رباعیات ایرج زبردست

حالا به عبور کردن از آن - جا باید تن بدهیم دور چرخید صدا چرخید : عبور سایه دست که بود؟ : ای راه کجاست آخر ثانیه ها ؟ 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

یک دایره دف زنان و یک دایره مست می رفت تمامِ آسمان دست به دست یک دایره در دایره ای کرد طلوع یک دایره در " نیست " در آن دایره " هست " 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

ای عمر ، نفس نفس نیاسود تنم در آتش‌ِ هر ثانیه شد دود تنم هر بار به شکلی آمدم دنیا را تابوتِ کدام روحِ من بود تنم ؟؟ 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠 ( ١۴٢ )

ناگاه پُر از کجا دویدم در خویش جز سایه ای از دور ندیدم در خویش هر روز سراسیمه تر از ثانیه ها من شیونِ خاک را شنیدم در خویش 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

آن سایه تمامِ کهکشان ها را خورد هر کوه ، به زیر پایِ او سنگی خُرد یک سایه سرش در ازل و پا به ابد آن سایه کشان کشان مرا با خود برد 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

یک سایه زمین و ماه را بلعیده ست یک سایه که خورشید از او ترسیده ست بک ابر گرفته آسمان را بر دوش یک سایه به اندامِ جهان پیچیده ست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

آن سایه - که بَعد می شود - می خواند آن سایه مسیرِ بَعد را می داند بر سنگِ مزارِ بَعد شکلی ویران : آن سایه کنار بَعد من می ماند ؟ 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

آن سایه هزارها ازل را دیده ست آن سایه چقدر در عدم چرخیده ست؟ یک سنگ یک امتدادِ خالی از وقت آن سایه ، هزار سایه را بلعیده ست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

هر راه ، معمایِ جهان بود و سفر هر راه ، دو راهیِ " چرا " بود و " اگر " : ای راه نگاه کن به آغاز به من ... ای راه ، تو را نشان دهم راهِ دگر 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

من با ازلی دگر در آمیخته ام در خود ابدیتی بر انگیخته ام این سایه که زندانیِ رفتار من است خونِ عدم است بر زمین ریخته ام 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

ای باورِ راز ، باورِ ثانیه ها ... وا کرده به هر طرف ، درِ ثانیه ها ای شیرِ سیاهِ نیستی نوشیده ای آبِ ازل در کمرِ ثانیه ها 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

شب از ابدیتی روان پُر شده بود هر ثانیه از بهتِ زمان پُر شده بود می خواند خدا زیر درختی در باد شب بود و زمین از آسمان پُر شده بود 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

شاید که زمان نباشد و من باشم پیدا و نهان نباشد و من باشم شاید نَه زمین ، نَه ماه باشد روزی شاید که جهان نباشد و من باشم 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

فکرِ اگر و فکرِ چرایی ویران فکرِ گذر از ثانیه هایی ویران می داد تکان در امتدادی تاریک گهواره گور را صدایی ویران 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

به : مصطفی ملکیان شاید که زمان تَوهّم دانشِ ماست افسانه هست و نیست از ریشه خطاست شاید سفری ست عمر از هیچ به هیچ شاید که کسی نیست ، همان نیست خداست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

آن سوی جهان دهانی از همهمه نیست از ریزشِ تدریجیِ تن واهمه نیست آن سو نَه زمان ... نَه مرگ... اینجا که منم : شکلِ دگری هست که شکلِ همه نیست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

می دانی و.... می دانم و ... او هم لابُد می داند و.... فکر می کند ما با خود : این دایره عاقبت هوایش ابری ست از بارشِ مستطیل پر خواهد شد 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

فهمید پرنده اتفاقی آبی ست کودک ، پَر و بالِ اشتیاقی آبی ست روحِ ترِ واژه بوم و موسیقیِ رنگ می گفت به ما مرگ اتاقی آبی ست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

اینجا که دقیقه مُرد ... آن جایی و.... بَعد...؟ تبدیل به تعریفِ معمایی و... بَعد...؟ با شکل دگر... جای دگر... بار دگر... می آید و .... می آیم و.... می آیی و.... بَعد...؟ 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠

آن نقطه دهانِ جست و جویِ همه جاست ٱن نقطه درست روبه روی همه جاست آن نقطه زبانِ نقطه ها ... آن نقطه... انگشتِ اشاره ای به سوی همه جاست 💠 رباعیات ایرج زبردست 💠