𝆹𝅥݊ 𝆭ܝ̇ߺیܭو

یکی از جذابیت‌های شب برای من به آهنگ‌هاشه.

دوراهیِ سختیه؛ اینکه برم زیرِ بارون بشینم و رعد و برق بزنه بهم یا برم قسمتِ بعدیِ سریالم رو دانلود کنم.

روزهایی که انگار جاذبه‌ی زمین یقه‌تو گرفته و نمی‌ذاره بلند بشی رو دوست ندارم.

کسی که واقعی باشه حتی ریتمِ قدم‌هاش هم باهات هماهنگ میشه.

سکوت همیشه به معنای رضایت نیست؛ گاهی یعنی خسته‌ام از اینکه مدام به کسانی که هیچ اهمیتی برای فهمیدن نمی دهند، توضیح دهم.

سیمین دانشور

عاشقِ تویی هستم که سلیقه‌ی مستقل داری و چیزی رو فقط به خاطر اینکه بقیه میگن خوبه، انتخاب نمی‌کنی.

این متن خیلی از نظرم جالب اومد، می‌گفت؛ "آدم متعلق به جایی که به‌دنیا اومده و بزرگ شده نیست، آدم حتى متعلق به جایی که خوشحال و یا غمگین بوده هم نیست، آدم متعلق به اونجاییه که دلش می‌خواد باشه ولی نیست."

اگه الآن ولم کنی، با آهنگ‌هام تا آخرِ اون جاده رو تخته گاز میرم و صدای فکرمو به دستِ هیچی می‌سپرم.

دلم می‌خواد دوباره یه خودکار بگیرم دستم، پادکست جنایی گوش بدم و از این نقاشی خطیا بکشم، ولی چند ساعته برق رفته.

همیشه این سوال برام عجیب بوده که بگی؛ من ۲۳ سالمه الان دیر نیست تازه برم رانندگی؟، من ۲۴ سالمه زشت نیست اگه دوباره برای کنکور بخونم؟، من ۳۰ سالمه دیر نیست برای شروعِ یه شغلِ جدید؟ دلم می‌خواد عمیقا بغلت کنم و بگم بهت قول میدم هیچ‌وقت برای لحظه‌ای که تصمیم به تغییر می‌گیری دیر نیست!

اگه انرژی که شب ها دارم رو صبح‌ها می‌داشتم، به توافقاتِ جالبی با زندگی می‌رسیدم.

تعداد چیزهایی که دارم می‌سپرم دستِ گذرِ زمان که حلشون کنه، داره زیاد می‌شه.

ماتیلدای خسته

تو یه بار می‌تونی به روی خودت نیاری، دوبار می‌تونی، حتی سومین بار هم می‌تونی؛ ولی تا کی می‌تونی بگذری برای کسی که نمی‌تونه ببینه که تو چندبار از حست برای اون گذشتی!

نکنه حتی قرار نیست ما پیشِ امن‌ترین آدمی که وارد زندگیمون میشه، کاملا خودِ واقعی‌مون باشیم، یا شایدم اونقدر امن نبودن که بشه. نه؟!

من بهت چیزی نگفتم؛ اما تهِ قلبم آرزو کردم کاش همه چیز واقعی‌تر بود.