نـیـلـدا

سُها نوشته هاش واقعا به دل می شینه.

آدم‌هایی که میخندن و گوشه‌ی چشم‌هاشون پر از چروک میشه خیلی خوشگلن.

«دیگر خسته ام از نوشتن با زبانِ شر.»

چه کسی فکر می کرد بتوانم این چنین بی رحم بنویسم؟ این همه اندوه...این همه غمِ خُرد کننده؟

از جایم بلند می شوم. گام هایی لرزان بر می دارم، لرزان مثل آهی که از سینه ام بیرون می آید.

وقتی ذهنم تاب نگه داشتنش را ندارد، به کاغذ پناه می برم.

اشک هایی را که نمی خواهم بریزند قورت می دهم.

هزار کلمه نا گفته در گلویمان جا خوش کرده است

لحنم سرد بود ،خشک و بی تعلق.

نگاهمان در سکوت گره می خورد.

زمان، آهسته می گذرد و من همچنان پیش می روم. ذهن خسته ام را درگیر می کنم.

همه هیچ اند و او همه

با منی که سلاحی دربرابرت ندارم... نجنگ((پاره تنم))نجنگ:)

😂😂😂😂😂😂قهرم بازم

منننننننننننننن خیلیییییییی دخترمووووو دوستتتت دارمممم خیلی خیلیییییی دوس دخترم تاج سرممممم 🙂‍↔️❤️✨️🤴🏻

این پیامو فور کن چنلت؛ من میام چنلتو می‌بینم، ری‌اکت می‌زنم و با حسی که از نوشته‌هات می‌گیرم، یه نامه برات می‌نویسم.. :)

جوین باشین و لفت ندین🎀

😭😂خب دیدم نمیذاشتی برداشتم

چالشمووو برداشتیااا😭