شایان آب‌روشن | شاعر

پست جدید: https://www.instagram.com/reel/DbH6yCAhIqi/?igsh=MTdtbHM0dzJpMHk2dw==

#وعده بیست و دوم. کم خورده شود میوه ز شیرینی بسیار داغم که لبش را به تمامی نتوان خورد.. _ وحید قزوینی.

در مرام ما گداییِ محبت ناروا‌ست با دل ما دوستی هر که ندارد…خیر پیش… #مسیح_مسیحا

عهد نتوان بست با هر دلبر گیسو کمند در میان خیل مه رو‌یان، وفاداران کمند!

تا به کِی باشی و من پِی به حضورت نبرم؟ آرزوی منی ای کاش به گورت نبرم :)

از هر که شنیدم که عاشق شده بر ما صد ها سخن کذب و دروغین شنیدیم.. #شایان_آب‌روشن👌🏼♥️

تو «زورت» خیلی زیاده ! برای آدم‌هایِ شب … #علی_سلطانی

گل سرخم چرا پژمرده حالی؟ بیا قسمت کنیم دردی که داری... بیا قسمت کنیم بیشش به من ده که تو‌ کوچک دلی طاقت نداری

اخه آقای قلعه نوعی

از تو در من شبی جا مانده که هرگز صبح نخواهد شد...

نباشم رویا ها تو بگی با کی

نباشم بگی رویا ها تو بگی با کی

به ڪدام دل توانم ڪه تن از غمش رهانم به چه حیله واستانم دل خود ز چنگ او من.. #فخرالدین_عراقی

اما تو با من... بی‌خیال

بگفت: از عشق کارت سخت زار است بگفت: از عاشقی خوش‌تر چه کار است؟!

یک روز از سرِ بی‌کاری به بچه‌های کلاس گفتم انشایی بنویسند با این عنوان که: «فقر بهتر است یا عطر؟» قافیه ساختن از سرگرمی‌هایم بود. چند نفری از بچه‌ها نوشتند «فقر». از بین علم و ثروت، همیشه علم را انتخاب می‌کردند. نوشته بودند که «فقر» خوب است؛ چون چشم و گوش آدم را باز می‌کند و او را بیدار نگه می‌دارد، ولی عطر، آدم را بیهوش و مدهوش می‌کند. عادت کرده بودند مجیز فقر را بگویند؛ چون نصیبشان شده بود. فقط یکی از بچه‌ها نوشته بود «عطر». انشایش را هنوز هم دارم. جالب بود. نوشته بود: «عطر، حس‌های آدم را بیدار می‌کند که فقر، آن‌ها را خاموش کرده است.» فریبا وفی 📓 رویای تبت

اخه آقای بیرانوند

نگاهت میڪنم شبیہ شعر و غزلی، موزون و متناسب، دلنشین و دلنواز، ڪسے چہ میداند شاید خدا هوس شعر ڪردہ بود، تو را آفرید. #سیما_امیرخانے