AWACS-MILITARY

💠 صبح به خیر @AWACSMilitary

💠فعالیت سوخترسان های آمریکایی در حوضه خلیج فارس @AWACSMilitary

حضور یک ایرباس اطلس برخواسته از فرانسه در منطقه. @AWACSMilitary

💠فعالیت آواکس E-3 آمریکایی که از الخرج برخواسته @AWACSMilitary

⚜️۶. تفاوت در رویه حقوقی 🔹 اصل حاکم : در خلیج فارس اصل خط منصفانه (Equidistance) ـ هر کشور به نسبت طول ساحل سهم می‌گیرد. در خزر اصل تقسیم بر اساس توافق - در عمل، سهم بر اساس قدرت و چانه‌زنی تعیین شد نه بر اساس طول ساحل. | 🔹نقش جزایر در خلیج فارس، جزایر (مثل ابوموسی) به‌شدت بر سهم کشورها اثر دارند. در خزر جزایر (مثل آشوراده) عملاً هیچ تأثیری ندارند. 🔹سهم آب‌های سطحی : حاکمیت کامل بر دریای سرزمینی تا ۱۲ مایل. | سطح آب به‌صورت مشترک بین همه کشورهاست، نه متعلق به یک کشور. ⚜️نتیجه گیری: تفاوت اصلی در این است که خلیج فارس تابع حقوق بین‌الملل دریاهاست که بر اساس خط منصفانه و طول ساحل سهم می‌دهد، در حالی که دریای خزر یک سیستم حقوقی بسته و خاص دارد که در آن، قدرت و چانه‌زنی سیاسی به جای قواعد حقوقی تعیین‌کننده است. ایران در خلیج فارس از قواعد عادلانه سود برد، اما در خزر به دلیل نبود چارچوب بین‌المللی الزام‌آور و نیز تعادل قوای نامطلوب، سهم تاریخی خود (۵۰٪) را از دست داد و به ۱۳٪ کاهش یافت. ⚜️اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم: در خلیج فارس قانون، حق ایران را داد؛ در خزر قدرت و هوش سیاستمدرا، حق ایران را گرفت. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary

💠بخش دوم:چرا حق مالکیت ایران در دریاچه خزر نسبت به خلیج فارس خیلی کمتر است؟ ⚜️تفاوت بنیادین بین خلیج فارس و دریای خزر به دو عامل اصلی برمی‌گردد: وضعیت حقوقی و تعداد و نوع کشورهای ساحلی. ⚜️در حالی که در خلیج فارس، ایران با توافقات دوجانبه و بر اساس کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها (UNCLOS) بزرگ‌ترین سهم را گرفته است، در دریای خزر به دلیل بسته بودن کامل و نبود اتصال به آب‌های آزاد، قوانین بین‌المللی دریاها قابل اجرا نیست و قواعد حقوقی متفاوتی حاکم است. در ادامه به تفکیک دلایل این تفاوت را بررسی می‌کنیم: ⚜️۱. تفاوت در وضعیت حقوقی (دریای آزاد در برابر دریاچه) خلیج فارس : ـ اتصال به آب‌های آزاد | از طریق تنگه هرمز به اقیانوس هند متصل است. ـ قانون حاکم | کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها (UNCLOS) به‌طور کامل برای کشورهای عضو (مانند ایران) قابل اجراست. -| نهاد بین‌المللی ناظر | دادگاه‌های بین‌المللی (مثل دیوان بین‌المللی دادگستری) و قوانین UNCLOS خزر: کاملاً بسته است و هیچ راهی به اقیانوس آزاد ندارد. ـ کنوانسیون ۱۹۸۲ اعمال نمی‌شود؛ ماهیت حقوقی آن بین "دریاچه" یا "دریای بسته" اختلاف است و بر اساس حقوق عرفی و توافقات منطقه‌ای اداره می‌شود. - هیچ نهاد بین‌المللی خاصی؛ توافقات صرفاً بین کشورهای ساحلی انجام می‌شود. ⚜️ ۲. تفاوت در تعداد و قدرت چانه‌زنی کشورها خلیج فارس: - ایران با هر کشور ساحلی به‌طور دوجانبه مذاکره کرده است (مثلاً با عربستان، قطر، بحرین، عمان). - از آنجا که خلیج فارس یک دریای نیمه‌بسته است، هر کشور ساحلی بر اساس خط منصفانه و نزدیکی سواحل خود سهم می‌گیرد. ایران به دلیل طول سواحل زیاد و وجود جزایر، به‌طور طبیعی سهم بیشتری می‌برد. دریای خزر: - ۵ کشور ساحلی وجود دارد: ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان. - در گذشته (قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ بین ایران و شوروی)، خزر یک دریای مشترک بود و سهم مساوی ۵۰-۵۰ داشت. اما پس از فروپاشی شوروی، ۳ کشور جدید ظهور کردند و ایران در اقلیت قرار گرفت. - روسیه و قزاقستان (دو کشور قدرتمند) با یکدیگر توافق کردند و سهم خود را بر اساس خط مبدأ از ساحل افزایش دادند. ایران سعی کرد سهم ۵۰٪ قدیمی را حفظ کند، اما روسیه و قزاقستان آن را نپذیرفتند و با توسل به قاعده "خط مبدأ ساحلی" سهم ایران را به ۱۳٪ کاهش دادند. ⚜️ ۳. تفاوت در خط مبدأ (سواحل و جزایر) خلیج فارس: - ایران دارای جزایر سه‌گانه و جزیره قشم و کیش است که خط مبدأ ایران را به سمت جنوب جلو می‌برند و سهم ایران را افزایش می‌دهند. - سواحل ایران در خلیج فارس بسیار طولانی و مستقیم است. دریای خزر: - سواحل ایران در خزر به‌شدت کوتاه (حدود ۷۰۰ کیلومتر در مقابل ۶۰۰۰ کیلومتر کل ساحل) و کمانی شکل است. - ایران در خزر جزیره مهمی ندارد که خط مبدأ را به جلو ببرد. تنها جزایر کوچک مانند آشوراده وجود دارند که تأثیر چندانی ندارند. ⚜️۴. سیر تاریخی توافقات و فشار قدرت‌ها خلیج فارس: - ایران در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ (دوران پهلوی) با کشورهای عربی توافق‌نامه‌های تحدید حدود را امضا کرد. در آن زمان، ایران قدرت برتر منطقه بود و توانست سهم ۴۵٪ را تضمین کند. دریای خزر: - در سال ۲۰۱۸، کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر در قزاقستان به امضا رسید. بر اساس این توافقنامه:   - بستر و منابع بین کشورها تقسیم می‌شود، اما سطح آب مشترک می‌ماند.   - طبق تقسیم‌بندی‌های دوجانبه، سهم ایران حدود ۱۳-۱۴٪ از بستر دریا شد (سهمی که روسیه و قزاقستان با هماهنگی یکدیگر تعیین کردند و ایران چاره‌ای جز پذیرش نداشت). ⚜️۵. تفاوت در قدرت نظامی و دیپلماتیک در زمان مذاکره - در خلیج فارس: ایران در زمان مذاکرات (دهه ۱۹۶۰-۷۰) با حمایت غرب (به‌ویژه آمریکا) در اوج قدرت بود و کشورهای عربی تازه استقلال یافته بودند. لذا ایران توانست خطوط منصفانه را به نفع خود تعیین کند. - در دریای خزر: پس از فروپاشی شوروی، روسیه و قزاقستان از نظر اقتصادی و نظامی قدرتمندتر از ایران بودند. ایران در شرایط تحریم و انزوا قرار داشت و نتوانست سهم بیشتری مطالبه کند. همچنین، روسیه به دنبال ایجاد پیمان‌های منطقه‌ای با غرب برای محدود کردن ایران بود.

💠بخش اول:  حق مالکیت ایران در خلیج فارس چند درصد است؟ ⚜️۱. مالکیت بر بستر و زیربستر (حق حاکمیت) بر اساس کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS) و رویه‌های قضایی بین‌المللی، کشورهای ساحلی حق حاکمیت انحصاری بر فلات قاره (بستر دریا) تا عمق ۲۰۰ مایل دریایی (یا تا لبه قاره) دارند. - سهم ایران از بستر و زیربستر خلیج فارس: به دلیل توافقات تحدید حدودی که ایران با اکثر همسایگان (به جز امارات در مورد جزایر سه‌گانه) انجام داده، تقریباً حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد از کف بستر خلیج فارس متعلق به ایران است. این درصد بر اساس خط مبدأ و اصل "خط منصفانه" (Equidistance) محاسبه شده است. ⚜️ ۲. مالکیت بر ستون آب (حقوق ماهیگیری و کشتیرانی) - دریای سرزمینی: کشورهای ساحلی تا ۱۲ مایل دریایی از خط مبدأ، حاکمیت کامل دارند. در خلیج فارس به دلیل عرض کم، این محدوده عملاً بخش عمده آب‌های ساحلی را شامل می‌شود. - منطقه انحصاری اقتصادی (EEZ): ایران تاکنون منطقه انحصاری اقتصادی اعلام نکرده است و ترجیح می‌دهد از سیستم "دریای بسته" استفاده کند. اما در عمل، سهم ایران از سطح آب‌ها برای شیلات و منابع زیرسطحی معادل همان درصد بستر (حدود ۴۰-۴۵٪) است. ⚜️ ۳. مالکیت بر جزایر (مهم‌ترین بخش) جزایر سه‌گانه (ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک) که از نظر ایران بخشی جدایی‌ناپذیر از خاک این کشور هستند، نقش تعیین‌کننده‌ای در افزایش سهم ایران از آب‌های خلیج فارس دارند. وجود این جزایر، خط مبدأ ایران را به سمت جنوب (به سمت عربستان و امارات) جلو می‌برد و باعث می‌شود سهم ایران از کل خلیج فارس بیش از سهم عربستان یا امارات باشد. ⚜️ محاسبه نهایی: اگر کل مساحت خلیج فارس را حدود ۲۳۳,۰۰۰ کیلومتر مربع در نظر بگیریم: - سهم ایران (بستر + ستون آب): حدود ۱۰۵,۰۰۰ تا ۱۱۰,۰۰۰ کیلومتر مربع معادل ۴۵ تا ۴۷ درصد. - سهم عربستان: حدود ۲۵٪ - سهم امارات (با احتساب جزایر ادعایی): حدود ۱۵٪ - سهم کویت، قطر، بحرین، عراق و عمان: مجموعاً حدود ۱۳ تا ۱۵٪ ⚜️ نکات حقوقی مهم: 1. هیچ دولتی مالک "کل" خلیج فارس نیست. خلیج فارس یک دریای نیمه‌بسته است و تمام کشورهای ساحلی در آن سهیم هستند. 2. قراردادهای تحدید حدود ایران با کشورها:    - با عربستان: توافق ۱۹۶۸ (خط منصفانه)    - با قطر: توافق ۱۹۶۹    - با بحرین: توافق ۱۹۷۰    - با عمان: توافق ۱۹۷۴    - با کویت و عراق: مرزهای مشخص دارند، اما تحدید حدود کامل نشده است. 3. در مورد جزایر سه‌گانه، ابوموسی کوچک‌ترین سهم را به ایران اضافه می‌کند اما تنب بزرگ و کوچک به دلیل موقعیت استراتژیک، سهم ایران را در بخش جنوبی خلیج فارس تثبیت می‌کنند. ⚜️ نتیجه‌گیری: حق مالکیت ایران بر بستر و منابع خلیج فارس حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد است، اما اگر بخواهیم سهم ایران از کل مساحت آب‌های مورد مناقشه (با احتساب دریای سرزمینی و مناطق حاکمیتی) را حساب کنیم، این رقم به حدود ۴۷ درصد می‌رسد. در هر صورت، ایران با اختلاف زیاد، بزرگ‌ترین سهم را در میان هشت کشور ساحلی خلیج فارس دارد. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary

💠 مالکیت ایران در خلیج فارس چقدر است؟ چرا حق مالکیت ایران در دریاچه خزر نسبت به خلیج فارس کمتر شد؟ برای پاسخ دقیق به این پرسش ها، باید بین دو مفهوم کاملاً متفاوت "حق مالکیت" و "حق بهره‌برداری" تمایز قائل شویم، زیرا در حقوق بین‌الملل دریاها، هیچ دولتی مالکیت صددرصدی بر خودِ آب‌های یک دریای نیمه‌بسته (مانند خلیج فارس) ندارد. در اینجا به تفکیک ابعاد مختلف مسئله می‌پردازم: 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary

💠 همچنین تصویری از یک کانپوپی F-15E متعلق به اسکادران ۴۸ منتشر شده. برخی اشتباها فکر کردند چون یک صندلی پیدا شده پس این جنگنده از نسخه C است. اما در پایگاه Lakenheath از سال ۲۰۲۲ فقط نسخه E وجود دارند. همچنین قسمتی از کانوپی نسخه E با نسخه C فرق دارد که علامت گذاری کرده ام. 📝 ∆M!R @AWACSMilitary

💠 تصویر جدید از یک لانچر سامانه پدافندی صیاد در سایت زیرزمینی سپاه 📝 ∆M!R @AWACSMilitary

💠 تصاویر ماهواره SOAR از تخریب های گسترده در سایت نظامی پارچین در شرق تهران، اساساً قلب اصلی صنعت نظامی ایران چه ساخت سلاح های سبک چه سلاح های سنگین چه بسا قطعات موشک های سوخت جامد/مایع و پهپادی و تمام صنایع نظامی یک سرش به همین پارچین برمی‌گردد. 10 آوریل سال 2026، 21 فروردین 1405 @AWACSMilitary

💠رجب صفروف، عضو تیم روسیه در مذاکرات رژیم حقوقی دریای خزر، مرداد ۹۷: همه ما انتظار داشتیم ایران درخواست ۵۰ درصد بکند. قانونی هم بود. اما جلسه اول یکباره جمهوری اسلامی گفت تقسیم برابر بین ۵ کشور، یعنی کمتر از ۲۰ درصد برای ما عجیب‌ و غریب بود که چجور ایران دارد از حقوق خودش گذشت می‌کند این برای بقیه کشورها مثل هدیه الهی بود. از خوشحالی نمی‌دانستند چکار کنند 💢منبع:حافظه تاریخی 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary

رجب صفروف، عضو تیم روسیه در مذاکرات رژیم حقوقی دریای خزر، مرداد ۹۷: همه ما انتظار داشتیم ایران درخواست ۵۰ درصد بکند. قانونی هم بود. اما جلسه اول یکباره جمهوری اسلامی گفت تقسیم برابر بین ۵ کشور، یعنی کمتر از ۲۰ درصد برای ما عجیب‌ و غریب بود که چجور ایران دارد از حقوق خودش گذشت می‌کند این برای بقیه کشورها مثل هدیه الهی بود. از خوشحالی نمی‌دانستند چکار کنند @hafezeye_tarikhi

حکایت خیلی هاست

💠دگرگونی هویت ملی ⚜️ انکار یا سکوت: در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، اکثر آلمانی‌ها تمایل داشتند خودشان را قربانی جنگ بدانند نه عامل آن. هیتلر و نازیسم به‌عنوان "یک تکه کوچک" از تاریخ معرفی می‌شدند و مردم سعی می‌کردند بگویند "ما چیزی نمی‌دانستیم". ⚜️ نسل بعدی: در دهه ۱۹۶۰ و با نسل جوان‌تر (نسل ۶۸)، سرکوب گذشته شکست. نسل جوان والدین خود را متهم کرد و خواستار مواجهه واقعی با تاریخ شد. این کار باعث شد آلمان به یکی از صادقانه‌ترین جوامع در مواجهه با گذشته تاریکش تبدیل شود. 💢 که همین اتفاق برای جوانان ایران با نسل ۵۷ رخ داده است (پایان) 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History

💠آوارگی و اسارت سربازان ⚜️ اسرای جنگی: بیش از ۳ میلیون سرباز آلمانی در شوروی به اسارت درآمدند. بسیاری از آن‌ها به دلیل کار اجباری، گرسنگی و بیماری جان باختند. آخرین اسرای جنگی آلمانی در سال ۱۹۵۵ (بعد از دیدار آدناور از مسکو) به خانه بازگشتند. ⚜️پارتیزان‌ها: بعد از جنگ، برخی از سربازان سابق به "پارتیزان‌ها" یا "گرگ‌های جنگل" تبدیل شدند که از ترس محاکمه در جنگل‌ها زندگی می‌کردند. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History

💠شکاف عمیق اجتماعی و روانی ⚜️ نسل گمشده: بسیاری از جوانان آلمانی در جنگ کشته شده بودند. جمعیت مردان به‌شدت کاهش یافته بود و میلیون‌ها زن بیوه‌مانده یا همسرشان هنوز گم شده بود. ⚜️ سرکوب احساسات: جامعه آلمان پس از جنگ در حالتی از "داغ‌زدگی" (Numbing) قرار داشت. مردم سعی می‌کردند گذشته را فراموش کنند و روی زندگی روزمره تمرکز کنند. ⚜️ خانواده‌های از هم‌پاشیده: بسیاری از کودکان باید کار می‌کردند، گدایی می‌کردند یا در خرابه‌ها به دنبال غذا و زغال می‌گشتند (به آن‌ها "Trümmerkinder" یا "بچه‌های خرابه" می‌گفتند). 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History

💠بحران اقتصادی و بازسازی (۱۹۴۷-۱۹۵۰) - تورم شدید: پول رایش‌مارک بی‌ارزش شده بود. سیستم مبادله پایاپای (کالا به کالا) رایج شد. بازار سیاه رونق گرفت. ⚜️اصلاحات پولی ۱۹۴۸: با معرفی دویچه مارک در آلمان غربی، اقتصاد به‌سرعت احیا شد. اما این اصلاحات باعث شد ثروت مردم (که در پس‌اندازهایشان بود) تقریباً از بین برود. ⚜️ طرح مارشال: کمک‌های اقتصادی آمریکا (بیش از ۱.۴ میلیارد دلار) البته بعدها، اما به‌عنوان بخشی از تلاش‌های بازسازی، نقش مهمی در بهبود آلمان غربی ایفا کرد. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History

💠تقسیم آلمان و اشغال (۱۹۴۵-۱۹۴۹) ⚜️ اشغال چهارجانبه: آلمان به چهار منطقه اشغالی تقسیم شد: آمریکایی، بریتانیایی، فرانسوی و شوروی. برلین نیز به چهار بخش تقسیم شد (اگرچه عمیقاً در منطقه شوروی قرار داشت). ⚜️ جدایی اجتناب‌ناپذیر: با آغاز جنگ سرد، اختلافات بین غرب و شرق شدت گرفت. در سال ۱۹۴۹، آلمان به دو کشور مستقل تقسیم شد: جمهوری فدرال آلمان (آلمان غربی) و جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی). این تقسیم، خانواده‌ها را از هم جدا کرد و تا ۱۹۹۰ ادامه یافت. 💢توضیح تصاویر: در این تصاویر در حال ساخت دیوار برلین را میبینید در تصویر بعد کودک المانی را میبینید که در حال فرار به آلمان غربی است.در تصویر بعد شاهد فرار آن خانم را هستید که از خط مرزی بین غرب و شرق به موقع فرار میکند و به آلمان غربی گریخته و با مداخله به موقع سربازان آلمان غربی نجات پیدا میکند‌. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History

💠ویرانی و بحران انسانی (۱۹۴۵-۱۹۴۶) ⚜️ویرانی زیرساخت‌ها: تقریباً ۸۰٪ شهرهای بزرگ آلمان توسط بمباران‌های متفقین (به‌ویژه بریتانیا و آمریکا) ویران شده بود. شهرهایی مثل درسدن، هامبورگ و کلن به تلی از خاک تبدیل شدند. ⚜️ بحران پناهندگان: حدود ۱۲ میلیون آلمانی از مناطق شرقی (مانند پروس شرقی، سیلسیا و سودت‌ها) اخراج شدند. این افراد با قطارها و پیاده به سمت غرب می‌رفتند و بسیاری در راه جان باختند. ⚜️ قحطی و گرسنگی: مواد غذایی بسیار کمیاب بود. در زمستان ۱۹۴۶-۱۹۴۷ (معروف به "زمستان گرسنگی")، مردم مجبور به خوردن پوست درخت و علف شدند. میانگین دریافت کالری روزانه به کمتر از ۱۰۰۰ کالری رسیده بود (در حالی که حداقل نیاز ۲۰۰۰ کالری است). - بیماری‌های همه‌گیر: تیفوس، حصبه و دیفتری در میان جمعیت آواره و گرسنه شایع شد. 📝ᴬᴹᴵᴿ @AWACSMilitary | #History