شیشه

مى‌گفتی «شبت خوب جان من» ‏بيشتر از خوب بودن شب، ‏انديشه‌ى اين‌كه جان تو هستم، ‏در من ريشه مى‌كرد و سبز می‌شد. ‏ازدمير اصاف ترجمه‌ی تقی‌زاده

برنگردی به اون روزای سخت و نکنه یادت بره چی و کی باعث و بانیش بود.

برنگردی به اون لوپ تکراری بی‌حاصل. برنگردی به همون چرخه‌ای که مثل گرداب می‌کشیدت پایین و تو فکر می‌کردی داری مسیر خوشبختی رو میری، ولی داشت می‌بردت همون‌جایی که نباید میرسیدی. به اون حال بدیا برنگردی. به اون شبای بی‌خوابی، به اون فکرای تکراری و گردابای نشخوار که مثل یه نوار پاره مدام تو سرت پخش می‌شدن، برنگردی به اون حس خالی بودن که هیچ‌چیز پرش نمی‌کرد و سرگردونت کرده بود.

عذر ما را خواستن کار تو نیست عزیزم اشتباه به عرضت رسوندن

بیا منو پیدا کن، قبل از اینکه دیر بشه.

‏برای جوان ایرانی زندگی ادامه داره. اما خودمونیم؛ این اسمش زندگی نیست، انباشت رنج‌های بسیاره.

‏در مجلس ما ماه رخ دوست، تمام است. لطفا سوال نفرمایید.

‏ما زندگی‌مون شبیه همه، دردامون رنجامون و حتی گمونم آسیب‌هایی که خوردیم و خیلی از رنج‌هایی که هر روز تحمل می‌کنیم تا تعادل زندگی رو حفظ کنیم. ‏یه جوری شبیه همیم که انگار داریم از رو دست هم تقلب می‌کنیم.

I can’t stop thinking about your voice.

امروز اون ورژن ضعیف از منو دارید، امروز به محبت و حمایت بی‌حد و مرز اطرافیانم نیاز دارم.

‏سرعت سخت شدن زندگی تو ایران انقدر زیاده که فرصت نمیده برا هیچی عزاداری کنی.

⁨ با هیچ‌کس پیکار نکردم، چون کسی را شایسته‌ی پیکار با خویشتن نیافتم.

درخواست قبل خواب: هزار عیب و دو صد نقص در وجود من است تو با نگاه محبت مرا تماشا کن

⁨به من اعتماد کن، من هیچی رو هم بلد نباشم این یکی رو خیلی خوب بلدم.

چه بارونی گرفت.

خبرهای جنگ شدت گرفته نمیدونم چی میشه ممکنه یک آن اتفاق بیافته هر چی شد، یادتون نره دوستتون دارم.