The last of us

میرزا حسن گفت:به چشم‌های این مردم نگاه کن،همه مرده‌اند. «سال بلوا|عباس معروفی»

گفتم:چى شد؟بالاخره برادرهات راپيدا نكردى؟ حالا ديگر دنبال برادرهام نمیگردم. پس دنبال كى میگردى؟ خودم. مگر كجايى؟ توى دست‌هاى تو، لاى موهاى تو. كارم ساخته شده. «سال بلوا|عباس معروفی»

گفتم اى خدا، مى بينى، ابر سياهى دارد دلم را میگيرد، تو نگذار. مى بينى، مى خواهند اين قلب مرا از سينه‌ام در بياورند و پاره پاره‌اش كنند، تو نخواه، اى نور سماوات و الارض، اى امامزاده قاسم، اى حسينا، اى فرهاد سنگتراش، اى كوزه‌گر بدبخت من! «سال بلوا|عباس معروفی»

فكر او راحتم نمیگذاشت، روحم آرام و قرار نداشت،گفتم كاش هر وقت میخواستم، میتوانستم او را ببينم، و حالا میخواستم و هرگز نمیتوانستم. پنجره را باز كردم و به ابرهاى درهم و كمرنگی كه همه جا را می‌بلعيد نگاه كردم، دار حتماً ساية درازى داشت و من نمی‌ديدمش. دلم گريه می‌خواست، صداى زنى در گوشم مپيچيد «نه آوايى، نه رؤيايى، نه دنيايى بى تو مانده به جا،نه می‌دانى ماجراى مرا، دل با درد آشناى مرا.» دلم تنگ شده بود و به اين فكر كردم كه بيش از ما هم كسانى حتماً اين صداها را شنيده اند. «سال بلوا|عباس معروفی»

دوستای جدیدم خیلی خوش اومدین.🍓🌟

به غیر شمع،من دیگه کاغذ کادو ونگوگ دارم.

این «اگه نشه چی؟» هم به خودی خود کانسپت خیلی جالبیه، داری زندگیتو میکنی و روزتو میگذرونی یهو این فکر میزنه همه چیز‌ رو خراب میکنه و مودتو میاره پایین. به همین سادگی.

مثل اینکه خیلی از زندگی عقب افتادم!🥥

صبحی که میخواستم برم بیمارستان.(همه باید بیدار شن منا بدرقه کنند.😭😂)