روزمرگی یك روانشناس

آدم های زیادی بهت گُل میدن ولی یه روز یه آدمی رو ملاقات میکنی که یاد میگیره گُل مورد علاقت چیه،آهنگ مورد علاقت چیه،شیرینی مورد علاقت چیه،حتی اگه اونقدری پول نداشته باشه که بهت اونارو بده،هیچ اهمیتی نداره چون به جاش زمان میذاره تا تو رو جوری بشناسه که هیچکس دیگه ای نشناخته. فقط اون آدم قلبت رو به دست میاره♥️

زیرا که مُردگان ِ این سال عاشق ترینِ زندگان بوده اند.

شامـلو

من در رو میبندم و تو اونو نشکونی یعنی آدمِ من نیستی.

خدایا خلاصه اش کنم قربونت برم مارو حروم نکن؛ حروم مسیرهای اشتباه،موقعیت های اشتباه،فکرهای اشتباه،آدم های اشتباه.

اگه آدمی هستی که دلسوزی و بارِ بقیه رو به دوش میکشی مناسب توئه:

خدا هیچ‌وقت تو رو دست خالی نمی‌ذاره. تمام چیزهایی که از دست دادی رو جایگزین می‌کنه. اگه ازت می‌خواد که یه چیزی رو بذاری کنار برای اینه که ازت می‌خواد که یه چیز مهم‌تری رو به‌دست بیاری.

🪷☁️

ناخنِ جدید؛حسُ حال جدید☁️🍒

وقتی با آدمای فهمیده مودب و باشخصیت برخورد میکنم روحم تازه میشه.

در کنار شکرگزاری؛یه آرامش و حس خوب شکل میگیره.

تغییر بخشی از وجود انسان است؛ به جای چسبیدن به گذشته و اینکه چرا این اتفاق افتاد،لحظه حال را بپذیریم.

هنر کینتسوگی«ترمیم زخم ها و دوست داشتنِ نقص ها» در فرهنگ ژاپنی، ظروف شکسته را دور نمی‌اندازند؛ آن‌ها را با صبر و ظرافت مرمت می‌کنند و ترک‌هایشان را با طلا پُر می‌سازند؛در این نگاه، شکستگی نه نشانه‌ی پایان، بلکه بخشی از داستان شیء است. ژاپنی‌ها باور دارند آنچه آسیب دیده و رنجی را از سر گذرانده، با همه‌ی ترک‌هایش زیباتر و ارزشمندتر می‌شود؛ زیرا هر زخم، روایتگر گذشته‌ای است که به آن معنا و هویت بخشیده است.