شایان آب‌روشن | شاعر

مرگ من روزی فرا خواهد رسید در بهاری روشن از امواج نور در زمستانی غبار آلود و دور یا خزانی خالی از فریاد و شور #فروغ_فرخزاد

عشق با ما کردی اما زندگی با دیگری تا به حالا نوبت ما بود و حالا دیگری گفته بودی که مرا وقت سفر باید شناخت عاقبت بار سفر بستی ولی با دیگری هر نگاهت صد غزل در دفترم آواره کرد با که حالا سر بگیرند این غزل‌ها؟ دیگری؟ رسم دنیا بر همین بوده که عمری باغبان پای گل می‌بارد و می‌چیند آن را دیگری من که نفرینت نکردم روزی اما می‌دهد پاسخ کار تو را حالا خدا یا دیگری #حمید_میرزایی

شعر دنیای کوچکی که در آن تو برای همیشه مال منی…

گذر از پاتوق‌مان اشک به حاصل دارد گرچه بی تو، کل تهران چشم من را خیس کرد:)

#شایان_آب‌روشن

وعده‌های سر خرمن همه ارزانی شیخ با تو هر لحظه دلم میل جهنم دارد!

ترکیب حافظ و چاووشی»»»»

عشق همینقدر سادست که نادر ابراهیمی میگه

قدرِ وصالش اکنون دانی که در فراقی... #سعدی

نبودت شد کتابی از غزل هایم، اگر بودی جهان از عهده ی تامین کاغذ بر نمی‌آمد #شایان_آب‌روشن

به قول دشمن پیمان دوست بشکستی ببین که از که بریدی و با که پیوستی:) #سعدی

اگر به دامنِ وصلِ تو دست ما نرسد کشیده‌ایم در آغوش آرزوی ترا ... #حزین‌لاهیجی

نمیدونم چرا رفتی، چرا پیشم نموندی تو هزاران نامه دادم من، یه دونش رو نخوندی تو

#شایان_آب‌روشن

با همه خاموشی و افسردگی در دلم تیر نگاهت کار کرد جلوه ی روی خیال انگیز تو آرزوی خفته را بیدار کرد. #رهی_معیری