227
订阅者
+124 小时
+107 天
+1030 天
帖子存档
a ‘vague’ space between deep friendship and lovers with the line being as thin as a veil.
امروز بر خاک این وطن قدم میزنم؛ به یاد کسانی که روزی بر همین خاک میخندیدند. دیگر در کوچههایش صدای خندههایشان شنیده نمیشود؛ سکوتی سنگین این سرزمین خسته را در آغوش گرفته است. هنوز صدای گامهای قاتلانِ قلبِ این وطن به گوش میرسد، اما ماندگار نخواهد بود. با همین دستهای زخمی، قلب وطن را در دستانمان نگه میداریم؛ شاید دوباره از میان زخمهایش نوری جوانه بزند، شاید خورشید بار دیگر بر این خستهجان، وطن، بتابد.
برای تمام جاوید نام هایی که روحشونو دادن برای این وطن-
