم. آرشیو: @Tekkeraharshiv ناشناس تو آرشیو پینه✨
显示更多未指定国家未指定类别
432
订阅者
-224 小时
-137 天
+9030 天
帖子存档
433
و شاید زندگی واقعی، همین است؛ اجرای یک نمایش بی مخاطب در حالی که تمام بازیگران، خسته تر از آن هستند که دیالوگ هایشان را به یاد بیاورند...
"خاله پیرزن"
433
سردرگم، خسته، فرسوده، غمگین و گریان؛
امیدوار، امیدوار، امیدوار...
بله این من هستم!
"خاله پیرزن"
433
کاش سهم مان از آرزوها، غرق شدن در لذت تحقق شان باشد؛ نه فرو رفتن بی پایان در کاش هایی که هر روز، شکل تازه ای از نرسیدن به خود میگیرند!
"خاله پیرزن"
433
کلمات، دیگر نه پروانه های رقصان در دشتِ ذهن، بلکه مگس های بی قراری اند که بی هدف در سرم می چرخند و وِز وِز شان امانم را بریده... مدتی است که قلمم، عصای موسی نیست تا دریای افکارم را بشکافد؛ تنها چوبی خشک است در دست مردی سرگردان. سکوت ذهنی رویای دوردستی شده، مثل رسیدن به سیاره ای ناشناخته، وقتی که تمام سوخت موشکم، دود شده و به هوا رفته!
"خاله پیرزن"
433
زن؟
هنر تبدیل درد به یک نورِ بی صدا…
همان نقطه هستی که در آن، شکستگی ها نه برای از بین رفتن، که برای درخشیدن به کار می روند...
"خاله پیرزن"
433
انگار ما در دورانی زیسته ایم که عدالت، تنها یک واژه ی فراموش شده در لغت نامه های کهنه است و حقیقت، در میانه ی فریاد های نیمه تمامِ جوان ها، گم شده است.
"خاله پیرزن"
433
در زمانه ای که عده ای معتقدند جهان، صحنه ی نمایشِ اراده ماست؛ من در این صحنه بی رحم، فقط تماشاگر یک سکوتِ عظیم هستم. سکوتی که از آسمان می بارد و از زمین بالا می رود. و چه جان ها که در میانه ی این سکوت، به باد گرفته میشوند و چه زخم ها که در برابر نگاهِ بی تفاوت هستی، بی صدا باز می شوند. انگار ما در دورانی زیسته ایم که عدالت، تنها یک واژه ی فراموش شده در لغت نامه های کهنه است و حقیقت، در میانه ی فریاد های نیمه تمامِ جوان ها، گم شده است. و عده ای با جمله "این نیز بگذرد" سعی در خاموشی آتش دارند! این نیز بگذرد؟ اما کدام مادری از قتل فرزندش خواهد گذشت؟ حسرت معشوق از وجود کدام عاشق پاک خواهد شد؟ کدام خواهر و برادری همزادش را جایگزین خواهد کرد؟ یاد و نیاز به والدین از زندگی کدام فرزند محو می شود؟ بله می گذرد، اما به چه قیمتی؟!... نمی دانم برای که می نویسم؛ برای آیندگانی که شاید این تارهای تاریکِ تاریخ را پیدا کنند، یا برای جهانی که در خواب سنگین خود، از این همه خون، بی خبر مانده است. اما می دانم که تنها چیزی که از من می ماند، همین گواهی است؛ گواهی دادن بر این که: اینجا، ظلم، بی صدا بود و بخش مهربان و عادل هستی، وقتی به ما رسید سکوت کرد! "خاله پیرزن" - نرگس صنوبری•
