𝘜𝘯𝘸𝘳𝘪𝘵𝘵𝘦𝘯 𝘊𝘩𝘢𝘱𝘵𝘦𝘳💚:)

⁰⁷۰⁰⁷... :)🫠💚

کاش پاییز امسال کنار آدم مورد علاقم باشم.

و‌اما‌... شروع‌پاییز:))))🫠🧡🍂

💚💪🏻:)

تایپم اون آدمیه که نمیترسه بخاطرم بقیه رو از دست بده .

03:03...💔

از يه جايى به بعد ديگه هيچی رو مثل قبل جدى نمى گیرم. حرفا، اومدنا، رفتنا، آدما.

حداقل‌آخرین‌روزتابستون‌بهم‌پیام‌بده.

تو که نیستی گره‌های هندزفریم وا نمیشه تو که نیستی سرِ چسب نواری پیدا نمیشه بی تو نسخه‌ی ضعیفِ منو می بینن همه دستِ من حریفِ شیشه‌ی مربا نمیشه تو که نیستی اول صبح عینکم گم میشه تو که نیستی شوخی‌هام سوءتفاهم میشه من یه جوری از نبودن تو غمگینم که خودِ غم باهام رقابت کنه دوم میشه تو که نیستی همه‌ی دنیا روی اعصاب منه انگاری نور بالای ماشینِ پُشتی روشنه انگاری یه مژه افتاده باشه توی چشام انگاری کفشِ جدیدم داره پامو میزنه انگاری که سرد و گرم میشه همش آب حموم انگار استخون ماهی گیر کرده توی گلوم انگار انگشت کوچیکم خورده به پایه‌ی مبل انگاری یه بخشِ پاهامو نپوشونده پتوم من یه بچه‌ام که توی یارکشی تنها مونده دانش آموزی که مشقاش تو خونه جا مونده منم اون که قبلِ یه قرارِ کاری مهم یهو می بینه اتو پیرهنشو سوزونده.

خودت رو به خاطر زودتر نفهميدنِ چيزى كه فقط زمان میتونست بهت ياد بده، ببخش.

وارد‌آخرین‌روزتابستون‌شدیم.😂😐😭💔

‏فردای شبی که تا مرز مردن گریه کردی:

Pov:

اونی که دوسِت داره ازت نمیگذره، حتی اگه خار باشی لای دستاش.

خیلی‌از‌نمیشه‌ها "نمیشه"‌‌نیست؛‌ نمیخوامه05:05... :)🫠❤️‍🩹

همینو میخواستی؟ دیگه نمیتونم زود بخوابم ریدی تو زندگیم و ساعت خوابم.