Nyx🌑

جدای از این‌ها بچه‌ها تلاش نکرده نبازین توروخدا.

منم درس بخونم🥹

لپ‌تاپ آقای مهندس با ۲۰ سال سن و نیم کیلو ریش:

Let's study 😾📚

از یک هفته قبل از کنکور و نوشته‌های مامان.

مدوتیشن با نینی.🐟

چند روزی بود که داشتم دنبال آموزش پایتون میگشتم ولی چیزی پیدا نکردم. مرسی از نرگس و معرفی نحات‌دهنده‌اش🧑🏻‍🩰.

در خصوص اینکه گفتین پایتون رو چطوری می‌خونم و از کجا یاد می‌گیرم، گفتم اینجا کامل‌تر بگم 🌱 من فعلاً تدریس‌های علی حجازی رو دنبال می‌کنم؛ سایتشون پایتوپیا هست و دوره‌هاشون رایگان شده. چیزی که برام جذابه اینه که مسیر فقط به پایتون ختم نمی‌شه و قراره تا مباحث ماشین‌لرنینگ و در کل مسیر هوش مصنوعی پیش بره. 🐍🤖 داخل سایت تمرین و کوئیز هم داره و من سعی می‌کنم فقط ویدیوها رو نبینم و تمرین‌هاش رو هم انجام بدم. در کنارش از W3Schools هم استفاده می‌کنم که به نظرم برای یادگیری و مخصوصاً تمرین کردن خیلی خوبه و تمرین‌های اونجا رو هم حل می‌کنم. 💻 فعلاً مسیر یادگیری من این شکلیه و دارم آروم‌آروم جلو می‌رم. از اول شهریور، یا شاید حتی زودتر، هم می‌خوام شروع کنم به پروژه زدن تا هم چیزایی که یاد گرفتم برام تثبیت بشه و هم کم‌کم بتونم چندتا پروژه خوب برای رزومه‌م داشته باشم. 🌱

فاطیما هستم، دانشجوی مهندسی برق ⚡️💻 اینجا از درس خوندن، دانشگاه و روزمرگی‌هام می‌نویسم. در مسیر یادگیری مهارت‌های جدید و ساختن آینده‌ای که دوستش دارم.✨ با یه فنجون قهوه کنارم، همیشه آماده‌ی شروع دوباره‌ام ☕️🫶🏻

بچه‌ها اینو که خوندم انگار واقعا خود من بود. جدی میگم. من واقعا دلم می‌خواست برم کامپیوتر یا معماری، ولی نشد. و واقعا خیلی متعجب و یکمم ناامید رفتم ثبت‌نام. ولی الان جدی عاشق رشته‌ام هستم. خیلی خوشحالم که اون دوتای قبلی نشد. :>

مثلاً برای خودِ من: مهندسی کامپیوتر انتخاب اولم بود و وقتی نشد که برم این رشته، خیلی ناراحت و پشیمون بودم. حتی با دلِ خوش وارد مهندسی برق نشدم. یه مدت مدام با خودم می‌گفتم کاش این‌طوری می‌شد، کاش اون کارو می‌کردم، کاش می‌شد. کاش، کاش، کاش... اما یه مدت که گذشت و بیشتر فکر کردم، دیدم شاید چه بهتر که نشد. شاید کامپیوتر اصلاً با روحیات و شخصیتم سازگار نبود و به احتمال زیاد بعد از یه مدت خسته‌م می‌کرد و دوباره مجبور می‌شدم مسیرمو عوض کنم. اما حالا؟ به‌شدت به برق علاقه‌مندم و خوشحالم که اون «کاش» هیچ‌وقت اتفاق نیفتاد. :)

اندکی «درد» بود با حجم زیادی «صبر». چیزی که مرا «صبور» کرد اندکی «بی پروایی» بود با حجم زیادی «اُمید». در پسای اندک «امید» حجم زیادی «نور» بود!

عام، خوشحال میشم توی نیل ببینمتون ناز نازیا. 🤭

بله بنده Diva هستم. Divaneh.