چایی بعد قُله!

چنلای درسی فور کنید، فولدر بزنم⭐️.

جوین باشید/ ریپلای نکنید.

Limit: 100 ch.

تو جواب اعتراضا ریاضی رو برای من 0.75 افزایش دادن. در صورتی که سال قبل فیزیک رو برام یک نمره آوردن پایین! چرا؟ چون مطمئن نبودم و اعتراض زدم باید خودتون حتما چک کرده باشید و از کمبود نمره تون مطمئن باشید. اگه بی دلیل اعتراض زده باشید حتی کم هم میکنن ازتون.

Believe!

چند تا ماکس خوب بخونیم تا شب! 15:00 • 18:00 18:00 • 21:00 21:00 • 00:00 3h

🫧🫐🌊

هر ماه 720 ساعته! 6ساعت واسه خواب در نظر بگیر میشه 30×6=180 720_180=540 h حالا فک کن هر روز 10 ساعت بخونی میشه10×30=300 540_300=240 h هر روز 1 ساعت ورزشت رو در نظر بگیر میشه 1×30=30 240_30=210 h بگیم 10 ساعت هم میری حموم و 30 ساعت هم ناهار و شام میشه 210_40=170 h بگیم 10 ساعت هم برای تفریح 170_10=160 h بگیم 30 ساعت هم برای خواب ظهر‌ 160_30=130 h بگیم هر روز دو ساعت مدیتیشن میشه 130_60=70 h بگیم 15 ساعت گوشی میشه 70_15=55 h یعنی از کل 720 ساعت ماه تو 300 ساعت مطالعه مفید داری! میمونه 540 ساعت که با تموم حالت های به شدت ماکزیممی که حساب کردم از این 540 ساعت 50 ساعت دیگه ش میمونه که معلوم نیست داری چیکار میکنی:/ میدونی یعنی چی؟ یعنی نه درس میخونی نه مدیتیشن میکنی نه ورزش میکنی نه تفریح میکنی نه حموم میری نه غذا میخوری واقعا خیلی دوس دارم بدونم 50 ساعت مفید و بار ارزش رو دقیقا داری چیکار میکنی ! تازه خیلی بیشتر از 50 ساعت میشه چون همه چیز رو تو بیشترین زمان ممکن حساب کردم... نکنه طول راهرو تا آشپزخونه رو میای و میری؟ یا نکنه هی میری جلوی آینه و به خودت میرسی؟ نکنه کاراتو منظم انجام نمیدی؟ خلاصه تکلیف این 50 ساعت و اندی رو آخر ماه مهر باهات مشخص میکنم !!!! در کل یه حالت طبیعی حساب کنیم میشه 320ساعت مطالعه مفید! منتظرم از این عدد کمتر شه ساعت مطالعه ت تا با همین انگشتام دهنتو جر بدم و زانوهامو فرو کنم تو حلقت°_°!! حالا خود دانی! یا آخر ماه یه دُلی شدی یا یه کسی که باید با اون قلم اسرار آمیز رو برگه بارها بنویسه من دیگه وقت با ارزشم رو تلف نمیکنم و با هر بار نوشتن همزمان روی دستش هم حک بشه و خون کل صفحه رو قرمز کنه!

I like it!

۲۴خه رمانان به یادی ژینای نازدار:))) داخی هر له گلمانه...

«آدم یکبار که بیشتر عمر نمیکند یکبار هم بیشتر نمیمیرد. خب، پس مرگ یک بار شیون هم یک بار! جای آنکه بی حرف و بیصدا مثل خر زیر بار بترکیم، بگذار در حالی که داریم برای حق زندگی‌مان میجنگیم بمیریم.» پا برهنه ها، زاهاریا استانکو

امروز باید سر و سامون بدم.. Max¹ 6:00 • 12:00 3h Max² 12:00 • 18:00 3h Max³ 18:00 • 22:00

واقعا کارما خیلی طولش میده، من اسلحه میخوام.

ایده دوم چیه؟ ایده سقراط. میگه که ما ادم ها خوب خودمون رو نمی‌شناسیم! ممکنه تو، جزئیات صورتت بدنت سن و سالت و محل زندگی و خانواده و همه شو بدونی؛ حتی یه سری اخلاق و رفتار هاتو بشناسی اما هیچ وقت کامل این شناخت اتفاق نمیفته! هیچ وقت کامل متوجه نمیشی چرا الان عصبانی شدی یا خوشحال شدی سقراط میگه که این شناخت زمانی کامل میشه که تو وقتی از دست مادرت دلخور و عصبانی هستی و کلی بهش طعنه و کنایه میزنی بیای بگردی دنبال منشا این عصبانیت...

آیا واقعا مادرت عصبانیت کرده؟

یا با دوستت دعوات شده یا داداشت اذیتت کرده و عصبانیتت رو بی دلیل رو اون آدم خالی کردی؟ آیا‌وقتی احساس ضعف و ناتوانی داری هیچ فک کردی منشا این حس از کجاست؟ کدوم ادمه کدوم مسئله ست

تو باید بری منشا رو پیدا کنی و تموم مشکلات رو با منشا حل کنی

نه فقط اطراف رو بزنی داغون تر کنی سقراط میگه از خودتون بپرسین چرا؟ چرا اوضاع اینطوریه؟ چرا الان عصبانیم؟ چرا نتونستم فلان مسئله رو حل کنم؟ چرا با پدرم میونه خوبی ندارم؟ چرا مادرم میره رو اعصابم؟ واقعا مطمئنی همیشه مشکل از بقیه ست؟ مطمئنی خودت و احساساتت رو میشناسی؟ منشا اونا رو میدونی؟ مشکلی که ممکنه منشا اون خودت باشی،اعصاب خوردی ای که ممکنه منشاش خودت باشی رو چطوری به دیگران ربط میدی و انتظار حل شدنش رو هم داری؟ موقع ترس حال بد عصبانیت کینه دشمنی انتقام حتی حال خوب و خوشحالی فکر کن فکر کن ببین منشا اینا چیه و یا درستش کن یا اگه درست نمیشه خط بزن و حذفش کن یا اگه منشا خوبیه نگهش دار و پیش برو...

اولین ایده بزرگ چیه؟ فرض کن من دارم با استادم صحبت میکنم فقط نگاهش میکنم و میگم اینو توضیح بدین برام لطفا و یه کاغذ سفید هم گذاشتم روی میز‌، استاد میپرسه مشکلت چیه؟ چیو دقیقا توضیح بدم؟(اگه اینو از قضک بپرسی و تو این شرایط قرارش بدی فک کنم کلا از کره زمین محوت میکنه) تو مشکلت رو روی کاغذ ننوشتی! نه سوالی نه مسئله ای هیچی و همزمان انتظار داری طرف بیاد برات توضیح بده و متوجهت کنه هب دوست من اون ادم علم غیب داره؟ یا انتظار داری ذهن آدما رو بتونه بخونه؟ از درون تو خبردار بشه؟ حالا همینو مستقیم ربط بدین به احساسات آدم ها داری با یک نفر صحبت میکنی و به مشکل برخوردین! اما تو عصبانی میشی سر اینکه چرا طرف اینقد نرمال برخورد میکنه و عادی حرف میزنه در صورتی که تو داری میترکی از حرص و جوش اما شاید اون فقط یه قضیه کوچیک بوده و برای تو بزرگ جلوه کرده! آیا نباید زبون باز کنی و حرف بزنی باهاش؟؟ نباید بگی افکار و احساساتت رو؟ منطقیه سکوت کنی تا طرف از رنگ صورتت که از گوجه ای داره تبدیل به بادمجونی میشه تشخیص بده عصبانی هستی حالا تا بخاد تشخیص بده قضیه هم از چه قراره؛ یا اون رابطه و دوستی قطع شده یا دعوا شده یا هردوتون پیر شدی؛ پس یاد بگیر یادبگیر که هرچقدر سخت هرچقدر طاقت فرسا وقتی یه قضیه برات مهمه قشنگ بگی که داره تو ذهنت چی میگذره شاید تو یه جمعی هستین و تو یه ایده تو مغزته که به شدت به درد طرف مقابلت بخوره پس حیف نیست به زبون نیاریش؟ حیف نیست راجع بهش حرف نزنی؟ چه باخانواده مون چه با دوستامون چه هرکسی که اطرافمون هست یاد بگیریم اگه مشکلی حاد و اذیت کننده شد حرف بزنیم راجع بهش دقیق بگیم چی به چیه آقا چرا هم خودت هم طرف مقابلت اذیت بشین؟ وقتی میتونی با یه کار ساده قضیه رو تموم کنی؟ فکر کن.

حالا قضیه جعبه ذهن چیه این وسط اینطوریه که وقتی تو بچه بودی یه سری افکار کوچیک کودکانه محدود تو مغزت بودی وقتی گریه میکردی یا یه صدایی از خودت در میاوردی مامانت یا بابات حدس میزد شما الان گشنته تشنته شیر میخای یا کلی چیزای دیگه ولی به مرور وقتی بزرگ میشیم دیگه هیچ کسی جز خودمون نمیتونه جعبه ذهنمون رو باز کنه!! هیچ کس بهش دسترسی نداره پس تو باید در مواجه با دیگران از اطلاعات این جعبه ذهن بیرون بریزی تا همه چی درست پیش بره با بستنش تو مواقع اضطراری فقط کار رو سخت تر میکنی؛

تجربه فابریانو هم جالب بود🌩🌊