نُهمِ شَهریور...

"کسی از من پرسید: زندگی چطور پیش می‌رود؟ و من به او گفتم: همه‌چیز خوب پیش می‌رود؛ پول از دست می‌رود، سلامتی از دست می‌رود، خواب از دست می‌رود، مو از دست می‌رود، آرامشِ خاطر از دست می‌رود، همه‌چیز از دست می‌رود؛ و تو داری با آنچه که باقی مانده صحبت می‌کنی."

جدیدا از توی رختخواب که بلند می‌شم، شبیه یک مُرده توی تابوتم که انگار از اون تو بیرون اومده و بلند شده؛ یک مُرده‌ی سوخته‌ی خاکستر شده که وقتی بلند می‌شه تیکه‌هاش خورد می‌شه و زمین می‌ریزه و هنوزم ازش دود بلند می‌شه.

‏آدم ذره ذره به کیری که رفته تو عاقبتش عادت می‌کنه.

‏احساس می‌کنم روزامو گذاشتن تو دستگاه کپی، دارن به تعداد انبوه ازش تولید می‌کنن.

یادآوری: زخم های شما ، برای کسی جز خود شما دردناک نیست پس از درد و دل بپرهيزيد.