دِࢪیا؛

بعد از تو تا همیشه شب ها و روزها بی ماه و مهر می گذرند از کنار ما اما پشت دریچه ها در عمق سینه ها خورشید ِ قصه های تو همواره روشن است. - آواز آن پرنده غمگین / فریدون مشیری

دیدمش یاد تو افتادم🥹🐟

و هنوز و همچنان: - شعر خوردن. شعر نوشیدن. شعر بوییدن. شعر گریستن. شعر خندیدن. شعر خوابیدن و شعر نفس کشیدن، تنها کار من است.

نیستی… و نمیبینی که نبودنت چطور هر روز، ذره‌ذره داره ازم کم میکنه؛ انگار هر صبح که بیدار میشم، یه تیکه از دلم جا میمونه توی نبودنت… و من هر روز بیشتر از دیروز، فرو میریزم🖤

mahsakhanjani_

«و من هرشب خیال تو را می‌بافم...»

⊹‏ 𓃠

همینو دارم؛🌞

از خودت بذار یکم از امروزت یا کللللللااا

⊹‏ خواب می‌بینم توی دریام . . تو صدام می‌زنی ، نگاهت می‌کنم ؛ هیچی نمیگم . . . میگی : « نرو حالت خوش نیست ! » هیچی نمیگم . . داد می‌زنی و میگی : « لابُد بازم می‌خوای ماهی بشی ! » ازت دور میشم ؛ صدات نمیاد . . دلم برات تنگ میشه ؛ توی همون چند ثانیه ! می‌خوام داد بزنم و بهت بگم : « دوستت دارم » نمیگم ! نمی‌دونم چرا . . شاید می‌ترسم که بری ؛ یه بار بهت گفتم ؛ تو یادت نیست . . گفتم که « دوستت دارم ؛ » نگام کردی و گفتی : « ماهی‌ها زیاد عمر نمی‌کنن ! » یه موج بزرگ میاد سمتم ؛ می‌پرم از خواب . . خونه بوی دریا میده ! از پنجره بیرونو نگاه می‌کنم ؛ برف اومده . . جای ردپای تو روی برفا ؛ جا مونده ! صدات می‌پیچه توی خونه ! میگم : « مگه تو نرفتی ؟! » میگی : « من خیلی وقته رفتم . . تو هنوز با نبودم کنار نیومدی ! » میگم : « تو که رفتنو بلد نبودی ! » نگاهتو ازم می‌گیری . . میگی : « تو می‌خواستی ماهی بشی ؛ من از دریا می‌ترسیدم ! » می‌خوام بگم : « دوستت دارم ؛ » نمی‌تونم ! می‌خوام بگم : « برگرد من مراقبتم ؛ » نمیگم‌ ! می‌خوای بری ؛ جلوتو نمی‌گیرم . . میگم : « پس برو ؛ چون ماهی‌ها زیاد عمر نمی‌کنن . . 𓆛 ! »

می‌خواستم خورشید را در هر جایی از این جهان گیر بیندازم و بیشتر از همه در چشم‌های تو.

"من نامِ یک کوچه می‌شوم کوچه درخت می‌شود تا تو راه خانه را گم نکنی ما همه باهم در این وطن بیداریم و ما همه بی‌هم در این وطن بی‌خوابیم"

تو اگر از آن سوى صبحِ زمين و شبِ ستاره‌ها بازگشتى، گشتى به من بزن. به بوسه‌اى مستم كن و دوباره مرا به دريا ببر... ميان جنگِ موج آب‌هاى شور و شيرين خزر به دشتِ نيلوفرهاى آبى انزلى و اسب‌هاى وحشى دشت. بى‌خواب به جاده مى‌زنم و در هر پيچ، پيچكى بر جاى خاليت بر صندلى جوانه مى‌زند. من درخت مى‌شوم، ماشين درخت مى‌شود، خيابان درخت مى‌شود...