کـریـسـتـال کـیـانـوش 🐚

من میروم که کُشته‌‌ی بی‌رحمی‌اش شوم گر زنده بازگردم از آنجا، گناه اوست ... #ذهنی_کاشانی

کاشکی امشب که میخوابم تو در خوابم بیایی گرچه میترسم مبادا من که در خوابم، بیایی کودکانه آرزو دارم که ماهی‌گیر باشم کودکانه آرزو دارم به قلابم بیایی کاش میشد حس کنی حال مرا وقتی که دوری هر زمان که حس کنی دلتنگ و بیتابم، بیایی آهوی در دشت‌ های ماه مشغولِ چَرایم کاش بختت گل کند ببری! به مهتابم بیایی کریستال کیانوش

در دوران کودکی، شاید یازده یا دوازده ساله بودم، وقتی برای اولین بار این نوحه را شنیدم، دوستش داشتم. هرگاه محرم فرا می‌رسید، آن را بارها از تلویزیون پخش می‌کردند. آن روزها از واقعهٔ کربلا و داستان امام حسین (ع) چیز زیادی نمی‌دانستم، اما نمی‌دانم چرا، هر بار که این نوحه پخش می‌شد، هر کاری که داشتم رها می‌کردم، زیر تلویزیون می‌نشستم، با شوق گوش می‌دادم و بی‌اختیار اشک می‌ریختم. حالا بیشتر دوستش دارم. «خیز و جامهٔ نیلی کن، روزگارِ ماتم شد دورِ عاشقان آمد، نوبتِ محرم شد»

آهنگ جدید شکیرا قشنگ است، اما هیچ‌کدام از آهنگ‌هایش برای من جای «Waka Waka» را نمی‌گیرد.

‏ 🩵𝐌𝐄𝐒𝐒𝐈 𝐅𝐎𝐑𝐄𝐕𝐄𝐑

Night after night after night…

دلتنگی‌ات، هر بار تا مرزِ غرق‌شدنم می‌برد و درست در آخرین لحظات آن‌گاه که دیگر توانِ قورت‌دادنِ آب را ندارم، برمی‌گرداند چون صدفِ شکسته بر ساحل مدت‌هاست سرنوشتِ من، به‌ جذر و مد تو گره خورده‌ کریستال کیانوش

پیشانی‌ام را می‌بوسی و قسم می‌خوری آخرین زنی هستم که دوستش خواهی داشت می‌گویی این‌بار که برگشتم برایت کلبه‌ای می‌سازم بر لب رودخانه‌ای دور روزها به شکار آهوان کوهی می‌روم و از درز سنگ‌های سخت گل‌های نایابی را می‌چینم که تو دوست داری به موهایت بیاویزی می‌گویی: بخند تمام می‌شود این جنگ! باور می‌کنم حرف‌هایت را همان‌طور که هزار بار دیگر باور کرده بودم دریغ اما آخرین عشق همان‌قدر ناممکن است که آخرین گلوله! #شکریه_عرفانی از کتاب «اندوه ما جهان را تهدید نمی‌کند» نشر نیماژ

نام کتاب: Who Moved My Cheese? نویسنده: Spencer Johnson «داستانی بسیار الهام‌بخش دربارهٔ تغییر،یادآور این‌که هیچ چیز همیشگی نیست و نباید از تغییر ترسید.»