💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
关闭频道
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گم‌نام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
显示更多伊朗140 039未指定类别
278
订阅者
无数据24 小时
-57 天
+1130 天
帖子存档
من برای هیچ کس هیچ نیستم...
و همین بزرگترین آزادی من است...
فرانتس کافکا...
افکارِ من، همچون نظامِ شاهی، بر ستونِ باورِ شخصی و غرورِ فکریِ خویش استوار است؛
من عقایدم را برای جلبِ رضایتِ دیگران نساخته‌ام که با هیاهوی قضاوتِ آنان فرو بریزد.
در نهایت، آن‌چه برایم ارزش دارد، وفاداری به اندیشه‌ای‌ست که با آگاهی برگزیده‌ام، نه تأییدِ مردمی که هر روز به سویی متمایل می‌شوند...
#آوای_گم‌نام..🍃
#حقیقت_تلخ..🖤
Repost from N/a
این سرزمین، بیشتر از آن‌که شاهدِ شکفتنِ عشق و آزادی باشد،
مرثیه‌خوانِ اندوه بوده است؛
بیشتر از آن‌که طعمِ آرامش را بچشد،
زهرِ جنگ و ویرانی را نوشیده است..
-یاریگر
شاید بگویید، ما فقط حرف می‌زنیم؛
اما دست‌کم جهالت را با افتخار حمل نمی‌کنیم،
و نادانی را به نامِ حقیقت بر دوش نمی‌کشیم...
در مورد هرات و واژه‌هایی که این روزها گفته می‌شود، حرفِ زیادی ندارم؛
فقط اینکه تماشای جهل، خود شکلی از جهل است.
بیایید اسلام را با کسانی که در لباسِ دین راه می‌روند اما از حقیقتِ دین فاصله دارند، برابر نسازیم...
در یکی از پیام‌ها خواندم: " اگر اسلام این‌گونه است، دلم از اسلام سیاه شده است.."
اما حقیقت این است که خطای انسان‌ها را نمی‌توان بر شانه‌های دین گذاشت...
شاید این حرف به مزاجِ بسیاری خوش نیاید، اما حقیقت، همیشه نرم و دلپذیر نیست...
کدامِ ما همین حالا مطابقِ اسلام زندگی می‌کنیم؟
کدامِ ما توانسته‌ایم از نفسِ خود عبور کنیم؟
کدامِ ما توانسته‌ایم میانِ آن‌چه می‌گوییم و آن‌چه انجام می‌دهیم، فاصله‌ای باقی نگذاریم؟
اگر کسی گمان می‌کند اسلام در نماز خواندن و قرآن تلاوت کردن خلاصه می‌شود، هنوز در آستانه‌ی فهم ایستاده است...
اسلام فقط عبادتِ زبان و قامت نیست؛
اسلام، تربیتِ فکر، پاکیِ نیت، عدالتِ رفتار، حفظِ حرمتِ انسان و جهادِ خاموش با نفسِ سرکش است....
نه من دانایِ همه‌چیزم و نه شما؛
اما همین را می‌دانم که هیچ‌کدامِ ما به آن اندازه که ادعا می‌کنیم، زندگیِ اسلامی نداریم...
همین مردانی که امروز خود را مرد می‌نامند...
نمی‌دانم معیارِ مرد بودن در این روزگار چیست.
اگر مرد بودن به بلند بودنِ صداست، اگر به تحمیلِ قدرت است، اگر به شکستنِ دیگران برای اثباتِ خویش است، پس این مردانگی نیست.
در نظرِ من، مردانگی را باید در تاریخ جست‌وجو کرد؛
در روزگاری که مرد، پیش از آن‌که بر دیگری حاکم شود، بر نفسِ خود حاکم می‌شد..
مرد، پیش از آن‌که از حقِ خویش دفاع کند، مراقبِ حقِ دیگران بود.
مرد، پیش از آن‌که از غیرت سخن بگوید، حرمتِ انسان را می‌شناخت...
امروز بسیاری نامِ مرد را بر دوش می‌کشند، اما از مردانگی تنها ادعایش باقی مانده است.
از ایمان سخن می‌گویند اما اسیرِ خشم‌اند؛
از غیرت سخن می‌گویند اما گرفتارِ تعصب‌اند؛
و از شرافت سخن می‌گویند در حالی که آینه‌ی خویش را سال‌هاست ندیده‌اند.
مردِ واقعی در نگاهِ من، آن کسی است که از دینش، از مالش، از زبانش، از خانواده‌اش و از وجدانش پاسداری کند؛
نه آن‌که در برابرِ ضعیفان نیرومند باشد و در برابرِ حقیقت خاموش.
این را بدانید؛
هیچ زن، هیچ مرد و هیچ طفلی در این روزگار بی‌نقص زندگی نمی‌کند...
همه درگیرِ کمبودها و لغزش‌های خویشیم...
پس هرگاه جاهلی ظلم کرد، هرگاه متعصبی نفرت پراکند، هرگاه انسانی از اخلاق سقوط کرد، آن را به اسلام نسبت ندهید...
خورشید را با سایه‌های افتاده بر زمین نمی‌سنجند...
مسلمانِ واقعی کسی است که در تاریکیِ تردید، باز هم چراغِ ایمانش خاموش نشود؛.
نه آن‌که با هر حادثه، حقیقت را زیرِ سؤال ببرد..
اسلام بزرگ‌تر از فهمِ من و شماست؛
بزرگ‌تر از اشتباهاتِ ما، بزرگ‌تر از تعصب‌های ما، و پاک‌تر از آن است که با رفتارِ چند انسانِ ناآگاه تعریف شود...
بعضی‌ها می‌گویند با دستِ خالی نمی‌توان جنگید.
اما من می‌گویم ملتی که از درون پوسیده نباشد، حتی با دستانِ خالی نیز شکست‌ناپذیر است.
بزرگترین شکست‌ها از کمبودِ امکانات آغاز نمی‌شوند؛از جایی آغاز می‌شوند که بخل، فساد، تعصب و خودخواهی در رگ‌های یک جامعه ریشه می‌دوانند...
حقیقتِ تلخ این است؛
ما بیشتر از دشمنانِ بیرون، از زخم‌های درون ضربه خورده‌ایم...
و تا زمانی که با نفسِ خویش صادق نباشیم، هیچ پیروزی پایداری در انتظارِ ما نخواهد بود.
گاهی مشکل از دین نیست؛
مشکل از انسان‌هایی‌ست که نامِ دین را بر زبان دارند، اما حقیقتِ آن را در زندگیِ خود گم کرده‌اند...
#آوای_گم‌نام..🍃
#حقیقت_تلخ..🥀
ریشهٔ قوم‌پرستی بخشکد؛
که انسان را از انسان جدا می‌کند و برادری را به دشمنی بدل می‌سازد...🖤
واژه‌هایم را به فراموشی سپردم؛
شاید چون پیش از آن، خودم را در ازدحامِ دردها از یاد برده‌ام...🖤
ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی
دردی‌ست در این سینه که همزاد جهان است
خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری
این صبر که من می‌کنم، افشردن جان است.
#هوشنگ_ابتهاج
Repost from دره‌ی واژه‌ها🤎
ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی
دردی‌ست در این سینه که همزاد جهان است
خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری
این صبر که من می‌کنم، افشردن جان است.
#هوشنگ_ابتهاج
Repost from ندای اسلام ☝❤
پند توحیدی و بیداربخش
هرچه وابستگی‌ات به خلق بیشتر شود، اضطرابت هم بیشتر می‌شود.
اما وقتی دل را فقط به خالق بسپاری، آرامش از درونت می‌جوشد...
«أَلَا بِذِكرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلوب»
آرامش واقعی، نه در مردم است و نه در مال،
بلکه در یاد کسی‌ست که همه‌چیز در دست اوست..!
.
🫀✨💯
