زثولیت

آن چه کردی تو به من، هیچ ستمکار نکرد هیچ سنگین‌دلِ بیدادگر این کار نکرد این ستم‌ها دگری با من بیمار نکرد هیچ کس این همه آزارِ منِ زار نکرد گر ز آزردن من هست غرض مردن من مُردَم، آزار مَکِش از پی آزردن من

تطاولی که تو کردی به دوستی با من من آن به دشمن خون‌خوار خویش نپسندم

داشتم انیمیشن می‌دیدم، بعد کاهن‌اعظم به دریک گفت میشه یه نصیحت بهت بکنم؟ همیشه وقتی قدم اول رو برمی‌داری، کائنات با لگد می‌زنن به باسنت. راست می‌گفت، منتها من به اندازه هر قدم، یه لگد رفت توو باسنم.

:))

این ناشناس، عربده‌های رنجم رو برای چندلحظه ساکت کرد.

این رنج، حرام‌زاده‌ست. آفت به تخم و ترکه‌اش.

گنیجهٔ پنهان رنجم، همین سه تا فرزندمه. البته فرزند‌هام به بلوغ‌ رسیدن و کم و بیش میتونن تولید مثل میکنن.

بنده تا همین اکنون زندگی‌ام، از زیر رنج‌های ممتد، سه فرزند دارم! #زث.

رنج هماره کاشفِ گنجینه‌ای پنهان بوده...

.

.

.

یادم می‌آید شبی دیگر نتوانستم تحمل کنم ... فکر‌نمی‌کنم هیچوقت در زندگی‌ام این قدر سختی کشیده باشم. هم به حیث روحی، هم از لحاظ جسمی. بماند اینکه واژهٔ «سختی» به اندازهٔ کافی گویا نیست. ... یک ساعت بعد، تمام مشکلات ناگهان حل شد و همه‌چیز به حالت عادی بازگشت. متوجه شدم گریه کرده‌ام. آن هم چه گریه‌ای، گریهٔ شادی. درست است گفتم تا آن شب هیچوقت تا این اندازه احساس خستگی نکرده بودم، ولی هم‌هنگام هیچوقت تا این اندازه نیز خود را خوشبخت و آرام نیافته بودم. [ ابلیس‌درون - امانوئل‌کارر ]

سلام، با من تکلم کن.

به من بگو پدرسگ.

زیاد زیر و زبر می‌شوم منتها من روحم نرم است آقایان، مرا چه به زیرِ زبر؟ #زث

نمی‌دانم خبط از کجاست که مسبب مطرودی‌ از مدارم شده است. خورشید منظومه‌ام، کور و کر است و فعل فحوای این جمله، ماضی و مضارع. کلماتم نیز همچنان حجله‌نشین آن کور و کر اند و حکم همان است که او بگوید، می‌گوید و لال او می‌شوند. گاه منظومه‌ام به گا می‌رود، چنان که دیگر منظومه‌ نیست و معصومه است. (عامه، عمق گا‌ را در تبدیل منظومه به معصومه نمی‌فهمد چرا که لفظ معصومه در معنای لغوی‌اش به کار نرفته است) باری، فی‌الحال تنها نظم حاکم، ممتد بودن اختلال در خبط صورت گرفته است. زث از مدار دور افتاده و من‌هایش را وادار به نعره می‌کند تا او را به مدار برگرداند، او یک‌سال است که با این احوال، غریبه شده است.‌ شرح بیشتر این متن، مبدل به گزافه‌ خواهد شد؛ اما بالاخره یک روز، دیر یا زود، زث بصل‌النخاع‌اش را با دار پاره خواهد کرد. #زث

سلام خوبی؟