مَکا
前往频道在 Telegram
گاهی یک بیت شعر، تمامِ حرفهای نگفتهی ماست... 🥀 📖 شعر | ادبیات فارسی | 🖋️ پناهی برای دلهای اهلِ کلمه
显示更多未指定国家未指定类别
6 345
订阅者
-1824 小时
-1197 天
-94030 天
帖子存档
6 331
#نامههایشاملوبهآیدا : -شماره¹⁷-پارت⁷
هرگزآناندازهپستوناجوانمردنیستمکه
خوشبختیِخودرابهقمیتِبدبختیِ
توبهدستآرمو
بخواهمبهقیمتِبدبختیِتوکامکاریکنم.
برایهمیناستکهمیکوشمو
برایهمیناستکهزندههستم؛ والسلام.
آمدنمنبهتهران،
پیشازلاقلبیستروزدیگرمیسرنيست.
خودتمیدانیکه،
دوریتوباروحوقلبمنچهمیکند،
ولیچارهیینیست، بایدتحملکنم.
‹ زودزودبرامنامهبنویس. ›
یکلحظهبیتونیستم.
کاشمیتوانستیعکسیبرایمبفرستی.
عکسیکه؛
همهیاجزایآشنایمنآنتوباشد.
- آنخالکوچکیکهاسمشاحمداست -
آنخطوطموقروباشکوهرویگونههایت
وآنکشیدگیکبریاییچشمهاییکه
یقیندارم؛
نگرانِآيندهیپُرباروشادکاممنوتوست.
‹ هزاربارمیبوسمشان.
آنهاوتوراوخاطرهیعزیزترا❤️›
احمدِتو - سنندج ~ هشتمِدیماهِ۴۱ ؛
