وهمِ سبز
前往频道在 Telegram
866
订阅者
-124 小时
-77 天
-2730 天
帖子存档
866
وقتی کتابخونه‌ام رو خالی می‌کنم یهو متوجه می‌شم نزدیک یه ساعته بین کتابا نشستم و دارم تیکه‌هایی که زیرشون خط کشیدم رو می‌خونم:)گاهی لبخند می‌زنم و گاهی بغض می‌کنم چون هر کدوم از این کتاب‌ها بخشی از زندگی من رو با خودشون همراه دارن، بعضی صفحه‌ها بوی روزهایی رو می‌دن که فکر می‌کردم دنیا قراره تموم بشه، بعضی‌ها یادآور شب‌هایی ان که با امید بیشتری خوابیدم، کنار بعضی جمله‌ها هنوز تاریخی نوشته شده یا علامتیه که فقط خودم می‌فهمم چرا همون‌جا گذاشتمش؛ انگار کتاب‌ها فقط داستان‌هاشون رو نگفتن بلکه شاهد بی‌صدای بزرگ شدن من بودن!هر خطی که کشیدم نسخه‌ای از منِ همون روزاست، دختری که گاهی دنبال جواب می‌گشت، گاهی فقط می‌خواست دوام بیاره، و گاهی با یه جمله از نویسنده ای که شاید قرن ها پیش زندگی میکرد درک شده .حقیقتا شاید برای بقیه فقط چند جلد کتاب باشن اما برای من هر کدوم تکه‌ای از زندگیم‌ان؛ خاطراتی که به جای عکس لای صفحه‌ها زندگی می‌کنن.
