eleutheromania,
الذهاب إلى القناة على Telegram
227
المشتركون
+124 ساعات
+107 أيام
+1030 أيام
أرشيف المشاركات
a ‘vague’ space between deep friendship and lovers with the line being as thin as a veil.
امروز بر خاک این وطن قدم میزنم؛ به یاد کسانی که روزی بر همین خاک میخندیدند. دیگر در کوچههایش صدای خندههایشان شنیده نمیشود؛ سکوتی سنگین این سرزمین خسته را در آغوش گرفته است. هنوز صدای گامهای قاتلانِ قلبِ این وطن به گوش میرسد، اما ماندگار نخواهد بود. با همین دستهای زخمی، قلب وطن را در دستانمان نگه میداریم؛ شاید دوباره از میان زخمهایش نوری جوانه بزند، شاید خورشید بار دیگر بر این خستهجان، وطن، بتابد.
برای تمام جاوید نام هایی که روحشونو دادن برای این وطن-
