خانوم شیرین
前往频道在 Telegram
گفتم چند دقیقه این جا بنشین و به من تکیه بده. گفت کارم از تکیه گذشته، دلم میخواهد توی بغلت بمیرم! عباس معروفی
显示更多未指定国家未指定类别
390
订阅者
-124 小时
-87 天
-3730 天
帖子存档
390
تنها دلیلی که دست اون آدمایی که باعث ناراحتیت میشن رو تو دست عزرائیل نمیذارم، ماده ۶۷۹ قانون مجازات اسلامیه(منع آزار حیوانات)
والا که خودشون به اندازه کافی از سر حماقت بوی گور میدن!
البته تا زمانی قانونمندم که تکرارش نکنن بعد از این از مصوبه استثنا درباره حیوانات درنده استفاده میکنم🤷🏻♀
390
خیلی چیز ها وجود دارد که همیشه دوست داشتم برای کسی بازگو کنم اما بیشتر انسان ها دربرابر چیزهایی که درک نمیکنند راه تمسخر و بی توجهی را در پیش میگیرند به همین خاطر دفترم را انتخاب کردم.
390
از ستم روزگار
پناه بر شعر
از جور یار
پناه بر شعر
از ظلم آشکار
پناه بر شعر
عباس کیارستمی
390
هزاران بار فکر کردن به چیزایی که شاید از دید بقیه حتی ذره ای قابل توجه هم نباشه یا اصلا هیشکی یادش نباشه اونارو خیلی آزارم میده.
390
از دید من آدما هرکدوم رنگ خاص خودشونو دارن.
-از دید تو من چه رنگیم؟
تو؟ سبز
ـ خب رنگ مورد علاقت چیه؟
-سبز...
390
خاطرات عجیبن؛
گاهی اوقات ساعت ها مشغولت میکنن
دستتو میگیرن و میبرن توی لحظات خوبی که داشتی میچرخوننت
اما گاهی خطرناکن
مثل زمانی که کسی که باهاش اون خاطرات رو ساختی رفته.
اون وقته که میتونه باعث شه با اون خاطرات ساعت ها اشک بریزی
اون موقع میفهمی که درمانی برای خاطرات وجود نداره.
390
مگر میتوانستم عاشقش نشوم؟
چشمهای او روایتگر زخمهایش بودند،
و من عاشق زخمهایی شدم
که ناشیانه میخواست آنها را پنهان کند.
و همان زخمها،
تنها چیز مشترک ما بود.
نه عشق،
که درد مشترک،
ما را به هم گره زد.
