آوای‌جنگل‌‌تاریک𓍊

در تالارهای بلندی که زمانی برای پادشاهانی بود که الان نیستند جِنی با ارواحش می‌رقصد با آن‌هایی که از دست داده بود، و آن‌هایی که پیدا کرده بود و آن‌هایی که بیش‌از همه دوستش داشتند با آن‌هایی که سال‌های سال بود که رفته بودند آن‌قدر که دیگر نامشان را به یاد نمی‌آورد آن‌ها او را می‌چرخاندند بر سنگ‌های نمناک و کهنه می‌چرخاندند و با خود غم و اندوهش را می‌بردند

هیچ‌کس روح من رو نمی‌خواد هیچ‌کس درد من رو نمی‌خواد هرشب بی‌وقفه رویای شیطان رو می‌بینم تا آخرین پرواز، تا آخر دنیا سرنوشت من نفرین شده این روح خونه‌ای نداره این روح صدایی نداره طلوع سیاه فرا رسیده کابوس من :)