𝐧𝐚𝐢𝐯𝐞

هرچی بیشتر از سوشال مدیا دورتر می‌شم میلم هم بهش کمتر می‌شه. حاضرم ساعت‌ها بشینم، به خطِ ساده‌ی دیوار خیره بشم، به بازیِ نور و سایه، به هیچ‌چیزِ عمیقی که نیازی به توضیح نداشته باشه و توی همین هیچ‌چیز، همه‌چیز را پیدا می‌کنم ولی کافیه یک دقیقه گوشی بگیرم پاش برسه شکوندش هم ازم بعید نیست.

امروز سرکلاس استادمون داشت بهمون می‌گفت: اشکال نداره بچه‌ها. هیچ‌وقت برای اینکه یک صحنه رو خوب بازی کنید، مجبور نیستید کمتر احساس کنید. بعضی وقت‌ها دقیقاً برعکسه. قدرت بازیگری در "گشودگی‌"‌یه‌ نه "بستن". احساسات‌تون سد راه‌ِ بازی‌تون نیستن خودِ بازی‌ان. اگر قراره یه نقش غمگین بازی کنید پس برای باور پذیر‌کردنش باید به عمقِ غم‌تون راه بدید. چون قرار نیست نقش رو بازی کنید، قراره زندگیش کنید. و زندگی کردن یعنی درد کشیدن، عاشق شدن، ترسیدن، بدون کم‌‌وسان گذاری. موفق باشید در صحنه‌هایی که قراره بخاطر احساس بیشترشون موندگار بشن. بخشی از صحبت‌های استاد سعید آلبوعبادی

_yargi

_yargi

امیدوارم هیچ‌وقت اون‌قدر حرفه‌ای نشی که از اشتباه کردن بترسی.

امیدوارم هیچ‌وقت اون‌قدر حرفه‌ای نشی که از اشتباه کردن بترسی.

بچه‌ها ببینید عماد چی درست کرده؛ خیلی جالبههه.

🔅بچه‌ها، «عِمــٰآد جی‌پی‌تی» آماده‌ست. بعد از کلی وقت گذاشتن و درگیری‌های فنی، بالاخره اون چیزی که می‌خواستیم شد. "عِمــٰآد جی‌پی‌تی" یه ابزاره که قراره کارتون رو راه بندازه؛ از پیچیده‌ترین سوالات تا کارهای روزمره.

- قابلیت های زیادی داره از جمله دریافت وویس و پاسخ دادنش. - برای اولین بار تو ربات های تلگرام تولید عکس با توجه به توضیحات شما. - و مهمترین قابلیت گفتگوی آنلاین و بدون محدودیت با هوش مصنوعی عماد تو صفحه مینی اپ ربات و اووو قابلیت های دیگه.

خیلی حرف نمی‌زنم، خودتون باهاش چت کنید تا بفهمید چی ساختیم. @GPT_Emad_bot

«باش» کوتاه‌ترین جمله‌ایه که می‌تونه یه عالمه حرف نگفته رو با خودش حمل کنه. کلمه‌ای که معنیش رو از تو یاد گرفتم.

تصمیم گرفتم آدم منطقی‌تری باشم. ولی به این نتیجه رسیدم آدم منطقی بودن خیلی خسته‌کننده‌ست. اراده.

وقتی می‌گم شخصیت تعارفی‌ای ندارم.

واقعا از همه‌ی آدم‌هایی که هنوز با وجود سابقه‌ی درخشان من در جواب ندادن، همچنان‌ بهم پیام می‌دن تشکر می‌کنم.

دقیقا عین این میمونه کسی که دوسش داریو بغل نکنی بزاریش یه گوشیه فقط. رو اون کتابم باید بنویسی خط بکشی هایلایت کنی و ....نشونه ذوقه اصلا.

کلا زندگی رو زیاد جدی نمی‌گیرم‌ چندماهه دوستان.

لیوان قهوه‌م جای قلم‌مویه، بلیت مترو بوک‌مارکه، کتاب دفتر یادداشته‌. این که چیزی نیست.

بهم می‌گه چطور دلت میاد زیر کتاب‌ها خط بکشی و هایلایت‌شون کنی؟ نه اتفاقا دلم می‌سوزه کتابی خونده بشه و هیچ اثری از خواننده‌ روش نمونه.

آنچه مرا نکشد، من خودم می‌رم دنبالش که ببینم مشکلش چی بوده.