نعنایِ ژنرال/ rest
前往频道在 Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
显示更多未指定国家未指定类别
343
订阅者
-224 小时
-207 天
-6630 天
帖子存档
آرامش وقتی موندگار نباشه از خودِ دلتنگی هم دردناکتره.این جمله اینجمله... میتونم بگمبشدت موافقم و همینطور خیلی قشنگ این یه تیکه نوشته شده بود.
«من از غرق شدنِ خودم نمیترسم؛ از این میترسم که تو هم کنارم غرق بشی و دیگه هیچکدوممون نتونه دستِ اون یکی رو بگیره.»
-من تمام تلاشم این بود که بهت ثابت کنم ترسات قرار نیست تو رو از من بگیرن اما نمیدونستم آخرش خودم شدم آدمی که با ترسِ از دست دادنت زندگی میکنه.
-یعنی اینبار من بودم که خستت کردم؟ من بودم که شکستمت؟ شاید هیچوقت نباید منو میدیدی، شاید من برای موندن کنار تو، زیادی خسته و ضعیفم.و اینا هم تیکه های دیگه ای از بخشه مورد علاقمه؛متن واقعا زیبا نوشته شده بود و غمی که داشت رو خیلی دوست داشتم؛ همیشه اینجور متنا برام آرامش بخشه. و اینکه نعناع به حدی عاشق هست که فرمانده رو با وجوده نبودنش، احساس میکرده درصورتی که توهمی بیش نبوده. شاهکار کردی باز لئو؛ خسته نباشی.
Repost from 𝐕𝐚𝐦𝐩𝐢𝐫𝐞(closed)
«شاید تمامِ این اشکها برای حرفهایی بود که هنوز در دلِ نعناع مانده بودند؛ برای تمامِ جنگهایی که کرده بود، تمامِ ترسهایی که پنهان کرده بود و آغوشی که بیشتر از هر چیزی میخواست.»
