مرثیه فرمانده. ‌ ‌

تو که نمی‌بینی ولی می‌خوام، باشی کنارم حتی تو خوابم. اون همه خاطره رو کجا بزارم؛ سخته باور کنم تو رو دیگه ندارم.

اما به خاطر تو تمام وجودم رو زخم و التهاب گرفته. قلبم نزدیک ایستگاه از تپش می‌ایسته؛ همان‌جا که ستاره‌ها هستند.

می‌بردم دلیل ِبردم تو بودی شبی که غصه می‌خوردم تو بودی شروع ِاصلی‌‍ه جملم تو بودی پشت این آدم محکم تو بودی

دور شدی تو برای همیشه. مانده‌ام باز با غصه‌هایم.