『آوای دریا』

آدما بهت میگن دلتنگت می‌شن و تو طول روز بهت پیام نمیدن!

تو را این‌گونه می‌خواهم که ماهی آب دریا را، چنان آتش که هیزم را، زمستان سوز سرما را.

کسی که تورو بخواد بخاطرت جنگ به پا می‌کنه و کسی که تورو نخواد باهات می‌جنگه.

وقتی همه مرا بابت سکوت طولانی‌ام سرزنش کردند و رفتند، تو کنارم ماندی و گفتی: «یادت باشد که همیشه برای شنیدن حرف‌های تو آماده‌ام.»

«یلدا سیدی»

من یه "شاید مزاحمم" درونم دارم که گند زده به تمام روابطم.

به خاطر مردم تغییر نکن، این جماعت هر روز تو را جور دیگری می‌خواهند.

آدمیزاد بنده‌‌ی عادته؛ به هر چیزی عادت میکنه، همه چیز واسش عادی میشه، زمان میبره، یهو به خودت میای میبینی ماجرایی که قبلا گلوت رو فشار میداده الان فقط یه تصویر محو ازش داری بدون جزئیات.

نجات دهنده واقعی و اونایی که هرجور بودی دوست داشتن پدر مادرت بودن. بقیه آدم‌ها فقط می‌خوان تو رو شکلی که دوست دارن دربیارن.

‏تو نمی‌دونی یه ادم تا چه حد اسیب دیده و زخم خورده است تا موقعی که سعی میکنی دوسش داشته باشی.

هر وقت که ناراحت شدی به یاد بیار که منو داری باشه؟ شاید کافی نباشم ولی همیشه کنارت میمونم🩵

حقیقتا آدمیزاد گاهی از قوی‌بودن خسته میشه. دلش میخواد با خیال راحت آسیب پذیر و ضعیف و طفلکی باشه و بدونه یه نفر هست که مراقبشه .

‏تا وقتی درموردش حرف نزنی اصلا متوجه نمیشی که چقد سرسخت بودی تا تونستی دووم بیاری.

ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﻣﯽکنم؛ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻧﺪﺍرد ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﯾﮏ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ. ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍهم ﺍﯾﻦ است ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﮑﻨﻢ.

ﻧﯿﮑﻮﺱ ﮐﺎﺯﺍﻧﺘﺰﺍکیس

چشم، دروغ نمی‌گوید. چشم، آنجاست که حقیقت لانه کرده است. وقتی دلتنگی، تمام شب در دلت هیاهو می‌کند، و زبانت از گفتن باز می‌ماند،این چشم‌ها هستند که به جای تو حرف می‌زنند. نه گریه، نه خنده، فقط نگاه... نگاهی که یک عمر سکوت را فریاد می‌زند.