Echtesia"

...

آخر به من بگو که تو طاقت می‌آوری ... تو دل به من ببندی و من دل به دیگری؟! ما تکه های گمشده‌ی پیکر همیم ... آیا رواست بر تن خود این ستمگری؟! آیا رواست چهره بپوشانی از خودت از این و آن بنا بگذاری به دلبری؟! زیباترین صنوبر باغی ولی چه سود بر شانه‌ی تو لانه ندارد کبوتری . . . ای بی‌نیاز کرده جوانسالی ات مرا از شاخه های سبز درخت تناوری... من هیچوقت از تو گریزی نداشتم تن داده ام به عاقبت گریه‌ آوری! تنها تویی که بر دل من حکم می‌کنی جای تو را چگونه ببخشم به دیگری؟!🫴🏻

آره من گفتم عیب نداره ولی عیب داشت ، خیلیم عیب داشت ، از زمین تا آسمون عیب داشت ...

به دل بگیر باور کن آدما خوب میدونن دارن چکار میکنن

حرفایم نه اما انگار صدایم تمام شده بود..

اره حالم خوبه فقط خاک رفته تویِ چشمام.

اینترنت به حالت سابق برگشت، ولی من هرگز.

حتی اگه زمستون تموم شه و بهار بیاد.

امشبم، مثل هرشب براتون گریه کردم! گریه کردم ،گريه کردم...

فرزند ایران و جان فدای میهن

اندوهی در سینه داریم که با گریه رفع نمی‌شود، با فریاد رفع نمی‌شود، با ساعت‌ها حرف زدن و جمله ساختن رفع نمی‌شود؛ عزیزم، دچار چنان غمی شده‌ایم که با گذر صدها سال هم از بین نمی‌رود.

شبا اونقدر آروم و ساکته که صداهای توی سرمو میشنوم ، بیشتر از هروقت دیگه‌ای شروع میکنم به فکر کردن ، به خودم ، آدما. وجودِ درد و غم توی تنم به بیشترین حد ممکن میرسه ، صداهای توی سرم هی تنها بودنمو به روم میارن ، هرشب بهم یادآوری میکنن که ضعیفم ، شکسته‌م و آدمِ ادامه دادن نیستم ، نمیتونم بهشون اهمیت ندم چون تو فکرمن ، چون راست میگن ، چون نمیتونم از این تنها‌تر شم ، حقیقتو میکوبونن تو سرم و همین باعث میشه شبا زندگیم واردِ قسمتِ تاریک خودش بشه...

احساس می‌کنم هیچ‌وقت قرار نیست اون آدم قبل بشم، چون یه بخش‌هایی از من زیر فشار این اتفاق‌ها از بین رفت و ازم آدمی ساخت که خودم انتخابش نکردم.

کاش در مدرسه جای ریاضی شیمی و فلسفه قدر دانستن را به ما می‌آموختن آنگاه شاید قدر عشق،آرامش و از همه مهمتر آزادی را می‌دانستیم کاش در کتاب ها انقدر از قتل و مرگ و خون سخن نمی‌گفتند آنگاه شاید کشته شدن انسان ها برایمان موضوع مهم تری بود‌...

دلم برای قبلا تنگ شده..‌

‏اندوهم‌ آنقدر مبهم‌است‌ که‌ نمیتوانم‌ بگویم‌؛ و اگر بگویم‌ نخواهند‌ فهمید‌ و اگر بفهمند نیز فایده‌ای ندارد .

برای تو، برای چشمهایت برای من، برای دردهایم برای ما، برای این همه تنهایی ای کاش خدا کاری کند.

و ایران از پای نمی‌افتد، می‌تپد و چون ققنوس از خاکستر خود برمی‌خیزد. ایرانم...