مَـ🌙ــهسـآن؛

میدونم🤓

نه من قراره مو به مو انجام بدم اخه🥸

اوکی عشقوم قبوله

من مارشمالو رو دیدم فهمیدم این لیست برای من نیست.

هیسطوری و چرتا پرتا ادایی نیست، ولی این اداییه؟

نه خب، رندوم بخون رد شو =)

فقط من فکر می‌کنم خیلی اداییه؟

فقط من حال نداشتم بخونم؟

واکنش درس و امتحانات: 👍🏻🙏🏻🤣

واکنش مدرسه، وقتی من دارم با ذوق به باکت لیست پاییز نگاه میکنم: 👍🏻

بزرگترین مهارتی که میتوانی یاد بگیری این است که در حالت روحی خوبی بمانی، حتی وقتی صد ها دلیل برای بدحال بودن وجود دارد🌱.

تنها ذوقم برای مدرسه اونه:)))))))

ای وای چشمات خوشگل میبینه اخهه💕😭😂

"مثل همه عصر ها" "طعم گس خرمالو" "یک روز مانده به عید پاک" این سه کتاب یا مجموعه داستانی رو باهم در «سه کتاب» خوندم. *** در «مثل همه عصر ها» روزمرگی هایی از زندگی هایی معمولی روایت شده 'از شخصیت هایی که اسم ندارند و میتوانند هر اسمی داشته باشند.' بنظر من داستان های خیلی جالبی هستن بخش هایی ساده از زندگی که هیچ اتفاقی نمی‌افته و ماهم از کنارشون ساده رد میشیم. در «طعم گس خرمالو»داستان هایی که واقعا با خوندشون طعم گسی رو در دهانت احساس میکنی. نوشته هایی ساده از زندگی هایی نه چندان پیچیده که خیـلی زیاد برای ما آشناست و اطرافمون دیدیم. برای من خیلی دلنشین بود، جوری که فکر میکردم نشستم وسط زندگی مردم و دعوا هاشون رو نگاه میکنم=))) در «یک‌روز مانده‌ به‌ عید‌پاک»خب داستان این یکی کلا متفاوت بود و به روابط پیچیده انسان ها و شاید تضاد فرهنگی و اجتماعی شون میپرداخت. در کل بخوام بگم خانوم زویا پیرزاد در مجموعه «سه کتاب» از جزئیات کم اهمیت هنر و معنا ساخته بود، و با قلمی روان، ساده، خودمونی و در حین حال دوست‌داشتنی نوشته بود.

امروز که رفتم تو کلاس قبلیمون یهو همه خاطره هامون با بچه ها برام زنده شد:) مثلا وقتی محیا صبح ها با دیالوگ "بچه ها چیزی خوندین شمااا؟" وارد میشد. اون بخشش که منو کِشتی میشستیم با ملی غیبت میکردیم. لقمه های صبحونه با خامه شکلاتی که کشتی میزاشت تو دهنمو میگفت باید بخوری. مسخره بازی های خانوم آمبرلایی و رقص های تانگوی ما وسط کلاس=) نمیدونم، خاطرات برام مثل آب میمونن و من در برابرشون اسفنجم، تا اخرین قطرش رو جذب میکنم.

خب من عاشق ویگنم=)

شد چهارسال.

وَ زن، زندگی، آزادی .