نعنایِ ژنرال/ rest

https://t.me/jeongu_gu https://t.me/O_Hamiva https://t.me/mirova_87 https://t.me/mopevkv https://t.me/cvpuq https://t.me/Bmad71 https://t.me/Bitter_Mint7 https://t.me/Tiavoloxml https://t.me/Mouchiboy https://t.me/CeuMelodia https://t.me/Historgreec https://t.me/Lunariaa0 https://t.me/lxamour https://t.me/edt_v https://t.me/ktakipacks https://t.me/X7AVX https://t.me/guardian_angi https://t.me/ktakipacks https://t.me/fallofmytears https://t.me/cocobunut https://t.me/HXXXNOLD https://t.me/JeoneMini https://t.me/Divrgnlt https://t.me/jrexdk https://t.me/JNICXR https://t.me/ciderjeon

و از شماها هم بابته فور کردن مچکرم؛ امیدوارم بتونم لطفتون رو جبران کنم.

چقدر خوب که این حس دست رو میتونه توی شخصی به وجود بیاره؛ نه اینکه منظور بگم اذیت شدنه کسی رو دوست دارم؛ اتفاقا خوشحالم از اینکه متنم طوری نوشته نشده که بی احساس و خشک باشه و خواننده متن به دلش نشسته که چنین احساسی رو داشته. مچکرم موچی.

همان‌گونه که سایه‌ی قابی تهی بر دیوار، از خودِ تصویر هویداتر است، نبودنِ تو نیز در این خانه، حضوری دارد که نفس را در سینه حبس می‌کند.

خدارا چه می‌دانی؟ شاید در تقدیری دیگر، در جهانی ورایِ این غبار، بتوانیم سرنوشتِ خویش را در هم گره بزنیم، ای معبودِ بی‌رحمِ من.

با قلمت چیز هایی رو گفتی که هرکدومش بغض خفه کننده ای بود ... خسته نباشی:)

مثله چنله خودته زیبا.

خیلی عالی واقعا کلماتت خیلی به متن میاد و واقعا قشنگترش میکنه>>

تو هم میدونستی فیوی دیگه نه؟ مچکرم عزیزم بابته خوندش؛ خیلی نظرت حالمو خوب میکنه.

حال بنگر که چه کسی خانواده‌اش را به پایِ معبودِ بی‌رحمش قربانی کرد و در نهایت، تنها ماند.

این سکوت، طنینِ مهیبِ خانه‌ای است که قرار بود محرابِ عشقِ ما باشد؛ اما افسوس که در این دیوارهایِ صامت، جز بازگشتِ پژواکِ اندوهِ خویش، چیزی نمی‌یابم.

خدارا چه می‌دانی؟ شاید در تقدیری دیگر، در جهانی ورایِ این غبار، بتوانیم سرنوشتِ خویش را در هم گره بزنیم، ای معبودِ بی‌رحمِ من.

آهنگ باهاش یه ترکیب برنده بود. می‌دونی که قلمت فیوه دیگه؟ محشر بود خسته نباشی

به به چنلی که اونرش فیومه ،تعریف کرده.

متن قشنگیه.

مچکرم بابته نظری که دادی و نقطه ضعفی که داشته رو گفتی.

مود برد قشنگه نقطه قوتش استفاده‌ی دقیق از واژه‌های ادبی و ترکیب‌هایی مثل «تجسد فقدان»، «محراب عشق»، «پژواک اندوه» و «مرقعی از نبودن‌ها»ست. از نظر دستور و ساختار هم در مجموع خوبه، فقط بعضی ترکیب‌ها مثل «به ریشخند حزن من ایستاده» یا «ققنوس مرگ» از نظر زبانی کمی نامأنوس‌اند و می‌توانند طبیعی‌تر نوشته شوند. در کل، نثر فاخر و نسبتاً سنگینی دارد و بیشتر مناسب یک متن ادبی جدی است تا نثر ساده و روان.

واقعا تعریفت روحم رو خوشحال میکنه و برام مهمه؛ مچکرم عزیزم.

وایوای چقد قلمت قشنگه چه تشبیهات فوقالعاده‌ای " دلتنگِ آغوشی‌ام که مرهمِ بی‌قراری‌هایم بود؛ تکیه‌گاهی که چونان کوهی استوار، حصارِ امنیتم بود. " اینجا ‌، جمله های بعدش‌ و همش خیلی عالی نوشته شده ‌. اینکه یک جمله از خاطرات رو میگی بعد طوری که نابود شد و از بین رفت ، و بعدهم از دلتنگی و جای خالی .. زیبا کرده نوشته‌ات رو . مودبردش هم حس متن رو به درستی منتقل می‌کنه ‌.

کسی اینو میگه که من چنلشو و پستاشو بشدت دوست دارم و فیومن.

از زیباییی

زبانم قاصره .....

ای وای عزیزم؛ نبینم اینطوری باشی. ولی اینکه دوستش داشتی و وقتت رو برای خوندش گذاشتی، واسم ارزشمنده.