پناهِ بی‌پناهྀི

دلم تنگ شده برای دوست‌داشتنی که از ته دل بود؛ برای روزهایی که دلم پر می‌کشید فقط برای دیدنت، برای آغوشت… همان جایی که نفس می‌گرفتم و مطمئن می‌شدم هنوز زنده‌ام. اما نمی‌دانم چه شد که کارمان به اینجا رسید، کِی میان این همه دوست‌داشتن، راه‌مان گم شد؟ حالا دیگر… تو دلیل تپیدن دلم نیستی، فقط خاطره‌ای هستی که گاهی بی‌هوا قلبم را می‌لرزاند.

_بهار

فاضل نظری

تو قوی سفید منی، نه برای همیشه موندن شاید، اما برای این‌که بدونم یه روزی زیبایی از کنار زندگیم رد شده و من دیدمش.

بخند که جهان، با اندوهِ تو دگرگون نمی‌شود.

حافظ

در جستجوی زمان از دست رفته_مارسل پروست

"شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپید من شبم تو ماهِ من بر آسمان بی‌من مرو"

من هیچ چیز را در دنیا به اندازه‌ی تو دوست ندارم، آیا این عجیب نیست؟

فقط زندگی در جهانی را تصور کن که در آن آیینه نباشد. تو درباره‌ی صورتت خیال‌بافی می‌کنی و تصورت این است که صورتت بازتاب آن چیزی است که در درون تو است. و بعد وقتی چهل ساله شدی، کسی برای اولین بار آیینه‌ای در برابرت می‌گیرد. وحشت خودت را مجسم کن! تو صورت یک بیگانه را خواهی دید و به روشنی به چیزی پی خواهی برد که قادر به پذیرفتنش نیستی: صورتِ تو، خودِ تو نیست.

اوحدی

هر کجا که او بود بهشت عدن بود.

طبيبانم چه‌ می‌دانند؟ دردم دردِ تنهایی‌ست، تو نبضم را بگیری بی‌گمان آرام می‌گیرم.

«آن خند‌های کودکانه که داشتیم و زیور زندگی بی‌آرامِ ما بود...»