Muffin

این پیام رو فور کنید، عددی که دوست دارید چنل هاتون بهش برسه رو ذکر کنید، فور کنم جذب بگیرید. لطفا عدد فضایی نگید.💗

منم هر روز این کارو میکنم ولی خب با این تفاوت که من تا ۱۲ خوابم

یه جورایی بدن و مغزم توانایی کنکوری بودن ندارن

نمیدونم مثلا میتونید بیاید ساوه

بیاید بریم بیرون حوصلم سر رفته

من میخوابم چون واقعیت ترسناک و دردناکه.

یه جوریم با دقت انتخاب می‌کنم انگار الان قراره بیان دو دستی اون ظرف غذا رو بدن بهم

تنها تفریح تابستونم

به هرحال من فکر نکنم هیچوقت بتونم باهاش کنار بیام

از وقتی که یادم میاد همه بهم می‌گفتن هیچی نمیشم. جواب نمی‌دادم. هیچی نشدن واسم مهم نبود هیچ‌وقت. تا الان هم نفهمیدم یه چیزی شدن یعنی چی اصلا و کلا بهش فکر نمی‌کنم. معلم‌ها و فامیل‌ها و دوستان و اطرافیان و آشناها و حتی اولین کسی که روزی فکر می‌کردم واقعا دوستم داره همیشه دو موضوع بدیهی گوشه ذهنشون وجود داشت: گرد بودن کره زمین و هیچی نشدن من. آخرین بار که یه نفر بهم گفت هیچی نمیشی چند روز قبل بود. آه عمیق کشیدم، سرم رو بالا گرفتم، مچ دستش رو گرفتم، توی صورتش نگاه کردم و گفتم: «باشه. حتما. لحاظ می‌کنم. بهرحال دیگه اون‌قدرا هم فرصت ندارم که بخوام یه چیزی بشم. حالا راحت بخواب.» و بعد مچ دستش رو ول کردم و به ادامه میوه پوست کندن پرداختم. لبخند رضایت روی لبام نشست بعدش. تنور قلبم روشن شد. میوه کلا یه مزه دیگه پیدا کرد واسم‌. از اینکه بالاخره یک‌بار "جواب" دادم حس زنده بودن داشتم. اون شب واقعا برای لحظاتی حس کردم که بالاخره یه چیزی شدم.

نه حوصلم سر رفته چی‌میگم

آدمای کصخل طرفدار آدمای کصخلن و هیچوقت قرار نیست قانع بشن که همشون باهم کصخلن

ببینید من دقت کردم